ลีซาน - จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน / 이산 - 정조대왕

[MV] 5th December 2011 : '84th Long Live The King of Thailand' - 'ในหลวงของแผ่นดิน'

2011-12-04T14:25:00.000+07:00

5th December - H.M. King of Thailand Birthday (Wan Chalerm).

An important public holiday is held on 5 December to celebrate the birthday of His Majesty King Bhumibol Adulyadej, the world's longest reigning monarch. Known in Thai as 'Wan Chalerm', the occasion is marked by an outpouring of love and reverence by Thai people throughout the kingdom and around the world.

His Majesty King Bhumibol Adulyadej, or King Rama IX, ascended the throne on 9 June 1946. The King has won a special place in the hearts of the Thai people through his combination of devotion to the welfare and development of his people, and a keen understanding and awareness of political and social issues. As an institution, His Majesty has provided a firm foundation for the country to weather the trials and turmoil that have beset the region since the end of World War II. Today, His Majesty continues to play a central role in a wide spectrum of national and social development schemes.

On 5 December, buildings and homes all over the country are elaborately adorned with flags, portraits of His Majesty and bunting, predominantly in the color yellow. Around the Grand Palace and Ratchadamnoen Avenue areas of Bangkok, thousands of vividly colored marigolds decorate the streets. On the evening of the holiday itself, the streets around Ratchadamnoen and Sanam Luang are closed to traffic and thousands of people take to the streets. Spectacular fireworks displays are held and the atmosphere is joyous and festive. The best way to enjoy the atmosphere is to take a bus to the Rattanakosin area, and just stroll along the crowded but traffic-free streets for a truly memorable experience.

'84th Long Live The King of Thailand'

'ในหลวงของแผ่นดิน'

มอง เห็นพระเจ้าอยู่หัว ท่ามกลางคนมืดมัว เหมือนเห็นแสงทองส่อง
ใจ ตื้นตันเพียงได้มอง พนมมือทั้งสอง ก้มลงกราบด้วยหัวใจ
มอง พระผู้ทรงเมตตา เฝ้าดูแลประชา ทั่วอาณาใกล้ไกล
เมื่อยามอ่อนล้า หมดหวังพระองค์อยู่เป็นหลักนำหัวใจ
ยึดเหนี่ยวอยู่ภายในว่าวันพรุ่งนี้ยังมีหวัง

ในหลวงของแผ่นดิน หล่อรวมให้เม็ดดินทรายกลายเป็นแผ่นดินที่ยิ่งใหญ่
หยดน้ำหยาดเหงื่อพระองค์หยดลงที่ไหน
ทุกข์ร้อนจะพลันสลายทุกข์ภัยจะไม่อาจแผ้วพาน
ในหลวงของแผ่นดิน ทรงเป็นที่รักและที่พึ่งพิงให้เราแสนนาน
ตั้งแต่เล็ก จนโตจำได้ทุกอย่าง ใต้ร่มพระบริบาล สุขสราญด้วยความร่มเย็น

ในหลวงของแผ่นดิน ทรงเป็นที่รักและที่พึ่งพิงให้เราแสนนาน
ตั้งแต่เล็ก จนโตจำได้ทุกอย่างใต้ร่มพระบริบาล สุขสราญด้วยความร่มเย็น
แผ่นดินนี้คือบ้าน คือแดนสวรรค์ แสนสุขใจ
มีทุกอย่างที่ดีเพราะใคร ฉันจะไม่ลืม

ในหลวงของแผ่นดิน หล่อรวมให้เม็ดดินทรายกลายเป็นแผ่นดินที่ยิ่งใหญ่
หยดน้ำหยาดเหงื่อพระองค์หยดลงที่ไหน
ทุกข์ร้อนจะพลันสลายทุกข์ภัยจะไม่อาจแผ้วพาน
ในหลวงของแผ่นดิน ทรงเป็นที่รักและที่พึ่งพิงให้เราแสนนาน
ตั้งแต่เล็ก จนโตจำได้ทุกอย่าง ใต้ร่มพระบริบาล สุขสราญด้วยความร่มเย็น
แผ่นดินนี้คือบ้าน คือแดนสวรรค์ แสนสุขใจ
มีทุกอย่างที่ดีเพราะใคร ฉันจะไม่ลืม

-----------------------------------------

ดูทีวีออนไลน์ : ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน [พากย์ไทย]

2010-05-15T17:09:00.003+07:00

ดูทีวีออนไลน์ : ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน [พากย์ไทย]

ตอนที่ 1/1 1/2 ตอนที่ 2/1 2/2
ตอนที่ 3/1 3/2 ตอนที่ 4/1 4/2 4/3
ตอนที่ 5/1 5/2 5/3 ตอนที่ 6/1 6/2 6/3
ตอนที่ 7/1 7/2 7/3 ตอนที่ 8/1 8/2 8/3
ตอนที่ 9/1 9/2 9/3 ตอนที่ 10/1 10/2 10/3
ตอนที่ 11/1 11/2 11/3 ตอนที่ 12/1 12/2 12/3
ตอนที่ 13/1 13/2 13/3 ตอนที่ 14/1 14/2 14/3
ตอนที่ 15/1 15/2 15/3 ตอนที่ 16/1 16/2 16/3
ตอนที่ 17/1 17/2 17/3 ตอนที่ 18/1 18/2 18/3
ตอนที่ 19/1 19/2 ตอนที่ 20/1 20/2
ตอนที่ 21/1 21/2 ตอนที่ 22/1 22/2
ตอนที่ 23/1 23/2 ตอนที่ 24/1 24/2
ตอนที่ 25/1 25/2 ตอนที่ 26/1 26/2
ตอนที่ 27/1 27/2 ตอนที่ 28/1 28/2
ตอนทื่ 29/1 29/2 ตอนที่ 30/1 30/2
ตอนที่ 31/1 31/2 ตอนที่ 32/1 32/2
ตอนที่ 33/1 33/2 ตอนที่ 34/1 34/2
ตอนที่ 35/1 35/2 ตอนที่ 36/1 36/2
ตอนที่ 37/1 37/2 ตอนที่ 38/1 38/2
ตอนที่ 39/1 39/2 ตอนที่ 40/1 40/2
ตอนที่ 41/1 41/2 ตอนที่ 42/1 42/2
ตอนที่ 43/1 43/2 ตอนที่ 44/1 44/2
ตอนที่ 45/1 45/2 ตอนที่ 46/1 46/2
ตอนที่ 47/1 47/2 ตอนที่ 48/1 48/2
ตอนที่ 49/1 49/2 ตอนที่ 50/1 50/2
ตอนที่ 51/1 51/2 ตอนที่ 52/1 52/2
ตอนที่ 53/1 53/2 ตอนที่ 54/1 54/2
ตอนที่ 55/1 55/2 ตอนที่ 56/1 56/2
ตอนที่ 57/1 57/2 ตอนที่ 58/1 58/2
ตอนที่ 59/1 59/2 ตอนทื่ 60/1 60/2
ตอนที่ 61/1 61/2 ตอนที่ 62/1 62/1
ตอนที่ 63/1 63/2 ตอนที่ 64/1 64/2
ตอนที่ 65/1 65/2 ตอนที่ 66/1 66/2
ตอนที่ 67/1 67/2 ตอนที่ 68/1 68/2
ตอนที่ 69/1 69/2 ตอนที่ 70/1 70/2
ตอนที่ 71/1 71/2 ตอนที่ 72/1 72/2
ตอนที่ 73/1 73/2 ตอนที่ 74/1 74/2
ตอนที่ 75/1 75/2 ตอนที่ 76/1 76/2
ตอนที่ 77/1 77/2 (จบ)

[ดูทีวีออนไลน์] ซอนด็อก มหาราชินีสามแผ่นดิน (ซับไทย)

2010-05-09T19:11:00.000+07:00

สำหรับท่านที่รอดูละครเรื่อง "ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน" ทางช่อง 3 กำลังออกอากาศ...คลิปที่ท่านได้ชมอยู่ในขณะนี้นำมาจาก คุณ...mini2010na...จาก youtube.. ขอขอบคุณท่านเจ้าของคลิปมา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ..

Roytavan & TWSSG TEAM

บทความเกี่ยวกับละคร "ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน"

สัมภาษณ์ผู้เขียนบทละครเรื่อง "ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน"

ชีวประวัติของ "ซังแดดึง พีดาม" หรือ "บิดัม" ในเรื่อง "ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน"

พระสนมมิชิลบรรเลงดนตรีจาก "พิณแก้วน้ำ" - ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน"

The reason to love and fear Mishil : Queen Seon Duk (선덕여왕)

[Article] พีดาม : โศกนาฎกรรมของ "องค์ชายฮยองจง หรือ พีดาม" ในละครเรื่อง "ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน"

ชีวประวัติ “กุกซอนมุนโน” - ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน

[Article] History's Kim Yu-shin / ชีวประวัติของแม่ทัพ "คิมยูชิน"

ชีวประวัติของแม่ทัพ "คิมอัลชอน" หรือ "ซังแดดึง-อัลชอน"

Wind Flowers(바람꽃)- Ye Song(예송) : เพลงประกอบละคร "ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน"

[Article] ซอนด็อก มหาราชินีสามแผ่นดิน (Queen Seon Duk) เรื่องจริงอิงประวัติศาสตร์

History's Queen Seon Duk of Silla / ราชินีซอนด็อก แห่งอาณาจักรชิลลา

4 ขุนศึกคู่บัลลังก์ ในละคร "ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน" ตอนที่ 1 :คิมยูชินและพีดาม

Nang-cheon Festival (Hwarang Festival) / "นังชอน" หรือ เทศกาลการเฉลิมฉลองของ "ฮวารัง"

"Nang-jang-gyeol-ui" Symbolic for death./ "นังจัง-กลอวฮวี" สัญญลักษณ์แห่งความตายของเหล่าทหารฮวางรัง.

4 ขุนศึกคู่บัลลังก์ "ราชินีซอนต๊อก" ตอนที่ 2 : คิมอัลชอนและวอลยา

เรื่องย่อ "ซอนด็อก" มหาราชินีสามแผ่นดิน

Lady Misil of Silla / ชีวประวัติ...พระสนมมิชิล ( 善德女王/ 선덕여왕)

[Article] Silla formally adopts Buddhism in 527 by Amornbyj. / พุทธศาสนากับ อาณาจักร ชิลลา

Happy Birthday 2010 To...Mr.Lee Seo Jin(이서진)

2010-01-30T02:02:00.000+07:00

To...Mr.Lee Seo Jin(이서진)

Happy Birthday 2010

Happy birthday on this beautiful day,
There's so many things, I just want to say.
You inspire many, with your thoughts and actions,
We're all so grateful, for your calm reactions.

Happy birthday on this beautiful day,
You've always been there, when we needed you to stay.
Kindness and thoughtfulness is your forte,
Our love for you, we wish to convey.

Happy birthday on this beautiful day,
We wish you the best, without any delay.
Hope you enjoy it, from beginning till end,
Here's a hug and kiss, we're ready to send.

From...TWSSG TEAM

Lee Seo-jin in “Freeze” (2006)

2009-12-02T00:02:00.007+07:00

Synopsis

This is a story involving vampires. It goes back to 350 years + when Baek Jung Won Lee Seo Jin saved the vampire I-Wha Son Tae Young from being burned at the stake in his village. He fell off the cliff while they escaped and I-Wha had to give him her blood in order to save him from dying and thus Baek Jung Won was transformed into an vampire also.

In the modern day Seoul, they opened a bar. One day Baek Jung Won received a letter from his former love who was dying and entrusted him to look after her daughter Jang Ji Yun Park Han Byul. Baek Jung Won fell in love with this woman some 20 yrs ago but broke up without telling her the truth about himself. After her mother's funeral, Jang Ji Yun found a picture that her mother treasured a lot with someone looking like Baek Jung Won in it and she set out to look for him. When she finally found him, she thought he was the son of her mother's long lost lover as Baek Jung Won's appearance didn't change as a vampire. They start to fall in love and I-Wha Son Tae Young has difficulty dealing with that. At the same time a serial killer who sucks blood from the victims is on the loose....

Lee Seo Jin as Baek Jung-won
Park Han Byul as Jang Chae-Yun
Son Tae Young as I-wha

[Special Thanks to loveseojin.com]

Freeze ละครขนาดสั้น (มินิซีรี่ยส์) ที่ลีซอจินแสดงไว้เมื่อปี 2006 เป็นเรื่องราวความรักของแวมไพร์กับมนุษย์ ลีซอจินรับบทเบ๊คจุงวอน ชายผู้มีชีวิตอยู่เมื่อหลายร้อยปีก่อน เขาบังเอิญเข้าไปช่วยหญิงผู้หนึ่งไม่ให้ถูกชาวบ้านจับเผาทั้งเป็น ระหว่างที่หนีนั้นจุงวอนได้รับบาดเจ็บสาหัส เพื่อรักษาชีวิตของเขาไว้ ยีฮวา (ซอนแทยัง ตอนนี้เป็นภรรยาของควอนซังวู) หญิงที่เขาช่วยมา เธอให้เขาดื่มเลือดของเธอ นั่นทำให้ชีวิตของจุงวอนเปลี่ยนไป เพราะยีฮวาเป็นแวมไพร์ และทำให้จุงวอนกลายเป็นเช่นเดียวกับเธอ

จุงวอนมีชีวิตอยู่ต่อมาหลายร้อยปีโดยไม่แก่ไม่ตาย ชีวิตของเขาเหมือนถูกแช่แข็งไว้นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขามีชีวิตอยู่ได้ด้วยเลือดที่ยีฮวาหามาให้ แต่จุงวอนมีชีวิตอยู่ไปวันๆ แบบไร้ชีวิตและจิตใจ ที่จริงแล้วเขาไม่อยากมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำไป เมื่อ 20 ปีก่อนจุงวอนเคยผูกพันกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง แต่แล้วเขาก็ต้องจากมาโดยไม่บอกถึงเหตุผลที่แท้จริงกับเธอ 20 ปีต่อมาเธอส่งจดหมายมาหาเขา ขอฝากลูกสาวไว้กับเขาเพราะเธอกำลังจะตาย แต่จุงวอนไม่อยากผูกพันกับใครอีกแล้ว เขาจึงแค่ไปงานศพของเธอและเอาเงินให้กับจีวู (ปาร์คฮันบยุล) ลูกสาวของเธอ

จีวูบังเอิญไปพบรูปเก่าที่แม่ของเธอเก็บไว้อย่างดี ในนั้นมีภาพของจุงวอนอยู่ด้วย เธอจึงเข้าใจว่าเขาเป็นลูกชายของคนรักเก่าของแม่เธอ จีวูตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนแล้วเข้ามากรุงโซลเพื่อตามหาจุงวอน จีวูได้งานทำให้ร้านทำรอยสัก จุงวอนยอมให้เธอไปพักอยู่ที่บ้านชั่วคราวเพราะไม่อาจทนเห็นเธอระเหเร่ร่อนไปตามถนนได้ ในที่สุดจีวูก็ทลายน้ำแข็งที่ห่อหุ้มจิตใจของจุงวอนได้เช่นเดียวกับที่แม่ของเธอเคยทำ จุงวอนกับจีวูเริ่มผูกพันกันมากขึ้นถึงขั้นที่จุงวอนอยากจะบอกความจริงกับเธอว่าเขาเป็นอะไร แต่ยีฮวาจะยอมให้เกิดเรื่องเช่นนี้ได้งั้นหรือ

ความรักของจุงวอนกับจีวูจะลงเอยเช่นไร จีวูจะยอมรับได้หรือไม่เมื่อรู้ว่าผู้ชายที่เธอรักเป็นแวมไพร์ที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยเลือด แล้วยีฮวาที่เฝ้ารอคอยความรักของจุงวอนมานานหลายร้อยปีจะยอมหลีกทางให้ง่ายๆ เช่นนั้นหรือ ติดตามหาคำตอบเหล่านี้ได้ใน “Freeze”

Freeze ละครขนาดสั้นมากๆ ของลีซอจิน ถึงโทนหนังจะดูอึมครึมสมกับเป็นหนังแวมไพร์ แต่เนื้อหาก็พอดูได้เพลินๆ น่าจะถูกใจสำหรับคนที่ชอบเรื่องราวความรักต่างชนชั้น (ระหว่างคนกับแวมไพร์) แถมต่างวัยซะด้วยสิ (ดูไปดูมาเหมือนคุณชายลีหลอกเด็ก) ละครเรื่องนี้เน้นไปที่เรื่องราวความรักความสัมพันธ์ ไม่ใช่หนังสยองขวัญประเภทเลือดสาดหรือลุกขึ้นมากรี๊ดหวีดแตกอะไรแบบนั้น เพราะจะเห็นเลือดก็ตอนที่คุณแวมไพร์เอามาใส่ขวดไวน์ดื่มกันนั่นแหละ (ดูแล้วแหยงๆ ไม่กล้าดื่มไวน์ไปอีกนาน ร้านของคุณพี่จุงวอนอยู่แถวไหนนะ จะได้ไม่ไปอุดหนุน) ละครสื่อให้เห็นความคับแค้นใจของจุงวอนกับชะตากรรมที่เขาไม่ได้เลือก ถ้าเลือกได้เขาคงไม่อยากให้ยีฮวาช่วยเขาในวันนั้น เหตุการณ์นั้นทำให้ชีวิตของเขาหยุดนิ่งเหมือนถูกแช่แข็ง รวมทั้งหัวใจของเขาด้วย เพราะเขาไม่อาจรักใครได้ เขาจะต้องทนดูคนที่รัก แก่ เจ็บ และตายไปตามวัฏจักร ในขณะที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้เลย

มีคนพูดไว้ว่าความรักนั้นทำให้คนเรายอมทำทุกอย่าง และคงไม่มีข้อยกเว้นสำหรับแวมไพร์ นั่นคงเป็นสิ่งที่เกิดกับจุงวอนเมื่อเขาเริ่มรักจีวู มันทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป และมันก็ทำให้เขาอยากจบชีวิตตัวเองลง บางทีจุงวอนอาจรู้อยู่แล้วว่าจะจบชีวิตน่าขยะแขยง (อย่างที่จุงวอนคิดมาตลอด) นี้ยังไง แต่เขาไม่มีความกล้าพอ ความรักมอบความกล้านั้นให้แก่เขา (เห็นได้จากรอยยิ้มของเขาในตอนท้ายเรื่อง เหมือนเขาได้ปลดพันธนาการให้ตัวเองซะที) เช่นเดียวกับจีวูที่กล้าที่จะยอมรับในตัวของชายคนรัก (ว่าอีไม่ใช่คน ถึงแม้ตอนแรกน้องหนูจะเผ่นแน่บเพราะกลัวอีจะกระโดดกัดคอ) และกล้าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างมีความสุขเพื่อผู้ชายที่เธอรัก นี่คงเป็นอีกบทหนึ่งของความรักที่มีพื้นฐานอยู่บนความแตกต่าง ถึงแม้จะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้แต่อย่างน้อยก็ได้รัก ดังเช่นจุงวอนที่สุดท้ายเขายังได้รู้จักกับความรัก...บางครั้งความรักก็นำพาความเจ็บปวดมาให้ แต่ในความเจ็บปวดนั้นก็มีความสุขอยู่ด้วย ผู้คนมากมายจึงยินดีที่จะเจ็บปวดเพราะความรัก...

Lee Seo-jin in "Lovers" - 2006

2009-11-30T23:45:00.007+07:00

Lovers (연인, Yeon-in) is a 20 episodes drama series broadcast in 2006 by SBS. It stars Kim Jung Eun and Lee Seo-jin. The show is the final installment of famed SBS drama series that was shot in a European country. The first was Lovers in Paris, followed by Lovers in Prague.

Lovers เป็นละครความยาว 20 ตอนของค่าย SBS ออกอากาศในปี 2006 นำแสดงโดยคิมจุงอึนกับลีซอจิน ละครเรื่องนี้เป็นตอนสุดท้ายของละครชุด Lovers ที่โด่งดังของ SBS ซึ่งไปถ่ายทำในยุโรป เรื่องแรกก็คือ Lovers in Paris ตามมาด้วย Lovers in Prague.

Synopsis

Chang-bae, played by actor Kim Roe-ha, vents his anger on Kang-jae, played by actor Lee Seo-jin, after being reprimanded by President Kang. Chang-bae shows Yang-geum, played by actress Yang Geum-seok, a photo of Mi-ju, which leads to Yang-geum's decision to arrange a marriage between her son and Mi-ju. Yang-geum calls Se-yeon, played by actor Jung Chan, to meet Mi-ju on an arranged date. Se-yeon is not interested in meeting someone that his parents have picked out as his future wife so he sends a friend in his place instead. Meanwhile, Mi-ju gets angry with the rude friend that Se-yeon sent to meet her. In a fit of anger, she splashes wine all over Se-yeon's friend. Se-yeon begins to feel interested in Mi-ju as he watches her startling actions. Mi-ju barges into a Japanese restaurant to pick a fight with Kang-jae, who she mistakes for another man who got Jung-hwa pregnant and then dumped her. While roughly clutching Kang-jae's collar, a group of gang members wearing black suits emerge before her...

Mi-ju (actress Kim Jung-eun) is disturbed when she hears the sound of breaking glass from the home of her neighbor where Yu-jin (actress Kim Gyu-ri) lives. Yu-jin is arguing with her boyfriend and tells him that the flowers he sends and the expensive luxury car he bought for him are meaningless. When Yu-jin demands that Kang-jae settle down and live with her, he tells her that he can't. Minister Yoon is faced with problems when the orphanage shelter is seized. Kang-jae is filled with contempt when Mi-ju tell him to buy the land that the orphanage is sitting on. While Mi-ju keeps pressuring him to buy the land since he's rich, Kang-jae is knifed in the back by an unidentified assailant. Mi-ju is shocked to see Kang-jae bleeding and Sang-taek (actor Lee Ki-young) tells her to immediately treat Kang-jae's knife wounds because they won't be able to reach a hospital in time

Cast : Lee Seo-jin as Ha Kang Jae / Kim Jung Eun as Yoon Mi Joo / Jeong Chan as Kang Sae Yeon / Kim Gyoo-ri as Park Yu Jin

Kim Jung Eun as Yoon Mi Joo

Mi Joo is a plastic surgeon. She is a feisty happy-go-lucky character. Her father is a poor country pastor who runs an orphanage. She works to support her family. Her dream is to open a hospital of her own. By chance, she saves Kang Jae's life when he was stabbed in an attack. She finds herself slowly falling for Kang Jae.

"When I pick a role, it is more important for me to choose the people I am going to work with rather than the script. And I had no doubts that I wanted to work with (director) Shin Woo-chul and (scriptwriter) Kim Eun-sook again. I play a plastic surgeon. She’s a pragmatic and cheerful character. It’s a challenge portraying her but I’m enjoying it. It’s my first time working with Lee Seo-jin. He’s serious in his work, really tries his best and makes the filming environment fun. "

คิมจุงอึน แสดงเป็น ยุนมิจู

มิจูเป็นศัลยแพทย์ด้านเสริมความงาม พ่อของเธอเป็นบาทหลวงจนๆ ในชนบทที่เปิดสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า เธอทำงานเพื่อจุนเจือครอบครัว ความฝันของเธอก็คือเปิดโรงพยาบาลของตนเอง เธอได้ช่วยชีวิตคังเจไว้โดยบังเอิญตอนที่เขาถูกแทง แล้วเธอก็เริ่มพบว่าตัวเองตกหลุมรักคังเจเข้าแล้ว

“เวลาที่ฉันเลือกบท การเลือกคนที่จะทำงานด้วยสำคัญสำหรับฉันมากกว่าสคริปต์ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฉันอยากทำงานกับผู้กำกับชินวูชุล และคนเขียนบท คิมอึนซุก อีกครั้ง ฉันรับบทหมอศัลยกรรมพลาสติก เป็นบทที่ค่อนข้างร่าเริง มันท้าทายดีที่ได้แสดงบทนี้ แต่ฉันก็สนุกกับมัน นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันร่วมงานกับลีซอจิน เขาจริงจังในการทำงาน พยายามทำอย่างดีที่สุด แล้วก็ทำให้บรรยากาศในกองถ่ายสนุกสนาน”

Lee Seo Jin as Ha Kang Jae

Kang Jae is an orphan who was taken in by President Kang (a gangland boss) when he was sixteen. He rose through the ranks in President Kang's organization and is the trusted right-hand man of President Kang. He is a loyal servant and does not crave benefit for himself. As such, the other trusted lieutenants of President Kang are jealous of him and plot to bring about his downfall.

"I’ve wanted to work with Kim Jung-eun for a long time and now that I’ve got the chance, I’m grateful for it. She is always cheerful and happy. I enjoy working with her. In the series, I play a mafia leader who is tough on the outside but vulnerable. Whatever characters I play, there will be some points of resemblance between my character and personality in real life. Among friends, I’m tough but with my girlfriend, I’m more expressive. In the story, Kang-jae is a tough guy in the beginning but Mi-joo brings out the softness in him. "

ลีซอจิน แสดงเป็น ฮาคังเจ

คังเจเป็นเด็กกำพร้าที่ประธานคัง (เจ้าพ่อมาเฟีย) รับมาเลี้ยงตอนที่เขาอายุ 16 เขาไต่เต้าขึ้นมาในองค์กรจนได้กลายเป็นมือขวาของประธานคัง เขาเป็นลูกน้องที่ภักดีและไม่เคยคิดหาประโยชน์ใส่ตัวเอง แต่คนอื่นๆ ในแก๊งค์กลับอิจฉาเขาและหาทางจะโค่นเขาลงให้ได้

“ผมอยากร่วมงานกับคิมจุงอึนมานานแล้ว และตอนนี้ผมมีโอกาสนั้นแล้ว ผมรู้สึกขอบคุณจริงๆ เธอร่าเริงและมีความสุขอยู่เสมอ ผมสนุกที่ได้ทำงานกับเธอ ในละครผมรับบทหัวหน้ามาเฟีย ซึ่งภายนอกอาจดูโหดแต่จริงๆ แล้วภายในอ่อนแอ ไม่ว่าจะเล่นบทไหน มันจะมีบางจุดที่คล้ายคลึงกับตัวผมในชีวิตจริง ในกลุ่มเพื่อนๆ ผมอาจดูนิ่งๆ แต่กับแฟนของผม ผมจะแสดงความรู้สึกมากกว่านี้ ในละคร ตอนแรกคังเจก็เป็นคนห่ามๆ แต่มิจูได้ดึงเอาความอ่อนโยนในตัวเขาออกมา”

[Special Thanks to wikipedia.org / loveseojin.com]

MV from drama series "Lovers" (2006)

[VOD] Yi San Special & LSJ speaking English

2009-11-29T23:16:00.004+07:00

This is the special program for Yi San airing on MBC TV...

And as we all know, Lee Seo-jin graduated from U.S., so his English is so good...you can hear him from this clip video...^^

[Interview] Lee Seo-jin and his feeling as “Yi San”

2009-11-29T22:45:00.008+07:00

Yi San is a 77 episodes South Korean historical drama airing on MBC. Yi San had a big success and ending up in MBC Acting Awards with "Top Excellence Acting Award" for Lee Seo-jin and "Best Actress" for Han Ji-min, nominated for also MBC Best Drama but lost to Legend (Korean TV series) 태왕사신기. The drama has bit another historical drama, The King and I (TV series) for its ratings and performances and is reaching very high in ratings, keeping 2nd and 3rd and on some nights, getting 1st.

“ลีซาน” เป็นละครประวัติศาสตร์ความยาว 77 ตอนของค่าย MBC และประสบความสำเร็จอย่างมากจนได้รับรางวัลหลายรางวัลในงาน MBC Awards ทั้งรางวัล "Top Excellence Acting Award" จากบทลีซานของ ลีซอจิน และรางวัล "Best Actress" จากบทซงยอนของ ฮันจีมิน ทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล MBC Best Drama แต่น่าเสียดายที่ต้องพ่ายให้กับ Legend หรือ TWSSG (태왕사신기) ของผู้กำกับคิมจองฮัค

Here’s the interview that LSJ shared his feeling about his character of Yi San.
[source: daum.kr
credit:celine/seojin-jungeun.con@chinese translation, ?kz???@english translation, edited by zombie ]

นี่คือบทสัมภาษณ์ที่ลีซอจินพูดถึงบทบาท “ลีซาน” ของเขาเอาไว้ เป็นการสัมภาษณ์ ณ สถานที่ถ่ายทำตอนที่ละครใกล้ถึงบทอวสาน

MBC’s popular series Yi San aired epi.75 on June 3, now there are only two chapters left.

Ranking top firmly among other TV series, it has reached more than 30% of ratings. A super popular and occasionally criticized YS, how does it's lead actor feel about all these?

On June 5, afternoon, at MBC YS film site, I met with Lee Seo Jin, who plays the soul character of Yi San.

This site is the main shooting place and it will also be the site where its last scene ends.

With a haggard face and warm smile, LSJ started this interview by saying: Hope to finish filming soon and rest

Q: How do you feel about the ending?
A: The drama ending, comparing to my personal regrets, it is more regretful that King JJ died without having fulfilled his reform plans. We cannot change the history, but it is really a pity that the King’s death came much earlier than expected. Many historians also say that if he lived 10 years longer it could change the entire dynasty.

Q: The most impressive scene?
A: The time of filming was so long that many scenes couldn't be remembered. Therefore the hardest scene seem to be the most impressive.

Q: Which is the hardest scene?
A: Last week shooting of SY’s death. It was very tough because of the hot weather.
Earlier there were many action scenes which were also hardest. Last week there was again a murderer, at last YS survived like passing a gate of hell.

Q: Is there any parts you think interesting?
A: When YS was crown prince, he often slipped out of the palace. I found that very interesting.

Q: Any regretful part?
A: King JJ saw the deaths of the people close to him: grandfather, HGY, SY, whenever someone dies, I need to think well beforehand how to reveal his sorrow. But when “I” die no one feels sad for me. It would be more touching to have someone grieving together. History records that when King JJ died only the Queen was by his side. She watched him dying slowly, then walked outside to announce his death. She wasn’t sad at all!

Q: Since YS airing, do you feel your popularity is growing?
A: It is not my popularity but the drama itself. I have made a number of series. When a series becomes popular, people will be nice to us. YS is very popular, so when I eat outside many people will recognize me and treat me very nicely.

Q: This is your second historic series, any difference?
A: Big differences. Damo was a mini drama; it's filming time was short. Because there were lots of stories needed to be shown therefore we tried to present a story with great diversities within a very short time period. YS is a long series, so the love story cannot be presented as the main part. Only until the last episodes love story got to be described.

Q: Is there any changes to you since shooting YS?
A: I got to know many people. I have acted with more than 70 people. That seemed to have changed me a lot.

Q: What do you want to do after YS?
A: I feel really tired physically. And I can start the long awaited dating.

Q: You have said in On Air cameo, "I met a pretty person, I want to bring her home!"
A: That wasn’t a script written by me. I did as the script written without even changing a punctuation mark.

Lee Seo Jin said he felt severely exhausted after finishing filming on June 1st, so he checked himself directly into a hospital and stayed there overnight. He came back to the site from the hospital in the morning.

LSJ is putting all his energy into YS, which will extend one more episode. Epi.77 will be the final. What will it bring to the audience?

[Thai Translation by Ladymoon]

ละครยอดนิยมของค่าย MBC “ลีซาน” ออกอากาศไปถึงตอนที่ 75 แล้ว เหลืออีกเพียง 2 ตอนเท่านั้น ละครเรื่องนี้ติดอันดับท๊อปมาตลอด ได้เรตติ้งสูงกว่า 30%

บทบาทลีซานที่ได้รับคำชื่นชมมากมายนี้ ตัวผู้แสดงเองรู้สึกอย่างไรกับบทนี้บ้าง

ตอนบ่ายของวันที่ 5 มิ.ย. ที่กองถ่ายละครเรื่องลีซาน เราได้พบกับลีซอจินผู้สวมบทบาทลีซาน สถานที่นี้เป็นสถานที่ถ่ายทำหลัก และใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำฉากสุดท้ายด้วย ด้วยใบหน้าที่อ่อนเพลียและรอยยิ้มอันอบอุ่น ลีซอจินเริ่มต้นบทสัมภาษณ์ด้วยการกล่าวว่า “หวังว่าจะปิดกล้องได้เร็วๆ นี้ ผมจะได้พักซะที”

Q: คุณรู้สึกอย่างไรบ้างกับตอนจบของละคร
A: ตอนจบของละครเมื่อเทียบกับความรู้สึกส่วนตัวแล้ว มันน่าเสียดายมากที่พระเจ้าจองโจสวรรคตก่อนที่จะได้ทำสิ่งที่ตั้งพระทัยไว้ให้สัมฤทธิ์ผล เราเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ไม่ได้ แต่เป็นเรื่องน่าเสียดายจริงๆ ที่กษัตริย์สวรรคตเร็วเกินไป นักประวัติศาสตร์ต่างพูดกันว่าถ้าทรงมีพระชนม์ชีพยืนนานกว่านั้นอีกสัก 10 ปีอาจพลิกโฉมหน้าของราชวงศ์ไปเลยก็เป็นได้

Q: มีฉากไหนที่ประทับใจเป็นพิเศษบ้าง
A: เวลาที่ถ่ายทำมันนานมากครับ ทำให้ลืมหลายๆ ฉากไปเลย แต่ฉากที่ยากที่สุดน่าเป็นฉากที่น่าประทับใจที่สุด

Q: แล้วฉากไหนที่ยากที่สุด
A: สัปดาห์ก่อนเราถ่ายทำฉากที่ซงยอนตาย มันลำบากมากครับเพราะอากาศที่ร้อน ก่อนหน้านั้นก็มีฉากบู๊เยอะมากล้วนแต่ยากๆ ทั้งนั้น สัปดาห์ก่อนก็มีการลอบปลงพระชนม์อีก แต่ลีซานก็รอดมาได้เหมือนผ่านพ้นประตูสู่ขุมนรกมาได้

Q: มีตอนไหนบ้างที่คุณคิดว่าน่าสนใจเป็นพิเศษ
A: ตอนที่ลีซานยังเป็นรัชทายาทครับ เขาชอบแอบหนีออกไปนอกวัง ผมพบว่าตอนนั้นน่าสนใจมากๆ

Q: มีตอนไหนที่รู้สึกสะเทือนใจเป็นพิเศษบ้าง
A: พระเจ้าจองโจทรงเห็นผู้คนใกล้ชิดตายจากไป ทั้งปู่ เลขาฮง ซงยอน เวลาที่มีใครสักคนต้องตาย ผมจะต้องคิดไว้ล่วงหน้าว่าจะแสดงความเศร้าเสียใจนี้ยังไงดี แต่เมื่อ “ตัวผมเอง” ต้องตายบ้าง ไม่มีใครเสียใจกับผมเลย มันคงน่าซาบซึ้งใจกว่านี้ถ้ามีใครสักคนมาเสียใจไปกับเราด้วย ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ตอนที่พระเจ้าจองโจสวรรคต มีเพียงราชินีที่อยู่ข้างกายพระองค์ พระนางเฝ้ามองพระองค์หมดลมไปอย่างช้าๆ แล้วก็เดินออกไปประกาศการสวรรคต นางไม่มีท่าทีรู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย

Q: ตอนที่ลีซานเริ่มออกอากาศ คุณรู้สึกมั้ยว่าคุณเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น
A: ไม่ใช่ผมมีชื่อเสียงหรอกครับ แต่เป็นที่ละครมากกว่า ผมเล่นละครมาแล้วหลายเรื่อง เวลาที่ละครได้รับความนิยม ผู้คนก็จะปฏิบัติต่อเราอย่างดี ลีซานดังมาก เวลาที่ผมไปกินข้าวนอกบ้าน มีคนเยอะเลยที่จำผมได้แล้วก็จะคอยดูแลผมอย่างดี

Q: นี่เป็นละครประวัติศาสตร์เรื่องที่ 2 ของคุณ มีอะไรแตกต่างกันบ้าง
A: แตกต่างกันเยอะเลยครับ “ดาโม” เป็นละครขนาดสั้น เวลาถ่ายทำก็สั้นมากๆ เพราะมีเรื่องราวมากมายที่ต้องนำเสนอ เราจึงพยายามนำเสนอเรื่องราวที่หลากหลายภายในเวลาที่สั้นมากๆ แต่ “ลีซาน” เป็นละครยาว มีการนำเสนอเรื่องราวความรักไม่มากนัก มีเพียงตอนท้ายๆ ที่มีการนำเสนอเรื่องราวของความรัก

Q: มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างสำหรับคุณนับตั้งแต่เริ่มถ่ายทำ “ลีซาน”
A: ผมได้รู้จักคนมากมาย ผมได้ร่วมแสดงกับผู้คนมากกว่า 70 คน นั่นเปลี่ยนแปลงตัวผมไปเยอะเลยครับ

Q: คุณอยากทำอะไรหลังจากจบ “ลีซาน” แล้ว
A: ผมรู้สึกเหนื่อยมากๆ ผมจะได้พักยาวๆ อย่างที่รอมานานซะที

Q: คุณพูดไว้ตอนเป็นดารารับเชิญใน On Air ว่า “ผมได้พบคนสวยถูกใจแล้ว ผมอยากพาเธอเข้าบ้าน”
A: ผมไม่ได้เขียนสคริปต์เองนี่ครับ ผมพูดตามสคริปต์ที่เขียนไว้แบบไม่ตกหล่นเลยสักคำเดียว

ลีซอจินบอกว่าเขารู้สึกเหนื่อยมากๆ หลังจากเสร็จการถ่ายทำเมื่อวันที่ 1 มิ.ย. เขาจึงตรงไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายและนอนพักที่นั่น เขาออกจากโรงพยาบาลกลับมาเข้าฉากในเช้าวันรุ่งขึ้น

[Special Thanks to loveseojin.com]

[News] Lee Seo-jin in Japan

2009-11-28T01:41:00.004+07:00

From JAPAN OFFICIAL FAN CLUB
11/27/2009

translation by leegirl / loveseojin.com

Lee Seo-jin is a cosmetic "COLOR PINK MAGIC BB cream"

Now the exclusive model. All models get a performance fee Campaign to send a tree to go in and desertification in Mongolia and the Amazon "Let'sTree". Shall be donated in the environment, Lee Seo-jin's decided this proposal.

Event will be held as follows;

Japan-Korea joint press conference
* Date: November 26, 2009 (Thu) 11:00
Place: Special Event Venue in Ikebukuro Seibu Department Store

Lee So jin fans Committee meeting and shaking hands
* Date: November 27, 2009 (Fri) 11:00
Place: Special Event Venue in Ikebukuro Seibu Department Store

ลีซอจินกับเครื่องสำอาง “Color Pink Magic BB Cream”

เป็นโครงการเพื่อการกุศลอีกงานที่ลีซอจินมีส่วนร่วมในแคมเปญปลูกป่าในมองโกเลียและอเมซอน โดยลีซอจินไปร่วมงานแถลงข่าวในวันที่ 26 พ.ย. 2009 ซึ่งงานี้มีแค่สื่อมวลชนที่ได้เข้าร่วมงาน และปรากฏตัวเพื่อพบปะกับแฟนๆ (แน่นอนที่แฟนๆ ที่มีโอกาสนี้ต้องซื้อสินค้าก่อนนะคะ) ในวันที่ 27 พ.ย. 2009 ทั้งสองงานจัดขึ้นที่ ห้างสรรพสินค้าอิเคบุคุโระ เซบุ

[Special Thanks to loveseojin.com / pantip.com]

Lee Seo-jin in his new drama – Soul (2009) / 혼

2009-11-28T00:23:00.004+07:00

Hon (혼) or Soul is 10 episodes korean drama series airing in 2009, starring by Lim Joo-eun and Lee Seo-jin, directing by Oh Gyeong-hun, Kim Sang-ho, and Kang Dae-seon. It’s MBC horror drama series and the come back of Lee Seo-jin after his long rest since wrap up “Yi San”

Soul เป็นละครความยาว 10 ตอนจบที่ออกอากาศในปี 2009 นำแสดงโดย ลิมจูอึนกับลีซอจิน กำกับโดย โอเกียงฮุน คิมซังโฮ และคังแดซอน เป็นละครสยองขวัญของค่าย MBC และเป็นการกลับคืนสู่จอของลีซอจินหลังจากที่หายหน้าไปนานตั้งแต่จบละครเรื่อง “ลีซาน”

Synopsis : A naive and lively high school girl... becomes possessed!

A high school girl, named Hana, discovers her special ability after her sister's wrongful death. She sees ghosts, hears their stories, and even becomes possessed by them to exert extraordinary strength...

Shin Ryu, a criminal psychologist who abhors vice, gets to know Hana and treats her with kindness. As he gains Hana's trust, she begins to fall in love...

When Shin Ryu finds out about Hana's special ability, he begins using her to punish criminals. Then, he plans a scheme to crush Baek Do-sik, a lawyer who defended the murderer of Ryu's mother and sister.

[http://%22http//content.mbc.co.kr/english/drama/09/1746571_31154.html%22]

เด็กสาวมัธยมชื่อฮานะ (ลิมจูอึน) ค้นพบความสามารถพิเศษของเธอหลังการตายของพี่สาวของเธอ เธอมองเห็นผี ได้ยินเรื่องราวที่พวกเขาบอกเล่า แถมยังให้พวกเขาเข้าสิงร่าง เมื่อถูกสิงเธอจะมีพละกำลังมากเป็นพิเศษ...

ชินริว นักจิตวิทยาอาชญากรรม (ลีซอจิน) ผู้ชิงชังความชั่วร้าย เขาได้รู้จักกับฮานะและคอยดูแลเธอด้วยความเอื้ออารี จนกระทั่งฮานะไว้ใจเขาแล้วก็ตกหลุมรักเขา...

เมื่อชินริวค้นพบความสามารถพิเศษของฮานะ เขาเริ่มใช้เธอเพื่อลงโทษบรรดาคนชั่วที่ทำความผิด แล้วเขาก็วางแผนจะเล่นงานเบ๊กดูซิก ทนายความที่คอยปกป้องฆาตกรที่ฆ่าแม่กับน้องสาวของเขา

Yoon Hana / actress: Lim, Joo-Eun

A bright and righteous high school girl with exceptional Taekwondo skills. She always protects her beloved twin sister, who has a slight limp. When her sister dies, Hana gains a special ability; she can see and become possessed by ghosts. Once she becomes possessed, she exerts monstrous strength... Due to Shin Ryu's warmhearted care for Hana, she falls in love with him. However, he begins to use her possessed being to punish criminals. She begins to doubt whether she is doing the right thing.

ยุนฮานะ / แสดงโดย ลิมจูอึน

เด็กสาวมัธยมที่ร่าเริงและมีคุณธรรม มีความสามารถพิเศษด้านเทควันโด เธอมักจะคอยปกป้องพี่สาวฝาแฝดของเธอ เมื่อพี่สาวของเธอตายไป ฮานะจึงได้รับรู้ว่าเธอมีความสามารถพิเศษ เธอมองเห็นผี และให้ผีสิงร่างได้ เมื่อเธอถูกสิงร่างจะมีพละกำลังมหาศาล เพราะความอบอุ่นของชินริวที่คอยดูแลห่วงใยฮานะ เธอจึงตกหลุมรักเขา แต่เขาเริ่มใช้เธอเพื่อลงโทษบรรดาคนชั่วที่ทำความผิด จนเธอเริ่มสงสัยว่าสิ่งที่เธอทำอยู่นั้นมันถูกต้องหรือเปล่า

Shin Ryu / Actor: Lee Seo-Jin

An incredibly gifted criminal profiler. With exceptional intuition and irresistible charisma, he immediately penetrates the minds of criminals. He lost his mother and sister in a horrifying incident at a young age, but the criminal was acquitted due to Baek Do-sik's legal defence. Since then, Ryu has been determined to revenge on vice. When he finds out about Hana's special ability, he begins to use her power to murder criminals. Soon enough, he sees an opportunity to revenge on Baek Do-sik.

ชินริว / แสดงโดย ลีซอจิน

นักพฤติกรรมอาชญากรผู้มีพรสวรรค์ บวกกับเสน่ห์เฉพาะตัวที่เกินจะต้านทาน ทำให้เขาสามารถหยั่งถึงจิตใจของอาชญากร เขาสูญเสียแม่และน้องสาวไปในเหตุการณ์น่ากลัวตั้งแต่เขายังเด็ก แต่คนร้ายยังคงลอยนวลอยู่เพราะมีเบ๊กดูซิกคอยใช้ข้อกฏหมายคุ้มครองคนร้ายไว้ ตั้งแต่นั้นมาริวจึงได้มุ่งมั่นที่จะทำลายล้างพวกคนชั่วให้สิ้นซาก เมื่อเขาค้นพบความสามารถพิเศษของฮานะ เขาจึงเริ่มใช้พลังของเธอในการสังหารพวกอาชญากร ต่อมาเขาจึงมองเห็นโอกาสที่จะแก้แค้นเบ๊กดูซิก

SoulClose-up posters for Lee Seo-jin and Lim Ju-eun
[http://www.mbc24tv.com/?document_srl=7473]

Teaser posters were revealed for MBC's upcoming summer special drama Soul (script by In Eun-ah & Go Eun-nim, directed by Kim Sang-ho & Kang Dae-seon), airing on August 5. The two posters revealed on the 28th are close-ups of the leads Lee Seo-jin and Im Ju-eun, their eyes alone portraying the horror.

With a dark, red background and the title dripping with what looks like blood, the poster revealed the main tagline, "Summer of 2009, the horror within me rears its head." The tagline goes well with the halved faces, emphasizing that this is a summer horror drama already in its own class.

Lee Seo-jin shows the strength in his eyes and has tightly closed lips, portraying well the character of Shin Ryu, 'the man who immerses himself in evil in order to fight for the good.' As for Im Ju-eun, the director Kim Sang-ho had previously commented that 'her brown eyes have a peculiar charm'. Her widened, frightened eyes heighten the level of fear.

MBC's return to a summer horror drama after 14 years is the 10-part miniseries Soul. It's about an unfair death binding the dead girl's soul to her sister, and about a criminal profiler who uses the now supernatural girl to fight evil - only to become the demon he once despised. A teaser was recently released with the title track sung by Yangpa, "Ryeong-hon" (Soul). Also, Im Ju-eun's possessed acting in the teaser drew much attention from the viewers.

Soul is gaining a lot of attention for starring Lee Seo-jin as the profiler who eventually goes evil, Im Ju-eun, Lee Jin, Park Geon-il and Ji-yeon of the singing group T-ara. Amidst the sweltering heat and the monsoon season, Lee Seo-jin says, "It's not easy filming after a period of rest, but I'm doing my best. I hope Soul becomes critically acclaimed and is remembered by the viewers for a long time." Im Ju-eun, having won the lead role by beating out 1058 competitors, is constantly receiving small injuries on set but is okay with it. She says, "I have so much energy whenever I come onto the set."

[Soul] will first air on August 5th.

ในโปสเตอร์เป็นพื้นหลังสีแดงเข้ม มีตัวหนังสือที่ดูเหมือนหยดเลือด ภาพของลีซอจินแสดงถึงดวงตาที่แข็งกร้าว ริมฝีปากที่เม้มสนิท แสดงถึงตัวตนของชินริว “ชายผู้ถลำสู่ความชั่วร้ายเพื่อต่อสู้เรียกร้องความเป็นธรรม” สำหรับลิมจูอึน ผู้กำกับคิมบอกว่า “ดวงตาสีน้ำตาลของเธอมีเสน่ห์เฉพาะตัว” ดวงตาที่เบิกโพลงของเธอแสดงถึงความหวาดกลัว

MBC หันมาทำละครสยองขวัญอีกครั้งหลังจากห่างหายไปถึง 14 ปี Soul เป็นเรื่องราวของความตายที่ไม่ได้รับความยุติธรรมซึ่งผูกพันดวงวิญญาณของเด็กสาวที่ตายไปกับน้องสาวของเธอ และ นักพฤติกรรมอาชญากรที่ใช้พลังพิเศษของเด็กสาวในการต่อสู้กับความชั่วร้าย จนตัวเองต้องกลับกลายเป็นปีศาจร้ายที่ตัวเองเคยชิงชังนักหนา

ลีซอจินกล่าวถึงการถ่ายทำละครเรื่องนี้ไว้ว่า “มันไม่ง่ายเลยที่จะกลับมาเล่นละครอีกหลังจากหยุดพักไปนาน แต่ผมจะทำให้ดีที่สุด ผมหวังว่า Soul จะประสบความสำเร็จและเป็นที่จดจำของผู้ชมไปอีกนาน” ลิมจูอึนต้องฝ่าฟันกับคู่แข่งถึง 1,058 คนกว่าจะได้บทนี้มาครอง แถมยังได้รับบาดเจ็บเล็กๆ น้อยๆ ตลอดการถ่ายทำ แต่เธอกล่าวว่า “ฉันมีพลังฮึดมากมายเลยค่ะเวลาที่เข้าฉาก”

Soul เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 15 ส.ค. 2009

[Special Thanks to loveseojin.com]

About Lee Seo-jin / 이서진

2009-11-26T23:54:00.007+07:00

Name : Lee Seo Jin @ Lee Suh Jin

Date of birth : 30/1/1973

Marital status : Single

Blood group : A

Weight : 68kg

Height : 178cm

Left dimple size : 2.5cm in length, 0.8cm in width, 0.4cm in depth

Family members : Mother, one older brother and one older sister.

Education level : New York University, majored in Business Management.

Military Service : Served prior to his debut in showbiz

Interest : Movies, computers, rock / mountain climbing

Actor aspired to follow : Jo Jae Hyun

Best friend in showbiz : Yoon Tae Young

Respected sonbae (senior) in showbiz : Cha In Pyo

ชื่อ : ลีซอจิน (อีซอจิน / 이서진)

วันเกิด : 30 ม.ค. พ.ศ. 2516 (1973)

สถานภาพสมรส : โสด

กรุ๊ปเลือด : A

น้ำหนัก : 68 ก.ก.

ส่วนสูง : 178 ซ.ม.

สมาชิกในครอบครัว : แม่, พี่ชายและพี่สาว (คุณพ่อเสียชีวิตแล้ว เมื่อปี 2005)

การศึกษา : มหาวิทยาลัยนิวยอร์ค (New York University's Leonard N. Stern School of Business) วิชาเอก บริหารธุรกิจ

การเกณฑ์ทหาร : ผ่านการเกณฑ์ทหารแล้วก่อนเข้าวงการ

ความสนใจ : ภาพยนตร์, คอมพิวเตอร์, ปีนเขา

นักแสดงในดวงใจ : โจแจฮยุน (ดารารุ่นพี่ (เก๋ามาก) ที่เล่นเรื่อง Damo ด้วยกัน)

เพื่อนที่สนิทในวงการ : ยุนแทยัง (คุณพี่ยอนโฮเกจากเรื่อง The Legend เคยร่วมงานกับลีซอจินในเรื่อง Wang Cho คุณพี่คนนี้เป็นลูกชายรองประธานบริษัทซัมซุง และจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์)

รุ่นพี่ในวงการที่เคารพนับถือเป็นพิเศษ : ชาอินพโย (ดารารุ่นเก๋าอีกคนที่เป็นนักร้องด้วย เคยร่วมงานกับลีซอจินในเรื่อง Wang Cho เช่นกัน คุณพี่คนนี้เล่น White Tower ด้วย)

NEW YORK UNIVERSITY STERN SCHOOL WHERE LSJ FINISH HIS COLLEGE

New York University's Leonard N. Stern School of Business is one of the nation's premier management education schools and research centers. From its Greenwich Village campus in the heart of New York City, NYU Stern offers a broad portfolio of academic programs at the graduate and undergraduate levels, all of them informed and enriched by the dynamism, energy and resources of the world's business capital.

"One of the things that impressed me most about Stern was a class I attended as a prospective student. I noticed how interactive it was in the sense that the students weren't afraid to challenge the professor and engage in dialogue. That stimulated me. It was the sort of environment that would really push the boundaries of my knowledge. I didn't get that same sense in the other schools I was considering."

Filmography

HIS SHOWBIZ DEBUT WAS JANUARY 6, 1999 IN THE DRAMA “HOUSE ABOVE THE WAVES”

Drama Series
* Hon/Soul (MBC, 2009)
* On Air (SBS, 2008, cameo)
* Yi San - King Jeongjo (MBC, 2007-2008)
* Lovers (SBS, 2006)
* Freeze (CGV, 2006)
* The Phoenix (MBC, 2004)
* Damo (MBC, 2003)
* Shoot for the Star (SBS, 2002)
* Since We Met (MBC, 2002)
* Her House (MBC, 2001)
* KBS Kindhearted man Li Yung Yu (2001.10)
* MBC Non Stop Jji go ddo Jji go(2001.11)
* Wang Cho (MBC, 1999)
* House above the waves (SBS, 1999) - debut

Movies
* Shadowless Sword (2005)
* I Love You (2001)
* Ghost Taxi (2000)

Awards
•2006 SBS Acting Award: Popularity Award
•2006 SBS Acting Award: Top 10 Popularity Award (chosen by fans)
•2004 MBC Drama Award: Best Couple with Lee Eun Joo in Phoenix
•2003 MBC Drama Award: Outstanding Performance
•2003 MBC Drama Award: Best Couple with Ha Ji Won in Damo
•2001 MBC Drama Award: New Face Actor

Official Website (korean) : www.seojinlee.com

English Fan Site : loveseojin.com

[Source : loveseojin.com / Dramawiki – 26/11/2009]

Lee Seo-jin and the work project in Thailand

2009-11-25T11:08:00.019+07:00

[VOD] Documentary Lee Seo-jin & the work project in Chaingmai (2009)

ขอยกเรื่องราวของลีซอจินที่มาร่วมโครงการสร้างบ้าน 82 หลัง ในโครงการบ้านเพื่อมนุษยชาติของจิมมี่-โรสลิน คาร์เตอร์ มาไว้ตรงนี้นะคะ พร้อมภาพอิริยาบทน่ารักๆ ของคุณชายลีระหว่างทำงานด้วยค่ะ ดูท่าทางจะมีความสุขเอามากๆ กับการเป็นกรรมกรจำเป็น ต้องขอขอบคุณน้องๆ แฟนคลับของคุณชายลีในพันทิพย์ดอทคอมที่สู้อุตส่าห์เข้าไปร่วมโครงการนี้ (ไปแบกอิฐถือปูนกับเขาด้วย)เพื่อเก็บภาพเหล่านี้มาฝากค่ะ

ในที่สุด โครงการ “จิมมี่ - โรสลิน คาร์เตอร์ สร้างบ้าน” ลุ่มน้ำโขง 2552 ในประเทศไทยก็สำเร็จลงด้วยดี มีคนไทยอีก 82 ครอบครัวที่จะได้มีบ้านอันอบอุ่นไว้หลบลมหนาวที่กำลังคืบคลานเข้ามา ต้องขอขอบคุณอาสาสมัครทุกท่านจากทั่วโลกที่มาช่วยกันสร้างกุศลครั้งใหญ่นี้ ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจที่ได้เห็นผู้คนต่างชาติต่างภาษามารวมตัวกันนับพันคนเพื่อสร้างบ้านให้กับคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ทุกคนยอมสละเวลาอันมีค่าของตนเอง ยอมทนตากแดดร้อนเปรี้ยง (ของเมืองไทย) ทำงานก่อสร้างกันแบบไม่กลัวเหนื่อย (เพราะมีทั้งดารา อย่างเจ็ท ลี, ลีซอจิน อดีตนักการเมืองอย่างจิมมี่ คาร์เตอร์ หรือแม้แต่คนดังอย่างลูกสาวของประธานาธิบดีอาควิโน่) เป็นการทำกุศลแบบไม่หวังผลตอบแทนจริงๆ เพราะงานนี้ไม่มีค่าแรงจ่ายให้ แถมอาสาสมัครยังต้องควักกระเป๋าเพื่อเข้าร่วมโครงการอีกด้วย และบางคนยังมาเสียตังค์ซื้อข้าวของที่โครงการทำขายหน้างานกันอีก อย่างเช่นคุณชายลี (ลีซอจิน) ที่เสียตังค์ซื้อเสื้อยืดไปอีกหลายตัว (โครงการมีแจกให้คนละ 2 ตัวอยู่แล้ว) งานนี้เหนื่อยกายแถมเสียตังค์ แต่ก็สุขใจกันถ้วนหน้าทั้งผู้ให้และผู้รับ

(อ่านเพิ่มเติมและชมคลิปข่าวลีซอจินกับโครงการนี้ได้ที่ http://www.it-habitatthailand.org/index.php/video-/179-qq-)

มาทำความรู้จักกับโครงการนี้เพิ่มกันอีกสักนิดนะคะ โครงการ “จิมมี่ – โรสลิน คาร์เตอร์ สร้างบ้าน” ซึ่งได้จัดขึ้นในประเทศต่างๆเรื่อยมาและจะจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 26 ในปี พ.ศ. 2552 นี้ นับเป็นอีกหนึ่งโครงการที่ประสบความสำเร็จสูงสุดขององค์การที่อยู่อาศัยฯ ในการสร้างกระแสการรับรู้ การสร้างชุมชน และการเปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้คนมากมาย ซึ่งอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จิมมี่ คาร์เตอร์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ และนางโรสลิน ภริยา เริ่มเข้ามามีส่วนร่วมกับองค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 โดยการนำทีมอาสาสมัครเดินทางไปนครนิวยอร์ก เพื่อบูรณะตึก 6 ชั้น ให้กับ 19 ครอบครัวเหตุการณ์ในครั้งนั้นจึงเป็นเสมือนการเพาะเมล็ดแรกเริ่มทำให้เกิดเป็นโครงการคาร์เตอร์ สร้างบ้าน ซึ่งเป็นที่รู้จักและได้รับการสนับสนุนจากทั่วโลกนับจากนั้นเป็นต้นมา

ทุกปี อดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จิมมี่ คาร์เตอร์ และ ภริยา จะอุทิศเวลาหนึ่งสัปดาห์เพื่อร่วมสร้างบ้าน และสร้างกระแสการรับรู้ถึงความสำคัญและความจำเป็นในการจัดหาที่อยู่อาศัย

โครงการ “จิมมี่ - โรสลิน คาร์เตอร์ สร้างบ้าน” ลุ่มน้ำโขง 2552 นี้ จะดำเนินโครงการ ในระยะเวลา 5 ปี อย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สังคมตระหนักถึงปัญหาการขาดแคลนที่อยู่อาศัยในบริเวณลุ่มแม่น้ำโขง โดยผ่านองค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติ และจะช่วยยกฐานะความเป็นอยู่ของครอบครัวนับพันครอบครัว ให้พ้นจากความยากจน ตลอดจนสร้างกระแสให้คนในสังคมตื่นตัวร่วมเป็นอาสาสมัคร ร่วมสร้างบ้าน ทั้งยังเสริมสร้างความแข็งแรงให้เกิดขึ้นแก่ครอบครัว และชุมชน ต่อไป โดยการย้ายครอบครัวออกจากแหล่งเสื่อมโทรม พัฒนาระบบน้ำดื่ม น้ำใช้ และระบบสุขอนามัย จัดเตรียมแหล่งเงินเชื่อรายย่อย เพิ่มศักยภาพของการใช้ชีวิตที่ดี และทำให้ครอบครัวนับพันครอบครัว เดินหน้าไปสู่ความสว่างและมั่นคงยิ่งขึ้นในอนาคต

ท่านก็สามารถมีส่วนร่วมกับโครงการดีๆ แบบนี้ได้ โดยเข้าไปดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ http://www.it-habitatthailand.org/

(News) Update Jimmy & Rosalynn Carter Work Project

Jimmy & Rosalynn Carter Work Project 2009 : Chiang Mai, Thailand

Finally, the last day is coming! The final day of building at this year’s Carter Work Project was exhausting, emotional and rewarding, as volunteers hurried to finish construction and honor the 82 homeowner families with individual house dedication ceremonies. The presence of dozens of homeowners’ children (allowed on site for this special occasion) was a joyful reminder that it is all about the families. “Their hopes and dreams now have a chance to flourish,” said Habitat for Humanity Thailand president Chainarong Monthienvichienchai.

Know more about this project at : http://www.habitat.org/jcwp/2009/thailand/

Habitat for Humanity announced today that its annual Jimmy and Rosalynn Carter Work Project would be coming to Thailand for the first time since its inception in 1984 as a result of its continuing quest to address poverty housing in the Asia-Pacific region. The Jimmy and Rosalynn Carter Work Project event takes place in a different location every year, and has so far provided homes for over 10,000 people in the US, Canada, Mexico, Hungary, South Africa, South Korea, the Philippines and India.

A site at Moo Baan Nong Kan Kru in Chiang Mai, the northern capital of Thailand, has been chosen for the project’s “Mekong Build” initiative, and will serve as the main host and anchor to a five-country event with additional builds taking place in Cambodia, Vietnam, Laos and the Yunnan Province of China. The “Mekong Build” is a 3-year campaign that will enable thousands of needy families in the Mekong region to have decent shelter.

Former US President and Nobel Peace Prize laureate Jimmy Carter and his wife, Rosalynn, joined the Chiang Mai local community, international celebrities and approximately a total of 3,000 volunteers from Thailand and around the world to build 82 homes to commemorate HM the King’s 82nd birthday, which will fall on December 5th. The houses will serve as decent homes for 82 low-income families in the North of Thailand.

“Thailand’s National Housing Authority estimates that about 300,000 families or nearly 8.2 million people live in sub-standard housing. This means their homes are made of flimsy materials, they lack adequate shelter from the rain and sun, they have no proper water and sanitation facilities and they cannot protect themselves from intruders. This affects their health, their children’s education and their abilities to earn a living and improve their quality of life”, revealed Dr. Chainarong Monthienvichienchai, Chairman of Habitat for Humanity Thailand.

As with every other Carter Work Project, the event during November 15 – 20, 2009 is expected to bring more attention to the problem of poverty housing in not only Thailand, but also in the region with the hope that it will serve as a catalyst in influencing more individuals and donors to want to take action in building more homes for the less fortunate.

The registration fee to participate as a building volunteer during the event is US$1,700 for international volunteers and US$1,000 for Thai citizens. This includes accommodation, transportation within Chiang Mai and all meals during the 5-day building event. It also includes a donation to the local program to continue to build more houses in partnership with families in need. The fee for Thai citizens living in Chiang Mai not requiring accommodation will be less. Apart from becoming a build volunteer, anyone can participate in this effort by any amount of donation in cash or kind. And volunteers to assist with logistics and translation to welcome and support the international volunteers are warmly welcomed.

Habitat for Humanity is a non-profit organization, which aims to build homes in partnership with families in need and raise local and global awareness of the issue of poverty housing, working with individual and corporate donors who share the same vision. To date, Habitat has built and rehabilitated more than 300,000 homes. More than one-and-a-half million people live in Habitat homes they helped build and are buying through no-profit mortgages.

And read more news about Lee Seo-jin & the project at :
http://www.it-habitatthailand.org/index.php/video-/179-qq-

Jeong Seon Arirang (정선 아리랑) / จองซอน อารีรัง บทเพลงแห่ง "การจากพราก"

2009-07-07T10:47:00.000+07:00

Dear Family,

Our family send e-mail to me yesterday. She ask me... Why you opened Arirang Song ?.And she wanted me to explain about Arirang's history...OK...I just explain now...

This song that you hear from yesterday ...on Today is Arirang Paino instrument by Jun Su Yeon Korean's Panist...It's so sad because this music about Jeong Seon Arirang...or Arirang Bypass at Gangwondo. This way was abandon and separated Korean people to North Korea and South Korea...

Here is a beautiful song by one of South Korea's most renowned traditional singers, the gorgeous Kim Young-im. This song is a South Korean local version of the song Arirang, probably the most famous and popular Korean folk song with many versions (this one has been sung in Jeongseon County for more than 600 years). Arirang is an ancient native Korean word with no direct modern meaning.

"Ari" meaning "beautiful" and "Rang" meaning "dear". Because of those words, Arirang could be interpreted to mean "beautiful dear". Arirang is a mountain in Korea. The song performed here comes from the beautiful Korean film "Bom yeoreum gaeul gyeoul geurigo bom" ("Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring") from 2004. Listen to the incredibly powerful voice of Kim Young Im and enjoy the beauty of Korean music and culture...

Have a good day !!!

Roytavan

อารีรัง (아리랑): Arirang

อารีรัง (아리랑) : Arirang บทเพลงอันเป็นตัวแทนของประชาชนชาวเกาหลีทั้ง 2 ประเทศ "อารีรัง" เป็นเพลงที่ร้องกันมาแต่สมัยโบราณ และถือเป็นประเพณีอย่างหนึ่งของชาวเกาหลี เมื่อใดก็ตามที่มีกิจกรรมร่วมระหว่างประชาชนชาวเกาหลีใต้และประชาชนชาวเกาหลีเหนือ ...เพลงอารีรัง...จะถูกนำขึ้นมาร้องทุกครั้งไป โดยถือเป็นธรรมเนียมปฎิบัติร่วมกันและที่สำคัญจะไม่มีการร้องเพลงชาติของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง นั่นเป็นการสื่อถึงความหมายการเป็นชนชาติเดียวกัน หากแต่ต้องตัดขาดความเป็นญาติพี่น้อง เพียงเพราะอุดมการณ์ความคิดทางการเมืองที่แตกต่างกัน บนเส้นทางถนนซึ่งพาดผ่านช่องแคบภูเขาทอดยาวคดเคี้ยวคู่ขนานไปกับแม่น้ำดองกังแห่งยองวอล ...ทิวทัศน์ที่สวยสดงดงามประดุจสายรุ้งที่ทอดยาวสู่สรวงสวรรค์ของเมืองกังวอนนั้น... กลับกลายเป็นเส้นทางแห่งความเศร้า...สุดแสนพรรณา... เมื่อสิ้นสุดสงครามภายในประเทศเกาหลี เส้นทางประวัติศาสตร์ที่เรารู้จักกันในนาม "Arirang Bypass" กลายเป็นถนนแห่งการพลัดพลาดของญาติพี่น้อง ครอบครัวและบุคคลอันเป็นที่รัก...และสุดท้ายกลายเป็นที่มาของบทเพลง อารีรัง ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกนั่นเอง

ความหมายของคำว่า อารีรัง (เกาหลี: 아리랑)

อารีรัง เป็นคำโบราณ มีความหมาย คือ สุดที่รัก หรือ ที่รักฉันคิดถึงเธอ เนื่องจาก คำว่า อารี (아리 - Ari) แปลว่า สวยงาม หรือแปลว่า คิดถึง ส่วนคำว่า รัง (랑 - Rang) หมายถึง ที่รัก

อารีรัง (Arirang : 아리랑)

อารีรัง (เกาหลี: 아리랑) เป็นเพลงพื้นบ้านเกาหลีที่รู้จักกันดีที่สุด ทั้งภายในประเทศเกาหลีและต่างประเทศ โดยเนื้อหาของเพลงนั้น จะเกี่ยวกับการเดินทางผ่านช่องแคบแนวเขา และมักจะเกี่ยวกับการจากลาจากคนรัก หรือสงคราม

รูปแบบของเพลงอารีรัง

เพลงอารีรังมีมากมายหลายรูปแบบ ซึ่งมากกว่า 1,000 แบบ แต่สามารถจำแนกกลุ่มออกเป็นกลุ่มต่าง ๆ ได้โดย ขึ้นอยู่กับเนื้อร้อง สร้อย ทำนองโดยรวม ฯลฯ ชื่อเพลงของอารีรังในแต่ละท้องถิ่น โดยอาจจะใช้ชื่อสถานที่หรืออาจใช้ชื่อสำคัญต่าง ๆมานำหน้าและต่อท้ายด้วยคำว่า อารีรัง...

เพลงอารีรังต้นฉบับดั้งเดิมนั้นคือ จองซอน อารีรัง เป็นเพลงท้องถิ่นโบราณนานกว่า 600 ปีแล้ว แต่บ้างก็กล่าวว่าเกิดขึ้นประมาณปี ค.ศ.1545 ส่วนอีกเพลง อารีรัง ที่รู้จักกันทั่วโลกนี้เป็นเพลงที่แต่งขึ้นในเกิดช่วงหลังสงครามเกาหลีซึ่งนับได้ว่าค่อนข้างใหม่ เพลงนี้เป็นที่รู้จักแพร่หลาย ตั้งแต่ได้ถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องอารีรัง (1926) บางครั้งเพลงนี้ถูกเรียกว่า บอนโจอารีรัง (อารีรังมาตรฐาน), ซินอารีรัง (อารีรังใหม่), อารีรัง หรือ กยองกีอารีรัง (เนื่องจากมีต้นกำเนิดจากกรุงโซล ซึ่งเคยอยู่ในเขตจังหวัดกยองกี)

เพลงพื้นบ้าน"อารีรัง" แบบอื่น ๆ ที่มีประวัติยาวนาน ได้แก่

- จองซอนอารีรัง จากอำเภอจองซอน จังหวัดกังวอน
- จินโดอารีรัง จากอำเภอจินโด ในจังหวัดจอลลาใต้
- มีเรียงอารีรัง จากมีเรียง ในจังหวัดกยองซังใต้
- ปัลโดอารีรัง เป็นเพลงอารีรังที่รวมลักษณะต่าง ๆ ของเพลงอารีรังจากทุกท้องถิ่นเข้าด้วยกัน จึงเรียกว่าปัลโดอารีรัง
ซึ่งปัลโด แปลว่า 8 (เกาหลีโบราณทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็น 8 เมือง)

สร้อยเพลงอารีรัง

ท่อนที่ 1

아리랑, 아리랑, 아라리요...
아리랑 고개로 넘어간다.
나를 버리고 가시는 님은
십리도 못가서 발병난다.

Arirang, Arirang, Arariyo...
Arirang gogaero neomeoganda.
Nareul beorigo gasineun nimeun
Simnido motgaseo balbyeongnanda.

สุดที่รัก ฉันคงคิดถึงเธอมากเหลือเกิน
สุดที่รัก ข้ามภูเขาไปแล้ว...
เธอทิ้งฉันไว้ที่นี่ เพียงลำพัง
เธออาจจะเป็นอะไรไหม ? ก่อนที่เธอจะถึงจุดหมาย...

ท่อนที่ 2

청청하늘엔 별도 많고
우리네 가슴엔 꿈도 많다

Cheongcheonghaneuren byeoldo manko
Urine gaseumen kkumdo manta

เช่นเดียวกับดาวมากมายในท้องฟ้า,
หัวใจฉันก็มีความเศร้าโศกมากมายเช่นกัน

ท่อนที่ 3

저기 저 산이 백두산이라지
동지 섣달에도 꽃만 핀다

Jeogi jeo sani Baekdusaniraji
Dongji seotdaredo kkonman pinda

ภูเขาลูกนั้นคือภูเขาแบคตูซัน,
ที่ซึ่งมีดอกไม้ผลิบาน แม้ในวันสุดท้ายของฤดูหนาว

Korean traditional Song Jeong Seon Arirang : Kim Young-im

정선아리랑

강원도 정선 지방의 노래이다. 정선아리랑 가운데는 말을 촘촘히 엮은 엮음아리랑과 엮지 않은 아리랑이 있는데 여기 실은 것은 엮지 않은 것이다.
정선아리랑에 관한 유래전설은 여러 가지가 있다. 첫째는 고려왕조를 섬기던 선비들이 송도에서 은신하면서 지난날 모시던 임금을 사모하고 충절을 맹세하며 가족과 고향에 대한 그리움을 읊은 노래라는 설이 있다.

둘째 기원은 1545(명종1년)을 전후하여 뜻있는 선비들이 난을 피해 낙향하여 과거를 회상하며 읊은 것이 정선아리랑 가락으로 불려지게 되었다고 한다.
셋째는 옛날 정선골에 아직 철이 들지 않은 10살된 신랑에게 시집간 20살 색시가 자살을 결심하고 강가로 나갔다가 물레방아가 빙글빙글 돌고 있는 것을 보고 세월도 물레방아처럼 돌고 돌아 신랑도 자랄 때가 있으리라 깨닫게 되어 집으로 되돌아가면서 부른 노래라는 설도 있다.
정선아리랑이 전국에 퍼진 것은 고종 2년 대원군이 경복궁을 중수하기 위하여 전국에서 장정을 끌어다 부역을 시켰을 때 태백산 나무를 나르던 정선 사람들이 불러 퍼지게 되었다고 전한다.

Jeongseon Arirang (정선아리랑)

강원도, 금강산, 일만 이천봉
팔만 구암자, 유점사 법당 뒤에
칠성단, 도두 뭍고
팔자에 없는, 아들 딸 낳아 딸라고
석달 열흘 노구에
정성을 말구
타관밸리, 외로이 난 사람
니가 괄세를 마라
아리랑, 아리랑, 아라리요
아리랑 고개 고개로
나를 넘겨 주오
강원고, 금강산, 일만 이천봉
팔만 구암자, 유점사 법당 뒤에
촛불을 밝혀 놓고
아들 딸 낳아 달라고
두 손을 모아 비는 구나
어기야 디여차, 어야디야 어기어차
뱃놀이 가잔다
붇딪하는 파도 소리 장을 깨우니
들여오는 노 소리 처량도 하구나
어기야 디여차, 어야디야 어기어차
뱃놀이 가잔다
배 띄워라
배를 띄워라
만경창파에 배를 띄워라
어기야 디여차, 어야디야 어기어차

----------------------

Jeong Seon Arirang : Lyric Romanize

Gangwon-do, geumgang-san, ilman icheonbong
palman gu-amja, yujeomsa beobdang dwi-e
chilseongdan, dodu mutgo
palja-e eobneun, adeul ttal naha dallago
seokdal yeolheul nogu-e
jeongseong-eul malgu
takwanbaelli, oero-i nan saram
niga gwalsereul mara
arirang, arirang, arariyo
arirang gogae gogaero
nareul neomkyeo ju-o
gwangwon-do, geumgang-san, ilman icheonbong
palman gu-amja, yujeomsa beobdang dwi-e
chotbureul balkhyeo noko
adeul ttal naha dallago
du soneul mo-a bineun guna
eogiya diyeocha, eoyadiya eogi-eocha
baetnori gajanda
buttit-haneun pado sori jang-eul kkae-uni
deuryeo-oneun no sori cheoryangdo haguna
eogiya diyeocha, eoyadiya eogi-eocha
baetnori gajanda
bae tteui-weora
baereul tteui-weora
mangyeongpa-e baereul tteui-weora

----------------------

[Article] Jeongseon Arirang by Jin Yong-seon

Jeongseon, the Place Where the Sorrowful Tune of Arirang Echoes in Its Gorges
By Jin Yong-seon (Director of Jeongseon Arirang Research Institute)

"Arirang, Arirang, arariyo..." By far, the most popular folk song in Korea, the beautiful melody of Arirang touches the hearts of those who hear it with a deep sorrow, and Jeongseon is known as the home of Arirang.

Today I am on my way to Jeongseon looking for Arirang on a spring breeze.

Located on southeastern part of Gangwon province, Jeongseon together with Youngwol and Pyeongchang is known as the land of 'the three towns on many mountains'. It is situated to the south of Baekdudaegan, the backbone of the Korean Peninsula, so that the town is surrounded by steep valleys and gorges.

One is struck by rough terrain of Jeongseon on the drive through the district or on the provincial roads. An endless of mountain ridges and steep mountain passes cover up the sky as you drive through.

Anyone who walks into Jeongseon will naturally be reminded of the Arirang melody that echoes in its gorges.

In Jeongseon, where the sun sets as soon as it rises, the people began to wearily unwind from their harsh day-to-day life by singing the melodious tunes of Arirang.
The thousands of lyrics in Jeongseon Arirang contain the joys and sorrow of its people laments on their misery, forever surrounded by endless mountains. Other melodies express longing for love, resentments against or the sadness of being from home, far from loved ones.

Arirang is the song that unravelled the many knots binding in the hearts of these people.

The spring in Jeongseon still seems like winter, as the shady valleys are still frozen and cold.

Oh, ferryman of Auraji, take me to the other side of the river.
Oldongbak of Sarigol are all scattered on the ground.

The fallen gourds are being covered with fallen leaves.
From time to time the thought of my love is unbearable.

Arirang Arirang Arariyo
Pass me over the Arirang hills.

On a spring day when the yellow camellias were in full bloom, two young lovers took a vow of their love in a valley behind Sarigol. When the river rose up, the two could not meet for days. Their longing for each other felt by us when we hear the tunes of Arirang.

The plain food of this mountain village is a special treat in Jeongseon.
Chongweon Restaurant across the street from Yeoryang Station near Auraji is famous for its 'Kotdeungchiki (nose slapping) noodles.' The name comes from the fact that the thick buckwheat noodle strips hit your nose as you gulp them down. The exquisite flavor and the reasonable price of noodle soup makes the place attractive, but the warm heart of the proprietress makes it even more charming.

You can reach Dongmyeon by driving along the left side of the Auraji River and a stream, passing through Jeongseon-up, where you meet the provincial road 424.

You can feel the winter breeze amidst the spring of Jeongseon which leaves as soon as it comes through the mountain shades.

After a ten-minute drive from Jeongseon-up, the road takes you to Dukwu intersection where it splits in two forks: one to take you to Tongmyeon and the other to Nam-myeon. Stopping over at the stone such, found only in the mountains of Gyulamri of Jeongseon-up, are processes and turned into beautiful works of art such as flower vases and many others. One can purchase such items at a bargain price at the complex.

'Arari Shimteo' next to the stone processing complex is renowned for 'Hwanggibaeksuk' (chicken broiled with rice and milk vetch). It is a dish made of home-grown chicken and milk vetch, a special herb used in Oriental medicine. About a five-Minute drive from 'Arear Shipmate to Tongmyeon', you can find 'Halmeoni Hoegip (grandmother's Sashimi house) where you can try 'Hyangeobaeksook'(rice broiled with fish). The dish of rice, juju and bamboo shoots broiled in water with Hyangawe, can be enjoyed throughout the year for its nutritional value.

Wherever you go in Jeongseon, the scenic beauty befits the fame of Arirang. One of such places is 'Hwaampalkyung' situated in Dong-myeon, Hwaam-ri. As the name 'Hwaam-ri' tells us, the picturesque rocks form a cliff from which crystal-clear water rapidly flows, the spring brushoff of the snows in Jeongseon.

As soon as you enter Hwaam-ri, you will immediately behold the Hwaam Grotto. Unlike other lime grottos in Korea, it is a huge grotto of 2,88 meters long shaped like a plaza where you can see majestic sights as a yellow stalactite wall, and grotto painting in the Orient, a statue of the Virgin Mary and many more. This is typical of grottos in Korea where the stalactite is still forming.

The next place you can stop as you follow the stream from the grotto is the Hwaam Mineral Spring. Eighty-seven years ago. as a villager found the spring by was digging here that was marked by a mountain god in his dream. The water from this spring is so rich in iron that it feels like rust water when you drink it. Nevertheless, it is well known for its effectiveness, it is well known for its effectiveness in healing stomach problems and skin diseases.

After quenching the thrist with this pungent mineral water, you can feel hunger in your stomach. What you don't want to miss in Jeongseon is the culinary specialties of 'Gonderae Restaurant,'namely fried Champiri and Champiri sashimi. Champiri is a finger-sized fish found in the clean valley streams nearby. The unique taste of Champiri comes from the deft preparation by the talented restaurant owner. Another speciality of this region is 'Pyogojuk', a rice gruel made of Shiitake mushroom boiled in beef broth. 'Hwaam-ri Refectory' is where you can taste the best Pyogojuk.

Even the scenery of Mount Geumkang cannot impress those who are hungry. Sogeumgang is known as the small Mount Geumkang of Jeongseon. Upon entering the Sokeumgang, one automatically slows down the car to 30km per hour in order to enjoy the scenic beauty of Naksibawi(a rock) said to be where the gods enjoyed fishing and was later sanctified by the local residents. On top of that, the odd-shaped rocks and palisades along the Sogeumgang are like the beautiful paintings on a folding screen.

As you leave the Soaked River behind, you are greeted by Gogaemaroo where Molundae is lined up in a row. Molundae is said to be a cliff where the clouds stopped to rest. It is made up of stone layers piled up several kilometers high under which a stream of crystal-clear water flows by. Numerous poets and artists must have been in awe with the mysterious harmony os nature during their stay here.

The next cliff you encounter is called Gwandaegok, a steep valley where the sky, the clouds and the land meet amidst the sounds of the waterfall and cool breeze. Passing through this breathtaking scenery, you can follow the winding road and cross over a mountain to reach Sabuk-eup. This dark gray town brings out distant memory of the 'Sabuk Crisis in 1980' and reminds us of a past so quickly forgotten.

At one point in Jeongseon, the development of smokeless coal in Gohan, Sabuk and Hambaek increased the population to 130,000 in 1983. As the coal industry deteriorated, so did its population which is currently less than 50,000.
In recent times, the people are becoming more optimistic about their future as casino developments are currently under progress thanks to the special law on closed mine areas passed by the National Assembly. Even so, there are many who suffer painfully from disease caused by coal dust.

Jeongseon, the land of Arirang. Although Jeongseon should inspire pride, there still may be people who try to fill the inherent void and loneliness by singing Arirang as a song of hope for a better world.

Jeongsun Arirang & Kangwondo Arirang
(정선 아리랑 & 강원도 아리랑)

Jeong Seon Arirang
Intangible Cultural Properties number 1
Established : 1971
Location : Jeong Seon - gun

History :

Jeong Seon Arirang, also Known as A Ra Ri. This local falk song has been handed down for generations. It gained popularity in Eastern Korea when it first began to be sung 600 years ago. At that time Korea was in a transitional phase, moving a from the GoRyeo Dynasty to the ChoSeon Dynasty. Many scholars from the old GoRyeo Dynasty swore their allegiance to their former King and went into hiding. At firstthey hid in Song Do, then they moved to Jeong Su. While in exile they ate wild edible plants and kept reminding themselves to love their former king and remain loyal to him. Naturally they thought about their homes and families that they had left behind. So they began to write Chinese poetry, as a means of expressing their feelings. The scholars knew that their poetry was a good means to mark other people know and understand their ideas. People sung the poems and passed them on. Jeong Seon Arirang was one such poem. Later, other poems were written about such to pics as the massacre of the scholars, war and other unforturnate sitiations in life. During colonization, the Japanses suppressed all kinds of Korean ideology, but the Korea people were still able to express themselves though songs.

Jeong Seon Arirang's Distinguishing Features

1. The original titale of the song was " A Ra Ri ". the lyrics are very sad
2. The Lyrics and melody are typical of the time period
3. They composed the lyrics from their life, feelings and nuture the lyrics were often long
4. Most of the time the singers would take turns each singing a solo verse in turn then they would sing the refrain in unison
5. Many songs are from Chinese poetry
6. However the songs weren't exact Chinese poetry readings instead the lyrics were explained in an easy way
7. Some songs are sexual
8. No record
9. Every town has their own style of Jeong Seon Arirang

The records of a book a book are as follows:

Life Songs 317
Relationsship Songs 347
Lover Songs 136
Nature Songs 157
Other Songs 185

There are a total of 1,200 songs in existense, the Jeong Seon local poeple pass the tradition downn to the youths every Wednesday at Jeong Seon Culture Center.

Source :
http://www.arirang.re.kr/arboard/read.cgi?board=ar_s1&y_number=6&nnew=1

http://twssg.blogspot.com/2008/11/blog-post_06.html

http://www.jeongseon.go.kr/Jstour_EN/html/sub06_01_01.html

Roytavan@Copyright

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ตอนอวสาน

2009-06-11T21:39:00.003+07:00

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ตอนอวสาน

ปีที่ยี่สิบสี่แห่งรัชสมัยพระเจ้าจองโจ เทซูดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ได้ทูลเสนอแผนการปฏิรูปกองทัพต่อพระเจ้าจองโจ
ชองยายงทูลองค์ชายซุนโจ ซึ่งเป็นพระโอรสในพระสนมวาพินว่า
“องค์ชาย นี่เป็นวันที่สามแล้วนะ เสวยอะไรหน่อยเถอะพะยะค่ะ”
“ข้าจะไม่กินข้าว จนกว่าจะหาคำตอบที่เสด็จพ่อทรงตั้งคำถามให้ข้าตอบได้ซะก่อน”
“เอ่อ งั้นหม่อมฉันขอถาม ฝ่าบาททรงตั้งคำถามอะไรหรือพะยะค่ะ”
“ข้าไม่บอกท่านหรอก เพราะคำตอบนี้ ข้าจะหาด้วยตัวเอง”
องค์ชายซุนโจหาคำตอบได้ก็รีบเสด็จไปเฝ้าพระเจ้าจองโจ
“นั่งลง มาก็ดีแล้ว ว่าไง ได้คำตอบแล้วใช่ไหม”
“พะยะค่ะ”
“งั้นจงตอบข้ามา การเป็นพระราชาที่ดี เหนือสิ่งอื่นใด อะไรคือคุณสมบัติเบื้องต้น”
“นั่นก็คือ ต้องเข้าใจและเข้าถึงราษฎรพะยะค่ะ”
“เข้าใจราษฎรหรือ ถ้าอย่างงั้น ทำยังไงถึงเรียกว่าเข้าใจราษฎรน่ะ”
“ก็คือ ทุกคนต้องการความเป็นอยู่ที่ดี”
“งั้นหรือ ถ้าอย่างงั้น เราต้องทำไงบ้าง ถ้าจะให้ราษฎรมีความเป็นอยู่ที่ดี พระราชาต้องทำอะไรก่อนเป็นอันดับแรก”
“ถ้าจะช่วยคนอื่น ก็ต้องหมั่นหาความรู้ใส่ตัว” องค์ชายซุนโจทูลตอบ
“ไม่ใช่”

“งั้นก็คือ ลดการเก็บภาษี ไม่ให้มีการทุจริต”
” นี่ก็ไม่ถูกอีก สิ่งที่เจ้าพูด เป็นหน้าที่พระราชาก็จริง แต่ยังไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะฉะนั้น เจ้าจงกลับไปคิดใหม่ อย่ารีบร้อนหาคำตอบ โดยไม่ตั้งใจคิด ค่อยๆ ไตร่ตรอง หาเหตุผลรองรับที่ดี แล้วค่อยมาหาข้าอีกที เข้าใจมั้ย”
“พะยะค่ะเสด็จพ่อ”
พระเจ้าจองโจทรงคิดถึงพระเจ้ายองโจที่ทรงตั้งคำถามนี้กับพระองค์ และทรงตอบไว้ว่า
“ห่วงใยและรู้จักฟังเสียงของราษฎร ก็คือพระราชาที่ดี”
พระเจ้ายองโจตรัสถามต่อว่า “เสียงของราษฎรมีอะไรบ้าง”
“พ้นจากความยากไร้ ได้กินดีอยู่ดี”
“ถ้าเจ้าเป็นพระราชา สิ่งแรกที่จะทำคืออะไร”
“ลดภาษีและการส่งส่วย จัดระเบียบสังคมให้มีแบบแผน”
“ผิดแล้ว ตอบใหม่ซิ”
“เอ่อ คือ ไม่ให้ขุนนางรังแกราษฎรตามใจชอบ เข้มงวดต่อพวกเขา”
“ผิดอีก”
“ถ้า ถ้าอย่างงั้น ก็ต้องเป็น ให้ทหารบางส่วนปลดระวาง ไปทำการค้าเลี้ยงดูครอบครัว”
“ตอบผิดทั้งนั้น สิ่งแรกที่พระราชาควรทำคืออะไรยังไม่รู้ แล้วยังคู่ควรเป็นหลานข้าอีกหรือ”
นัมซาโชทูลพระเจ้าจองโจว่า “กว่าองค์ชายจะหาคำตอบได้ เห็นทีจะนานนะพะยะค่ะ”
“แต่ว่า ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องค้นพบคำตอบ รีบไปเถอะ วันนี้ยังมีงานต้องทำอีกมาก”
“พะยะค่ะ”

แผนการปฏิรูปกองทัพเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าจองโจยิ่งนัก
พระเจ้าจองโจทรงงานอย่างหนัก ทำให้พระองค์ทรงหน้ามืด ทุกคนตกใจ
“ฝ่าบาท”
“ทรงเป็นไรหรือเปล่า”
“หม่อมฉันจะตามหมอมาเดี๋ยวนี้”
“ไม่ ไม่ต้องตาม”
“แต่ว่าฝ่าบาท”
“ข้าไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง อาการแบบนี้ใช่ว่าเพิ่งเกิดครั้งแรก เฮ่อ หึๆ ไปกันเถอะ”
ใกล้วันเซ่นไหว้พระสนมซองซงยอน เหล่าซังกุงเตรียมเครื่องเซ่น พระมเหสีโยอึยมาเฝ้าพระพันปีเฮคยอง
“ของเซ่นไหว้เตรียมพร้อมหมดแล้วใช่ไหม” พระพันปีเฮคยองตรัสถาม
“พร้อมแล้วเพคะ พรุ่งนี้เช้าทุกคนจะออกเดินทางทันที”
“ฝ่าบาทก็คงไปด้วยสิ”
“เพคะ”
“หมู่นี้ได้ยินว่าฝ่าบาทสุขภาพไม่สู้ดีนัก คงเพราะโหมงานจนลืมดูแลตัวเองเป็นแน่แท้”
วันนี้พระเจ้าจองโจเสด็จนำพระพันปีเฮคยอง พระมเหสีโยอึยไปเซ่นไหวพระสนมซองซงยอน เสร็จแล้วพระองค์ตรัสถามเทซูว่า
“เทซู เจ้าพูดอะไรกับซงยอนบ้าง เมื่อกี้เห็นยืนตั้งนานไม่ยอมถอยมา คงจะพูดเรื่องสำคัญล่ะสิ”
” หม่อมฉันขอให้พระสนม ช่วยคุ้มครองให้ฝ่าบาททรงแข็งแรง เพราะไม่ว่าเราจะทูลยังไง ฝ่าบาทก็ไม่เคยดูแลพระองค์เอง เลยต้องให้พระสนมทรงช่วยบ้าง”
“งั้นหรือ เฮ่อๆๆ งั้นก็แย่สิ สงสัยคืนนี้ นางต้องมาเข้าฝันและบ่นข้าแน่ เฮ่อๆๆ ทุกครั้งที่มาเยี่ยมนาง ข้าชอบขึ้นมาอยู่บนเนินเขานี้ ยืนอยู่ที่นี่ จะมองเห็นทิวทัศน์ทั้งเมือง แทบอยู่ในสายตาหมด เจ้าเห็นยังไงบ้าง ภาพข้างหน้า ดูเป็นเมืองที่สงบ และน่าอยู่หรือเปล่า”
“พะยะค่ะ หม่อมฉันก็คิดอย่างงั้น”

“ข้าน่ะ ตั้งใจมานาน ที่จะเป็นพระราชาที่ดีแห่งโชซอน ให้ชาวประชาที่มาอาศัย แม้จะต่างชนชั้นอาชีพ แต่ก็มีชีวิตที่ร่มเย็น พอมีพอกิน มีความสุขไปตามอัตภาพ”
“ฝ่าบาท ทุกวันนี้ก็ทรงทำได้แล้วพะยะค่ะ หม่อมฉันเชื่อว่าโชซอน ไม่เคยมียุคไหนที่รุ่งเรืองเท่ากับสมัยนี้”
“ไม่หรอก ยังไม่ถึงขนาดนั้น สิ่งที่ข้าจะทำ ยังมีอีกหลายอย่าง และสิ่งที่ควรทำ ก็ไม่จบไม่สิ้นซะที”
พวกพ่อค้าโวยวายไม่อยากใช้เงินชิง จะมาขอแลกคืน พระเจ้าจองโจทรงปรึกษากับชองยายง
“นี่คือเงินชิงที่เราซื้อมา ส่วนนี่คือ เงินปลอมที่กำลังระบาดอยู่พะยะค่ะ”
“ดูด้วยตาเปล่าแทบไม่ต่างเลย”
” นั่นสิพะยะค่ะ เนื่องจากไม่ค่อยมีลวดลาย อีกทั้งวัสดุหาง่าย จึงง่ายต่อการปลอมแปลง ด้วยเหตุนี้ ทำให้มีเงินปลอมใช้กันเกลื่อนในตัวเมืองพะยะค่ะ”
“และที่ชาวบ้านชุมนุมประท้วงก็เพราะเรื่องนี้ เพราะมีเงินปลอมแพร่ระบาด จึงขอให้เลิกใช้เงินชิงซะ” เชกาทูล
“แล้วยังไง ตอนนี้รุนแรงมากมั้ย”
” ที่เราใช้เงินต้าชิงเพื่อจะแก้ปัญหาเงินฝืด แต่กลายเป็นพ่อค้าไม่ยอมรับ ทำให้ปัญหายิ่งลุกลาม โดยเฉพาะร้านค้าใหญ่ ต่างทยอยปิดตัวเพราะไม่กล้ารับความเสี่ยงพะยะค่ะ”
“ก่อนอื่นคงต้องเก็บเงินปลอมคืนมา และจับกุมพวกที่ผลิตเงินปลอม ถึงจะแก้ปัญหาได้พะยะค่ะ”
พระเจ้าจองโจทรงงานอย่างหนัก นัมซาโชต้องคอยทูลเตือนให้บรรทม
“ฝ่าบาท ทรงเข้าบรรทมเถอะพะยะค่ะ นี่ตั้ง 4 วันแล้ว ที่ไม่ได้บรรทมอย่างเพียงพอ”
“ปัญหาเรื่องเงินปลอมลุกลามไปหลายเมือง ข้าอยากจะ ตรวจฎีกาทั้งหมดให้จบก่อน”
“แต่ว่าฝ่าบาท”

“ไม่ต้องห่วง ข้าน่ะ รู้ว่าตัวเองยังทนไหว เฮ่อ”
นัมซาโชให้ซังกุงรีบตามหมอหลวงมาดูอาการของพระเจ้าจองโจ ระหว่างที่รอชองยายงมาขอเข้าเฝ้า นัมซาโชถามว่า
“เรื่องด่วนหรือเปล่า
“จะว่าด่วนก็ไม่เชิง เกี่ยวกับคนที่ผลิตเงินปลอม จะมาถวายรายงานน่ะครับ”
“หึ ถ้าอย่างงั้น ไว้วันหลังค่อยมาได้ไหม หลายวันนี้ฝ่าบาทยังไม่ได้บรรทมเลย ข้ากะว่าคืนนี้ อยากให้ทรงพักผ่อนให้มากที่สุด”
วันต่อมาพอพระเจ้าจองโจทรงทราบจากชองยายงก็ถอนพระทัย
“อะไรนะ ทั้งพ่อค้ารายใหญ่รายย่อย ยังไม่ยอมเปิดกิจการอีกหรือ”
“พะยะค่ะ แม้ทางการจะกวาดล้างพวกผลิตเงินปลอมอย่างหนัก แต่พ่อค้าก็ไม่ไว้ใจเงินต้าชิงอยู่ดี”
พระเจ้าจองโจมองหน้า “หึ”
“เป็นปัญหาทางจิตวิทยาพะยะค่ะ ถ้าคนไม่เชื่อมั่นในเงินตรา เราจะยากจะบังคับได้”
“แต่ถ้าขืนปล่อยไว้ เศรษฐกิจของเราต้องพังแน่ สุดท้าย บ้านเมืองก็จะสั่นคลอนเพราะเรื่องนี้”
“หม่อมฉันเห็นว่า ถ้าไงมีประกาศ ให้เลิกใช้เงินชิงชั่วคราวดีไหมพะยะค่ะ”
” ทำไมคิดอย่างงั้น ให้เลิกใช้เงินชิงหรือ ฝ่าบาท ไม่ได้นะพะยะค่ะ เราเสียงบประมาณส่วนใหญ่ไปกับเงินชิง และตอนนี้ เงินชิงก็กำลังจะส่งมาอีกระลอกหนึ่ง แล้วจะทำไงดี”
ชองยายงถอนใจ “เฮ่ย”

“บอกกับตอนนี้ ไม่มีทางอื่นจะแก้ปัญหาเงินฝืดได้ ถ้าระงับการใช้ เกรงว่าปัญหาจะยิ่งเลวร้ายลง”
“แล้วเราจะพูดกับพวกพ่อค้ายังไง ถึงออกมาตรการบังคับ พวกเขาก็ไม่ยอมรับเงินต้าชิงอยู่ดี”
“หึ งั้นข้าจะไปคุยเอง ข้าจะออกหน้าด้วยตัวเอง คุยกับบรรดาพ่อค้าทั้งหลาย ให้เข้าใจสถานการณ์” พระเจ้าจองโจตรัส
เช กามาทูลพระเจ้าจองโจว่าพวกชาวบ้านพากันเครียดมากเกี่ยวกับเงินปลอม พระเจ้าจองโจทรงมีรับสั่งให้เรียกประชุมเหล่าขุนนางทันที เชกาทูลพระเจ้าจองโจอีกว่า
“ฝ่าบาท ทรงรับสั่งว่า ให้ทางการรับคืนเงินชิงทั้งหมดหรือพะยะค่ะ”
” ใช่ ข้าตัดสินใจแบบนี้ รู้ว่าทุกท่านมีความกังวลอะไรบ้าง ถ้าทางการรับคืนเงิน ความเสียหายจะเกิดอย่างมหาศาล และหนทางที่จะแก้ปัญหาเงินฝืด ก็ยิ่งยากเย็นไปอีก แต่ถึงอย่างงั้น ข้าก็เชื่อว่านี่คือหนทางที่ดี เพราะการค้า เป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจ เราจะให้คนค้าขาย ไม่เชื่อมั่นในเงินตราได้ยังไง”
“ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ เพราะความผิดพลาดของหม่อมฉัน ทำให้ฝ่าบาทและราชสำนักเดือดร้อน”
” ไม่หรอก นี่ไม่ใช่ความผิดของท่าน ตอนเราเอาเงินชิงเข้ามา ไม่นึกว่าจะเกิดปัญหาเงินปลอม ถือว่าข้าผิดเอง ที่ไม่ทันคิดรอบคอบ แต่สำคัญคือนับแต่นี้ ทุกคนต้องร่วมแรงร่วมใจ หาวิธีแก้ปัญหาเงินฝืดให้ได้ ข้าเชื่อว่าถ้าเรามีสติ ไม่มีอะไรที่แก้ไม่ได้ ข้าจะเคี่ยวเข็ญให้ทุกคนช่วยกันคิด เข้าใจมั้ย”
“พะยะค่ะฝ่าบาท”
ชองยายงทูลพระเจ้าจองโจว่าจะหาแร่อื่นมาแทนทองแดง พระเจ้าจองโจทรงอึ้งไป
“ว่าไงนะ จะหาแร่อื่นมาแทนทองแดงงั้นหรือ”
“พะยะค่ะ ถูกต้องแล้ว การผลิตเหรียญต้องใช้ทุนสำรองที่สูง สาเหตุหลักก็เพราะทองแดงมีราคาสูงมาก”
“แต่ถ้าเงินเหรียญไม่ผสมทองแดง เนื้อจะอ่อน กลายเป็นเศษเงินที่ไร้ค่า แล้วจะมีแร่ชนิดอื่นที่แข็งพอมาแทนที่ได้หรือ”
“หม่อมฉันจะพยายามหาดู”
หมอ หลวงจะมาตรวจพระอาการของพระเจ้าจองโจ นัมซาโชบอกว่าเสด็จไปโรงกษาปณ์ หมอหลวงเลยดุนัมซาโชที่ให้เสด็จไปทรงงานหนัก ทั้งที่ทรงประชวรหนักไม่น้อย นัมซาโชรีบไปตามพระเจ้าจองโจทันที
ที่โรงกษาปณ์ ชองยายงนำเหรียญที่ผลิตแล้วมาให้พระเจ้าจองโจทอดพระเนตร
“พวกนี้ ก็คือเหรียญที่ผลิตจากแร่หินชาชอนพะยะค่ะ ฝ่าบาท พระพักตร์ไม่สู้ดีนัก หรือจะกลับวังดีมั้ย”
“ไม่ ข้าไม่เป็นไร พวกนี้ ต้องเอาไปเทียบกับเหรียญที่เราใช้อยู่”

“พะยะค่ะ หม่อมฉันจะไปเอามาเดี๋ยวนี้”
ชอง ยายงออกไป พระเจ้าจองโจรู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทันที กว่าเทซูกับชองยายงจะกลับมาเห็นพระเจ้าจองโจก็ทรงหมดสติไปแล้ว ทั้งสองรีบพาพระเจ้าจองโจกลับวังหลวง พระมเหสีโยอึยทรงทราบก็รีบเสด็จไปดูแลพร้อมเจอกับพระพันปีเฮคยอง
“เสด็จแม่”
“ชุงจอน นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมฝ่าบาท อยู่ดีๆ เกิดไม่สบายได้ล่ะ หา”
พระมเหสีโยอึยทรงอึกอักเพราะยังไม่ทราบเหมือนกัน
คังซกกีกับซอจังบูรีบมาถามเทซูทันที
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ตอนนี้ฝ่าบาท ทรงเป็นไงบ้างรู้มั้ย”
“เพราะข้าเลินเล่อ ไม่ได้อยู่ใกล้ชิด ทั้งหมดนี้ เป็นความผิดของข้าเอง”
พระพันปีเฮคยองกับพระมเหสีโยอึยทรงถามพระอาการของพระเจ้าจองโจจากหมอหลวง
“ท่านบอกว่าอาการของฝ่าบาทน่าเป็นห่วง นี่มันหมายความว่าไงน่ะ”
“ท่านหมอ รีบพูดมาเร็วเข้า”
“ทรงมีฝีในพระวรกาย จนเกินจะเยียวยา บวกกับเชื้อกระจายไปทั่ว ทำให้ทรงมีไข้ และสุดท้ายจึงได้หมดสติพะยะค่ะ”

พระพันปีเฮคยองทรงตกพระทัยมาก “หา หึ”
พระมเหสีโยอึยทรงตั้งสติและถามต่อ “แล้วยังไงอีก ข้าอยากรู้วิธีรักษา พอจะทำให้หายได้ไหม”
“แม้จะใช้ยา “ยกจี” และ “ซงตัน” แต่ยังทรงมีไข้สูง ทำให้ยากจะคาดเดาผลได้ หม่อมฉันไร้สามารถ ทรงประหารหม่อมฉันเถอะพะยะค่ะ”
ทั้งสองพระองค์พากันตกพระทัยมาก พระพันปีเฮคยองถึงกับทรงหมดเรี่ยวแรง ซังกุงรีบประคอง
“พระพันปี”
พระพันปีเฮคยองทรงกรรแสง “ฮือ ฮือ ฮือ”
พระเจ้าจองโจทรงปวดมากและร้องออกมา หมอหลวงตรวจพระอาการอย่างใกล้ชิด
” หม่อมฉันจะถวายยา “กาคัง” เสริมให้อีก ที่จริงฝ่าบาทน่าจะเสวยตั้งแต่แรกเริ่มที่มีอาการ แต่เพราะหมออื่นคัดค้าน หม่อมฉันเลยไม่กล้าถวายอีก”
พระมเหสีโยอึยตรัสถาม “เพราะอะไร”
” เพราะว่ายานี้ ไม่ได้รักษาเกี่ยวกับโรคฝี แต่มีผลดีต่ออาการไข้พะยะค่ะ เนื่องจากฝ่าบาททรงมีไข้สูงมาหลายวัน หม่อมฉันจึงจะหยุดรักษาเกี่ยวกับโรคฝีก่อน แต่ใช้ยากาคังบรรเทาไข้ให้ลดลง แต่ถ้าโชคร้าย ในสามวันนี้ ไข้ยังไม่ลดอีก หม่อมฉันก็เห็นจะจนปัญญาแล้วพะยะค่ะพระมเหสี”
“ฮือ ฝ่าบาททรงทราบมั้ยเพคะ ฮือ แค่สามวันเท่านั้น ในระหว่างนี้ ฮือ ยังไงก็ต้องทรงรู้สึกพระองค์นะเพคะ”
เสียงพระเจ้าจองโจทรงร้องโอดครวญดังมา ทำให้คิมซังกุงกับโชบีถึงกับกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ร้องไห้ออกมา พระมเหสีโยอึยทรงปลอบ
“อย่าร้องไห้อีกเลย ข้าเชื่อว่าฝ่าบาทต้องหายดี ฉะนั้น อย่าให้ข้าเห็นน้ำตาของใครอีก”
เท ซูอยู่ลำพังก็ได้แต่ภาวนา “ตอนนี้ยังไม่ได้ นี่ยังไม่ใช่เวลานะพะยะค่ะ ฝ่าบาท ยังไม่ควรเสด็จไปตอนนี้ หม่อมฉัน จะไม่ให้ฝ่าบาทสิ้นพระชนม์แบบนี้ ฮือ ฉะนั้น พระสนมได้โปรด ช่วยคุ้มครองฝ่าบาทด้วย ช่วยให้ฝ่าบาททรงปลอดภัย อย่าได้ทรงประชวรอีกเลย พระสนม ฮือๆๆ ฮือๆๆ”

พระพันปีเฮคยองทรงไหว้พระและคิด “โปรดช่วยคุ้มครองฝ่าบาทด้วย สิ่งศักดิ์สิทธิ์ จงคุ้มครองฝ่าบาทด้วยเถอะ”
ขณะ ที่พระหมื่นปีจองซุนเองก็ทรงรู้สึกหดหู่ “ฝ่าบาททรงทราบอะไรมั้ยเพคะ เป็นเรื่องที่น่าแปลกไม่น้อย ทันทีที่รู้ว่านัดดาของพระองค์ซึ่งเป็นคู่อริกำลังป่วยหนัก หม่อมฉันกลับไม่รู้สึกดีใจ ไม่รู้ว่าทำไม ในใจของหม่อมฉัน กลับรู้สึกเฉยๆ”
พระเจ้าจองโจทรงฝันเห็นซองซงยอนมาร้องไห้อยู่ข้างๆ
” ฮือ ฝ่าบาท ฮือ ทำไมทรงกลายเป็นแบบนี้ ฮือ ทำไมถึงได้ ทรุดโทรมลงไปมากถึงขนาดนี้ ฮือ ฮือ ฝ่าบาทต้องทรงเข้มแข็งไว้ ฮือ ฝ่าบาทต้องทรง เห็นแก่บ้านเมือง อดทนให้มากนะเพคะ ฮือ หม่อมฉันขอร้อง ขอให้ฝ่าบาท ทรงอดทนอีกนิด”
“โอย โอย” พระเจ้าจองโจครางและลืมตา “ซงยอน”
“หึ ฝ่าบาท”
“ฮือๆๆ เจ้าจริงหรือ คนที่อยู่กับข้าตอนนี้ คือเจ้าจริงหรือซงยอน”
“ฮือ จริงเพคะ ฮือ หม่อมฉันมาเฝ้าแล้ว ฮือ หม่อมฉันมาอยู่กับฝ่าบาท”
“ฮือๆๆๆ”
“ฝ่าบาททรงเข้มแข็งไว้นะ ฮือ ต้องทรงเอาชนะโรคภัยให้ได้ ฮือ หม่อมฉันเชื่อว่า ฝ่าบาทเป็นคนเข้มแข็งเสมอ”
“ฮือๆๆๆ”
“ฝ่าบาทยังทรงมีงาน ต้องทำอีกมากไม่ใช่หรือเพคะ ฮือ ยังทรงมีพระดำริ อีกหลายอย่าง ที่ยังไม่ได้เป็นจริงเลย”
“หึ หึ ซงยอน”
“ฝ่าบาท”

“ตอนนี้ ยังไม่ใช่เวลาที่ข้าจะไป เพราะข้ายังไม่ได้ ทำงานทุกอย่างให้เสร็จจริงมั้ยซงยอน”
พระมเหสีโยอึยเสด็จมา และตรัสถามนัมซาโชว่า
“พระอาการ ยังไม่ดีขึ้นอีกหรือ”
“พะยะค่ะ ยังไม่ดีขึ้นเลย”
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงหมอหลวงกับซังกุงร้องเรียกพระเจ้าจองโจ พระมเหสีโยอึยรีบเสด็จเข้าไปทันที
“หึ เกิดอะไรขึ้นน่ะ”
“เอ่อ ฝ่าบาททรงฟื้นแล้วพะยะค่ะ ทรงรู้สึกพระองค์แล้ว”
“หา หึ ฝ่าบาท ฮือ ฝ่าบาท หม่อมฉันเองเพคะ ทรงจำหม่อมฉันได้ไหม”
“ชุงจอน”
“ฮือ ฝ่าบาท”
นัมซาโชออกไป เทซูรู้ข่าวก็ดีใจมาก นัมซาโชสั่งให้ซังกุงนำโจ๊กมาถวายเร็วๆ
“พูดแบบนี้หมายความว่าไงครับ ท่านบอกว่าฝ่าบาทไม่ได้ทรงหายดีหรอกหรือ ใต้เท้า” เทซูถามนัมซาโช
“หมอหลวงบอกว่าอาการยังหนักอยู่ คิดว่าคงอยู่ได้ไม่นานนัก ที่ทรงรู้สึกพระองค์ ก็เหมือนปาฏิหาริย์แล้ว”
เทซูตกใจมาก “หา”
“แต่ว่าเทซู ข้าเชื่อพระทัยฝ่าบาท ทรงเข้มแข็งยิ่งกว่าใคร คงไม่ยอมแพ้โรคภัยง่ายๆ แน่”
นัมซาโชเข้ามาทูลพระเจ้าจองโจ
“ฝ่าบาท แม่ทัพปาร์คมาขอเฝ้าพะยะค่ะ”
“หึ มาแล้วหรือ”

“ทำไมยังทรงงานอยู่ล่ะพะยะค่ะ”
“ไม่เป็นไร ข้าเคยบอกทุกคนแล้วว่า ถ้าทำงานไหวก็จะทำไปเรื่อยๆ”
” ฝ่าบาท ถือว่าเห็นแก่หม่อมฉันซักครั้ง ตอนนี้สิ่งสำคัญคือพระวรกายของพระองค์ ฉะนั้น ให้ทรงลืมราชกิจไปก่อน ดูแลพระอนามัยให้ทรงแข็งแรงดีกว่า”
“หึ ข้าว่าเจ้า คงรู้ว่าอาการของข้า ไม่มีทางหายได้ง่ายๆ เทซู เข้าใจใช่ไหม เพราะอย่างงี้ข้าเลยยิ่งต้องทำงาน เพราะเป็นโรคที่หมดทางเยียวยา ข้าจึงเหลือเวลาไม่มากนัก ต้องรีบทำงานทุกอย่างให้จบ”
“หึ ฝ่าบาท”
” หึ ต่อไปคงต้องฝากรัชทายาทไว้ ตอนนี้เขายังเด็กนัก ถ้าครองราชย์หลังจากข้าตายไป เขาต้องมีปัญหาเยอะแน่ ฉะนั้นไม่ว่าจะดีหรือร้าย ตราบใดที่เขายังอยู่ในตำแหน่งนี้ เจ้าต้องคอยปกป้องดูแล เหมือนที่ทำกับข้า ซื่อสัตย์ ต่อเขาต่อไป”
“ฮือ พะยะค่ะ หม่อมฉันขอถวายสัญญา หม่อมฉัน จะทำตามรับสั่งของฝ่าบาท”
” หึ หึ สำหรับ การเป็นเพื่อนที่ดีของข้า ข้ายังต้องขอบใจเจ้า เกิดมาชาติหนึ่ง ข้าได้มีเพื่อนที่รู้ใจอย่างเจ้า แค่นี้ก็อุ่นใจมากแล้ว”
“ฮือ ฮือ ฝ่า ฝ่าบาท ฮือ ฮือ”
ทันใดนั้น พระเจ้าจองโจก็ทรงหมดสติไป หรือนี่คือการสิ้นสุดความยิ่งใหญ่ของกษัตริย์จองโจ จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
วันเวลาผ่านไป เทซูมาเข้าเฝ้าพระเจ้าซุนโจ
“รับสั่งให้หาหรือพะยะค่ะ”
“หึ ได้ยินว่า ท่านเป็นสหายกับเสด็จพ่อตั้งแต่ยังเด็กหรือ”
“พะยะค่ะฝ่าบาท ถูกต้องแล้ว”
“เจอกันครั้งแรกเมื่อไหร่”

“ดูเหมือนว่า หม่อมฉันซัก 11 ขวบได้ ตอนนั้นอดีตพระราชายังเป็นแค่องค์ชาย และหม่อมฉันก็เจอพระองค์ที่ตำหนักซีมินตังพะยะค่ะ”
“อายุพอกับข้าตอนนี้หรือเปล่า”
“เอ่อ ใช่พะยะค่ะ”
” ข้าเคยได้ยินเสด็จพ่อตรัสถึงท่านบ่อยๆ รับสั่งว่าเป็นสหายที่รู้พระทัยและมีความซื่อสัตย์อย่างมาก หึ แต่ข้ารู้สึกกลัว ข้าไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรได้บ้าง ไม่รู้จะเจริญรอยตามเสด็จพ่อได้หรือเปล่า”
“เอ่อ ฝ่าบาท หึ เรื่องนี้อย่าทรงกังวลเลยพะยะค่ะ ยังมีหม่อมฉันที่จะอยู่เคียงข้างฝ่าบาทเสมอ หม่อมฉัน จะขอถวายอารักขา แม้จะแลกด้วยชีวิตก็ตาม ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าดีหรือร้าย ขอให้ฝ่าบาททรงเข้มแข็ง เป็นพระราชาที่ทำนุบำรุงบ้านเมืองเหมือนเสด็จพ่อนะพะยะค่ะ”
“อึม” พระเจ้าซุนโจดีพระทัย
เทซูนึกถึงพระเจ้าจองโจ “หึ ฝ่าบาท ทรงสำราญดีมั้ยพะยะค่ะ อยู่บนสวรรค์ ได้พบพระสนมแล้วหรือยัง หึ”
พระเจ้าจองโจทรงพาเทซูไปที่เมืองหนึ่งและตรัสว่า
“เจ้าเห็นยังไงบ้าง ภาพข้างหน้า ดูเป็นเมืองที่สงบ และน่าอยู่หรือเปล่า”
“พะยะค่ะ หม่อมฉันก็คิดอย่างงั้น”
” ข้าน่ะ ตั้งใจมานาน ที่จะเป็นพระราชาที่ดีแห่งโชซอน ให้ชาวประชาที่มาอาศัย แม้จะต่างชนชั้นอาชีพ แต่ก็มีชีวิตที่ร่มเย็น พอมีพอกิน มีความสุขไปตามอัตภาพ ข้าอยากให้เกิดความเสมอภาค ไม่มีใครถูกกดขี่ข่มเหง อยู่ในโลกที่ ไม่มีความหิวโหย ไม่มีการแบ่งชนชั้น ไม่มีการเอารัดเอาเปรียบ ไพร่ฟ้าหน้าใสทั่วหล้า อะไรที่ทำเพื่อพวกเขาได้ ข้า พร้อมจะเสียสละความสุขส่วนตัว โดยไม่รีรอ เพื่อให้ทุกคนมีความสุขอย่างแท้จริง”
“ฝ่าบาททรงทราบมั้ยพะยะค่ะ จนถึงวันนี้ หม่อมฉันยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้เป็นอย่างดี นั่นเป็นรับสั่ง ที่ทำให้เกิดความปลาบปลื้มนัก แสงแดดอันแรงกล้ายังไม่เท่าแววพระเนตรอันมุ่งมั่นของพระองค์ ที่ต้องการส่องสว่าง ให้อนาคตของโชซอนมีแต่ความรุ่งเรือง นับแต่นี้ หม่อมฉันจะสานต่อเจตนารมณ์ของพระองค์เอง แนวคิดของฝ่าบาทจะมีราษฎรเป็นผู้เจริญรอยตาม ฉะนั้นทุกอย่างยังไม่จบลง และไม่มีวันจบด้วย ซักวันความหวังของฝ่าบาท จะสัมฤทธิ์ผลไปทั่วแดน ถึงตอนนั้นราษฎรของพระองค์จะมีชีวิตที่ดีขึ้น สมกับความทุ่มเทมาตลอดพระชนม์ชีพ”

...อวสาน...

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ตอนที่ 76

2009-06-11T21:37:00.003+07:00

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ตอนที่ 76

ขณะ ที่พระเจ้าจองโจกำลังทรงชื่นชมวาซองนั่นเองได้ถูกคนร้ายลอบปลงพระชนม์ เมื่อเทซูรู้เรื่องนี้แล้วก็มีคำสั่งให้ทหารองครักษ์สืบหาตัวคนร้ายให้ได้
จาก นั้นเทซูก็รีบรุดไปถวายอารักขาพระเจ้าจองโจทันที เมื่อเทซูเดินทางไปถึงวาซอง ในขณะที่พระเจ้าจองโจกำลังทรงทอดพระเนตรดอกไม้ไฟอยู่นั่นเอง พระองค์ก็ทรงรู้สึกว่ามีคนร้ายดักซุ่มอยู่ ทำให้พระเจ้าจองโจทรงเตรียมการรับมือคนร้าย คนร้ายเข้าประชิดพระเจ้าจองโจทุกที บรรดาทหารที่เฝ้ากำแพงเมืองถูกคนร้ายฆ่าตาย
คนร้ายประชิดตัวพระเจ้าจอง โจเข้ามาทุกที บรรดาขุนนางใหญ่ต่างรู้สึกว่าพระเจ้าจองโจกำลังทรงมีภัย จากแผนถวายอารักขาพระเจ้าจองโจนั้นให้ทหารองครักษ์เฝ้าอารักขาอยู่ด้านนอก ทำให้มีทหารที่อยู่ในงานไม่มากนัก ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้พระเจ้าจองโจและบรรดาขุนนางใหญ่ต่างต้องพึ่งตนเอง
ขณะ ที่พระเจ้าจองโจและบรรดาขุนนางใหญ่กำลังตกอยู่ในอันตรายนั่นเอง บรรดาทหารองครักษ์ภายใต้การนำของเทซูก็เข้ามาถวายอารักขาพระเจ้าจองโจ
คน ร้ายใช้ไม้ตายซึ่งอยู่ที่ดอกไม้ไฟชุดสุดท้าย แต่เนื่องจากในเวลานี้ดอกไม้ไฟชุดสุดท้ายยังไม่ได้จุดขึ้นมา ทำให้ท้องฟ้ามืดมิดไปหมด ทันใดนั้นเอง ดอกไม้ไฟชุดสุดท้ายก็ถูกจุดขึ้นมา ในเวลานี้คนร้ายตกอยู่ในวงล้อมของทหารองครักษ์
เทซูตะโกนบอกคนร้ายว่า ถ้าหากยังรักชีวิตก็ให้วางอาวุธ เมื่อบรรดาคนร้ายได้ยินเช่นนั้น ก็พากันวางอาวุธ ทหารองครักษ์เห็นเช่นนั้นจึงพากันเข้าจับกุมคนร้าย
เท ซูและพวกพากันไปตรวจค้นที่พักของบรรดาขุนนางใหญ่ที่เชื่อว่ามีส่วนเกี่ยวพัน กับคนร้าย ทำให้บรรดาขุนนางใหญ่ถูกจับกุมตัวไปทีละคน แม้แต่แชซกจูก็ถูกเทซูควบคุมตัวกลับไปด้วย
“สุดท้ายก็ต้องจบลงแบบนี้นะท่าน” พระเจ้าจองโจตรัส

แชจีคยอมทูลว่า “ฝ่าบาท ต้องเสด็จกลับเมืองหลวงแล้วพะยะค่ะ”
“ข้าคงต้องกลับไป เข้าเฝ้าพระหมื่นปีให้ดีซักครั้ง”
เท ซูเดินทางกลับวังหลวงก่อนเพื่อจับกุมตัวพระมเหสีจองซุน เมื่อเทซูไปถึงห้องบรรทมของพระมเหสีจองซุน พระมเหสีจองซุนกลับขัดขืนไม่ยอมให้เทซูจับกุมตัว
“หยุดเดี๋ยวนี้ ข้าต้องการพบฝ่าบาท มีเรื่องบางอย่างจะทูลให้ทรงทราบ เพราะฉะนั้น”
เทซูทูลว่า “อย่าเสียเวลาอีกเลย นึกว่าสิ่งที่ทำจะช่วยให้ผ่อนหนักเป็นเบาได้หรือ ยืนเฉยทำไม มัดนักโทษเอาไว้ก่อน”
” ปล่อยข้า พวกเจ้าบังอาจนัก ทำแบบนี้หมายความว่าไง กล้าเสียมรรยาทต่อข้าเชียวหรือ ยังไงข้าก็เป็นพระหมื่นปี บอกว่าจะพบฝ่าบาทไม่ได้ยินหรือไง”
พระเจ้าจองโจทรงเสด็จมาถึง “ทุกคนถอยไป”
“ฝ่าบาท”
“ได้ยินว่ามีเรื่องจะรับสั่งงั้นหรือ ก็ได้ มีอะไรก็ว่ามา ไม่แน่ว่าการพบวันนี้ อาจเป็นครั้งสุดท้ายสำหรับเราก็เป็นได้”
พระหมื่นปีจองซุนคุกเข่าลง “หึ ได้โปรด เมตตาข้าซักครั้งได้ไหม”
พระเจ้าจองโจทรงอึ้งไปนิด “พระหมื่นปี”
” ข้า เคยเป็นมเหสีของอดีตพระราชา ถ้าจะนับตามศักดิ์จริงๆ ก็คือย่าของฝ่าบาทด้วย ฐานะอย่างข้าวันนี้ จะสามารถทำอะไรได้อีก เพราะฉะนั้น ถือว่าปรานีข้าหน่อยเถอะนะ”
“ไม่ หม่อมฉันคงทำไม่ได้ เพราะทุกวันนี้ ความเมตตาของหม่อมฉันเหลือน้อยเต็มที”
“ฝ่าบาท”

“ทุกอย่างควรจบได้แล้ว ที่สำคัญ โปรดอย่าเรียกร้องความเห็นใจด้วยวิธีนี้อีก”
“หึ หึ ฝ่าบาท ไม่มีทาง หึ เรื่องยังไม่จบแค่นี้ จำไว้ ข้าจะไม่ยอมให้จบลงง่ายๆ”
“ยืนเฉยทำไม คุมตัวนักโทษไปเร็ว” เทซูสั่งทหาร
พระมเหสีโยอึยเข้าเฝ้าพระเจ้าจองโจ
“ฝ่าบาท หม่อมฉันได้ยินว่า พระหมื่นปีถูกจับไปกรมอาญาหรือเพคะ”
” ข้าก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ที่แล้วมา ข้ารู้ว่านางทำอะไรไปบ้าง แต่ก็ให้อภัยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เพราะไม่อยากให้ราชสำนัก เกิดการเข่นฆ่าโดยไม่จำเป็นโดยเฉพาะกับผู้ใหญ่ด้วยแล้ว”
“หึ ฝ่าบาท”
” องค์หญิงวาวานกับพระหมื่นปี ร่วมกันให้ร้ายเสด็จพ่อ ทำให้เสด็จปู่ทรงเสียพระทัย จากโลกนี้ไปด้วยความรู้สึกผิดอยู่ตลอดเวลา ต่อมา ข้าต้องออกคำสั่ง ให้เนรเทศองค์หญิงวาวานซึ่งเป็นป้าแท้ๆ พอมาวันนี้ ก็ต้องลงโทษพระหมื่นปีอีก นี่แหละคืออำนาจ สิ่งที่ทุกคนอยากได้นักหนา มันคืออะไรกันแน่ ถึงทำให้มนุษย์ทั้งหลาย เข่นฆ่ากันเองได้ถึงเพียงนี้”
พระมเหสีโยอึยทรงเห็นพระทัยยิ่งนัก “ฝ่าบาท”
พระมเหสีโยอึยเข้าเฝ้าพระพันปีเฮคยอง ทรงตรัสว่า
” ใช่ ข้าเข้าใจความรู้สึกของฝ่าบาทในตอนนี้ดี เขากำพร้าเสด็จพ่อตั้งแต่ยังเล็ก มีแผลในใจที่ยากจะลบล้างได้ จึงไม่อยากให้เรื่องน่าเศร้าเกิดขึ้นอีก ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน คงไม่ต้องการจะเห็นการเข่นฆ่าในหมู่พระญาติอีกครั้ง”
โชบีเข้ามา “พระมเหสี หม่อมฉันยางซังกุงเพคะ”
“เข้ามา”

“พระมเหสี หม่อมฉันได้ข่าวมา จะมีการไต่สวนนักโทษที่กรมอาญาเพคะ”
“เสด็จแม่เพคะ” พระพันปีเฮคยองทรงถอนพระทัย
ที่กรมอาญาแชจีคยอมทูลพระเจ้าจองโจ
“จะเริ่มการไต่สวน ผู้ต้องหาทั้งหมดที่ถูกจับมาแล้วพะยะค่ะ”
“ใครผิดก็ว่าไปตามผิดนั่นแหละ เรื่องนี้ เพื่อไม่ให้เกิดความค้างคาใจ ต้องไต่สวนอย่างเป็นธรรมเข้าใจหรือเปล่า”
“พะยะค่ะ น้อมรับพระบัญชา หึ”
พวกขุนนางพากันร้อนรน แชซกจูกล่าวกับทุกคนว่า
” ทุกคน ขอให้จำคำพูดข้าไว้ แม้ว่าสุดท้ายเราอาจตายหมด แต่ว่า รากฐานที่เราสร้างมา เป็นเวลานับร้อยปีนั้น จะพังทลายไม่ได้ ฉะนั้นไม่ต้องกลัว มีแค่ทางเดียว ทางนี้เท่านั้น ที่จะให้เราตายอย่างภาคภูมิได้”
ขุนนางตกใจ “หา ท่าน ใต้เท้า”
ขณะที่พวกขุนนางที่อยู่ข้างนอกก็ไม่สบายใจ ปรึกษากับชางแทวูว่า
“ใต้เท้า เรื่องนี้ท่านจะไม่ทำอะไรบ้างหรือครับ”
“มันไม่ได้เกี่ยวเฉพาะคนที่ถูกจับนะครับใต้เท้า ขืนเป็นแบบนี้ ฝ่ายขุนนางเก่าอย่างเรา”
ชางแทวูกล่าวว่า “ถ้าจะมาเกลี้ยกล่อมข้าก็คงผิดแล้ว”
“ใต้เท้า”
” นอกจากเป็นขั้วอำนาจเก่า เรายังเป็นขุนนางด้วย ทำไมถึงได้ปกป้องคนที่ทำผิดคิดร้ายต่อฝ่าบาทถึงเพียงนี้ ถ้าพวกเขาคิดกบฎจริงก็ต้องรับกรรมตามที่ก่อ ฉะนั้น ถ้าให้ข้าได้ยินคำพูดแบบนี้อีก จะไปทูลให้ฝ่าบาททรงทราบ เข้าใจมั้ย”
แม้ เหล่าขุนนางจะถูกทรมาณอย่างแสนสาหัสก็ไม่มีใครพาดพิงถึงพระหมื่นปีจองซุนว่า มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ก่อการกบฏเป็นอันขาด พระเจ้าจองโจทรงได้รับรายงานจากนัมซาโชว่าไม่มีขุนนางคนใดให้การว่าพระหมื่น ปีจองซุนเป็นผู้บงการเกี่ยวข้องกับผู้ก่อการกบฏ เมื่อเป็นเช่นนี้พระเจ้าจองโจจึงทรงเสด็จไปที่คุกหลวงเพื่อพบพระหมื่นปีจอง ซุนด้วยพระองค์เอง

“ยอมรับผิดจะดีกว่าหรือเปล่า อย่างน้อยที่สุด ก็ยังได้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้บ้าง สิ่งที่หม่อมฉันต้องการ คือความจริงและการสำนึกผิด ตอนนี้ยังไม่สาย ถ้าพระหมื่นปียอมเผยความจริง หม่อมฉันจะลดโทษ ให้พระนางและทุกๆ คน”
“ลดโทษหรือลงโทษยังไงกัน ปลดเป็นสามัญชน และให้ไปอยู่ข้างนอกใช่ไหม ไม่ นั่นไม่ใช่การลดโทษ ชีวิตข้าจะมีความหมายก็ต่อเมื่อ อยู่ในฐานะพระหมื่นปีของประเทศนี้ นอกเหนือจากนี้แล้ว ถึงให้ข้าอยู่ต่อก็ไม่มีความหมายอะไร”
“แสดงว่า คนอื่นจะตายก็ช่างเขา เพื่อรักษาอำนาจไว้ ถึงให้คนอื่นเป็นแพะรับบาป ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรือไง พระหมื่นปี”
” ใช่ ข้าคิดอย่างงั้น และจะทำอย่างที่คิดด้วย ถ้าเสียสละพวกเขายังไม่พอ ถึงมีคนตายมากกว่านี้ ข้าก็ต้องอยู่ต่อให้ได้ และเพื่อออกจากที่นี่แล้ว ข้าพร้อมจะแลกด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อให้มีอำนาจ กลับสู่ฐานะเดิมของตัวเอง เพราะฉะนั้น ข้าไม่มีอะไรจะพูดกับฝ่าบาทอีก เชิญกลับไปซะดีกว่า”
“สุดท้ายแล้วพระหมื่นจะได้อะไรบ้าง เท่ากับอยู่บนกองเลือดของผู้คน ชีวิตแบบนี้จะมีความภาคภูมิใจได้หรือ เพื่อให้ขั้วอำนาจเก่ายังอยู่ เพื่อที่ว่าซักวัน สองมือของพระหมื่นปี ยังจะได้กุมอำนาจอีกครั้งหรือ หม่อมฉันเชื่อว่าต้องเสียพระทัยแน่ ซักวันพระหมื่นปีจะเข้าใจสัจธรรมข้อนี้ ในวันที่ทุกอย่าง กลายเป็นอากาศธาตุที่ไม่มีความหมาย ถึงตอนนั้นจะทรงเสียพระทัยว่า ความโลภที่ไม่มีวันสิ้นสุด ได้ฆ่าพระหมื่นปีและคนรอบข้างไปขนาดไหน”
แชจีคยอมเตรียมจะลงโทษประหารเหล่าขุนนาง พระหมื่นปีจองซุนทรงทราบก็ทรงหัวเราะและร้องไห้ออกมา
เทซูทูลพระเจ้าจองโจถึงพระหมื่นปีจองซุนว่า
“แล้วพระหมื่นปี จะทรงลงอาญายังไงพะยะค่ะ ฝ่าบาท”
” พระหมื่นปี จะอยู่กับความทุกข์ ตลอดชั่วชีวิตของนาง ไม่ใช่ หรือแม้แต่สิ้นพระชนม์แล้ว ประวัติศาสตร์ก็ยังจะจารึก ความผิดที่นางก่อไว้ ฉะนั้นถึงข้าจะตัดสินโทษยังไง คงไม่มีความหมายอีก ข้ามานึกดูอีกที คนที่น่าสงสารจริงๆ ก็คือพระหมื่นปีนี่แหละ ถึงเราปล่อยนางไว้ ไม่ว่าจะเป็นหรือตายยังไง บาปที่นางก่อไว้ก็ต้องให้ชดใช้อยู่ดี หึ”
“ฝ่าบาท ได้เวลาประชุมแล้วพะยะค่ะ” นัมซาโชทูล
“รู้แล้ว ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
“พะยะค่ะ”

“ข้าคงต้องไปซะที ไปทำในสิ่งที่พระราชา ควรทำต่อไป หึ”
เวลานั้นพระหมื่นปีจองซุนทรงเป็นลม ทำเอาพวกซังกุงพากันตกใจร้องเรียก
“ว้าย พระหมื่นปีๆ ฮือๆๆ พระหมื่นปี ฮือๆๆ พระหมื่นปี ฮือๆๆ พระหมื่นปี ฮือๆๆ”
ชางแทวูไปสั่งให้นายอำเภอปล่อยชาวบ้านที่ถูกขังทั้งหมด
“ทำไมต้องบังคับให้ข้าปล่อยพวกเขา ช่วยบอกเหตุผลหน่อยได้ไหม”
” ได้ยินว่าพวกเขาถูกจับเพราะเก็บเกี่ยวไม่พอส่งให้ทางการ แต่ก่อนหน้านี้ทางการมีประกาศจะไม่เก็บส่วยประเภทนี้อีก แล้วทำไมท่านเป็นนายอำเภอแท้ๆ ยังกล้าจับชาวบ้านโดยพละการ แถมยังยึดทรัพย์ของพวกเขาไว้อีก”
“ข้าไปยึดทรัพย์เมื่อไหร่ ท่านอย่ามาพูดส่งเดชนะ”
“อะไรนะ ยังกล้าเถียงอีกหรือนี่”
” จริงๆ นี่ไม่ใช่ธุระของท่านซักหน่อย ข้าเป็นนายอำเภอสามารถจัดการทุกอย่างในเขตนี้ อีกอย่างท่านก็ออกจากราชการ,ไม่มีตำแหน่งอะไรอีกแล้ว ฉะนั้น ถ้าไม่มีอะไรจะทำ ก็เชิญกลับบ้านดีกว่านะท่าน
“บังอาจนัก เจ้ากล้าใช้วาจาสามหาวกับข้าเชียวหรือ” ชางแทวูโกรธมาก
“พวกเจ้าทำอะไร ไม่รีบไปส่งใต้เท้าอีก”
จาก นั้นนายอำเภอก็รีบไปปรึกษากับขุนนางอีกทาง พร้อมนำสินน้ำใจไปให้หวังให้ช่วย พอดีชองยายงซึ่งมาในฐานผู้ตรวจการณ์จับทั้งสองได้และสั่งให้พาตัวกลับไปไต่ สวนที่เมืองหลวง จากนั้นชองยายงก็ไปพบชางแทวู
“ใต้เท้าสบายดีหรือเปล่าครับ”
“ทำไมเจ้าเป็นผู้ตรวจการณ์มาถึงเมืองนี้ได้ล่ะ”
” เพราะมีข่าวขุนนางท้องถิ่นสมคบขุนนางจากเมืองหลวง กดขี่ข่มเหงราษฎร ฝ่าบาททรงเป็นห่วงเรื่องนี้ จึงให้ข้ามาดูว่าจริงหรือเปล่าน่ะครับ โดยเฉพาะนายอำเภอที่จับได้วันนี้ ได้ยินว่าชอบเสียมรรยาทต่อท่านนัก กลับไปข้าจะลงโทษให้หนัก ท่านไม่ต้องห่วงนะครับ”
“หึๆๆ ช่างเถอะ ลงโทษคนพวกนี้ ว่าไปตามกระบวนกฎหมายก็พอ ขอเพียงกฎหมายศักดิ์สิทธิ์ คนถ่อยก็จะไม่กล้าหืออีก จริงสิ แล้วราชสำนักเป็นไงบ้าง ได้ยินว่าฝ่าบาททรงริเริ่มโครงการอีกหลายอย่างงั้นหรือ”
“ใช่ครับ พักก่อนได้สังคายนาระบบโทษทัณฑ์ใหม่ ทหาร 5 กองพลถูกยกเลิก รวมเข้ากับหน่วยอารักขาในวังหลวง ทุกวันนี้ฝ่าบาท กำลังวางระบบชลประทานรอบป้อมฮวาซองให้ถูกแบบแผนน่ะครับ”
เวลานั้นเชกากำลังทูลพระเจ้าจองโจว่า

“นี่คือลำธาร ที่เชื่อมต่อไปยัง ซงจู ชื่อ จินมกชุน พะยะค่ะ”
“ใช่ นอกจากเป็นทางยาวแล้วยังน้ำไหลแรง หากจะทำฝายกั้นน้ำแถวนี้ น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการเพาะปลูกไม่น้อย”
“ถูกแล้วพะยะค่ะ ทางเมืองซงจูได้ดำเนินการก่อสร้าง คาดว่าไม่เกินสองเดือนน่าจะเสร็จ”
“และเมื่อสำเร็จแล้ว ต่อให้หน้าแล้งก็ไม่กระทบต่อการเพาะปลูก ชาวบ้านคงได้หมดห่วงซะที”
นัมซาโชทูล “ฝ่าบาท ต้องเสด็จกลับวังแล้วพะยะค่ะ จะมีพิธีเลื่อนยศให้ทหาร ต้องเสด็จกลับไปเตรียมตัวก่อน”
“ก็ได้ ถ้าอย่างงั้น เราก็รีบกลับเถอะ”
ทุกคนคำนับ “พะยะค่ะฝ่าบาท”
ใน ตลาด ดัลโฮไปหาช่างตีกระบี่ เพื่อซื้อกระบี่พยัคฆ์ลำพอง เพื่อเป็นของขวัญให้เทซูที่เขาจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นแม่ทัพ ซอจงบูกับคังซกกีและทหารคนอื่นพากันมาแสดงความยินดีกับเทซู
“เจ้าได้เลื่อนเป็นแม่ทัพหน่วยพิทักษ์ราชย์ ยินดีด้วยนะ”
“นั่นสิ บอกตรงๆ ว่าไม่มีใครเหมาะกับตำแหน่งนี้ยิ่งกว่าเจ้าอีก ยินดีด้วยนะเทซู อ้อ ไม่ใช่ ท่านแม่ทัพ เฮ่อๆๆ”
“เฮ่อๆๆ ขอบคุณมาก ว่าแต่ พวกท่านก็ได้เลื่อนตำแหน่งเหมือนกันไม่ใช่หรือ”
“ใช่ เขาเป็นนายกองทหารหลวง ส่วนข้าเป็นหัวหน้าองครักษ์” คังซกกีว่า
ซอจังบูเตือนว่า “เฮ่ย อย่าพูดเลย ผู้ใหญ่ยังกำชับมาอีก ให้ข้าเป็นครูฝึกทหาร ทีนี้ล่ะภาระหนักอึ้งเชียว เฮ่ย”
“ฟังพูดเข้า จะอวดก็บอกมาเถอะ” คังซกกีแซว
ซอจังบูทำขึงขัง “บังอาจ ใครว่าข้าอวด ต่อไปนี้ พูดอะไรต้องเกรงใจข้าบ้างนะ”
“อะไรนะ”
“เพราะอีกหน่อย ข้าจะได้เลื่อนตำแหน่งอีก ฮ่าๆๆ” ซอจังบูหลุดหัวเราะ ทำให้คังซกกีกับเทซูพลอยหัวเราะตาม
ปาร์คยองมุนสั่งให้ทุกคนเข้าร่วมงานสำคัญ ลีชองคุยกับช่างเขียนตั๊กอย่างดีใจว่า
“ดูซิ น้องเทซูของข้า ไม่ใช่ ใต้เท้าปาร์คเทซู ในที่สุดก็ได้เป็นทหารขั้นสองแล้ว ฮ่าๆๆ”
“น่าอิจฉาเจ้า มีที่พึ่งเป็นคนใหญ่คนโตซะแล้ว”
“เฮอะ แน่นอน อีกหน่อยจะถึงตาข้าเลื่อนตำแหน่ง เป็นหัวหน้าศูนย์ศิลปะแห่งนี้บ้าง”
“อะไรนะ”

มีซูแทรกว่า “ช่างเขียนลี จริงหรือคะ ท่านได้เลื่อนเป็นหัวหน้า แล้วใต้เท้าปาร์คจะปลดเกษียณแล้วหรือไง”
“แน่นอน เขาทำงานมานาน ถึงจะพักก็ไม่เห็นแปลกนี่”
“ถ้าท่านได้เลื่อนตำแหน่งจริง ไม่คิดว่าเร็วไปหน่อยหรือคะ”
“นั่นสิ ข้าก็ว่าเร็วไป”
“เร็วที่ไหน คนอื่นยังเลื่อนได้เลย จริงมั้ยคะใต้เท้าลี”
“แน่นอน ข้าบอกพี่ดัลโฮให้ช่วยติดต่อไว้แล้ว ต่อไปถ้าใครอยากเจริญก้าวหน้า ก็ต้องทำตัวให้ว่านอนสอนง่าย เข้าใจหรือเปล่า”
โยจินถามอย่างไม่อยากเชื่อ “จริงหรือคะ คนที่จะได้เลื่อนตำแหน่ง ไม่ใช่ช่างเขียนตั๊ก แต่เป็นท่านหรือ”
ลีชองยืนยัน “ใช่ ต้องเป็นข้าก่อน”
“ว้าย ไม่น่าเชื่อ ยินดีด้วยนะคะ ดีใจจังเลย หึๆๆ”
ช่างเขียนตั๊กไม่ยอม “โยจิน เจ้าอย่าหลงเชื่อเขา ต้องเป็นข้าต่างหาก เป็นข้า”
“อะไรนะ เจ้าน่ะหรือ”
“เจ้าจะเก่งกว่าได้ไง”
“ปล่อยนะ ใช้กำลังหรือ ข้าไม่ยอมแพ้หรอกนะ ฮึ่ม ข้าต้องเก่งกว่าเจ้า สวรรค์ลิขิตไว้แล้วรู้ไว้ด้วย ฮ่าๆๆ”
“ฝันไปเถอะ”
ในพิธีการ แชจีคยอมเรียกคังซกกี ซอจังบูและเทซูให้ก้าวมาข้างหน้า พระเจ้าจองโจทรงตรัสว่า
” นับแต่นี้พวกเจ้า คือหัวหน้าทหารหลวง หัวหน้าองครักษ์ และสุดท้าย หัวหน้าหน่วยพิทักษ์ราชย์ ตั้งแต่วันนี้ไป ไม่เพียงแต่ความปลอดภัยของข้า แม้แต่เชื้อพระวงศ์และความมั่งคงปลอดภัยของบ้านเมือง ก็ขึ้นอยู่กับความตั้งใจในการทำงานของพวกเจ้า”
ทั้งสามน้อมรับ “พะยะค่ะฝ่าบาท”
เทซูกล่าวก่อนว่า “เราขอถวายคำมั่น ตราบใดที่ยังอยู่ เป็นทหารแห่งเมืองโชซอน จะตั้งใจปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัด”
ซอจังบูกับคังซกกี “เช่นกันพะยะค่ะ”
” ทหารทุกคนจงฟังให้ดี นับแต่วันนี้ไป พวกเจ้าคือกำลังสำคัญ เป็นเกราะคุ้มกันประเทศของเรา เพราะฉะนั้น ในฐานะข้าราชบริพาร ขุนนางบู๊แห่งโชซอน ขอให้จงมีความกล้า และทำงานด้วยความซื่อสัตย์”
“พะยะค่ะรับด้วยเกล้า”
เทซูนำหนังสือแต่งตั้งไปบอกพระสนมซองซงยอน
“ทรงเห็นมั้ยพะยะค่ะ นี่คือหนังสือแต่งตั้งให้หม่อมฉันเป็นแม่ทัพ หม่อมฉันอยากให้พระสนม ได้ทอดพระเนตรเป็นคนแรก”

จบ ตอนที่ 76

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ตอนที่ 75

2009-06-11T21:34:00.002+07:00

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ตอนที่ 75

แชจีคยอมนำรายงานการก่อสร้างประจำสัปดาห์นี้ถวายพระเจ้าจองโจ
“หลายวันนี้รู้สึกว่า งานจะเดินเร็วขึ้นหรือเปล่า”
“นั่นสิพะยะค่ะ เห็นบอกว่า เพราะเครื่องยกน้ำหนักของบัณฑิตชองช่วยผ่อนแรงได้มาก”
นัมซาโชทูลว่า “ที่สำคัญยังช่วยประหยัดค่าแรงได้ถึง 4 หมื่นตำลึง ถือเป็นผลงานชิ้นใหญ่ของเขานะพะยะค่ะ”
“ข้าก็คิดอย่างงั้น เลยว่าจะเลื่อนตำแหน่งให้เขาเป็นขุนนางขั้นสาม”
“จะเลื่อนตำแหน่งหรือพะยะค่ะ”
” ที่จริงไม่เพียงแต่เขา งานก่อสร้างที่มีขั้นตอนยุ่งยาก ใช้เวลาแค่ 2 ปีครึ่งก็สำเร็จเรียบร้อย มันเป็นความร่วมมือของทุกฝ่ายด้วย ฉะนั้นข้าจะมีปูนบำเหน็จให้ทุกคน และได้สั่งการไปอีกว่า การบำเหน็จผลงานจะมีในวันถวายสักการะ จริงสิ งานนี้เตรียมการถึงไหนแล้ว”
“ทุกฝ่ายกำลังประชุมอยู่ คาดว่าจะสรุปผลในเร็ววันนี้พะยะค่ะ” แชจีคยอมทูล
“วันประสูติของเสด็จแม่ปีนี้ ข้าจะจัดให้ยิ่งใหญ่ที่สุด ฉะนั้นการเตรียมงาน ก็ต้องดูให้เรียบร้อยล่ะ”
“น้อมรับพระบัญชาพะยะค่ะ”
แล้ว ก็มีข่าวเรื่องการเรื่อยขั้น ปรากฎว่าเทซูกับคังซกกีได้เลื่อน ซอจังบูไม่พอใจและเครียดมาก ไม่ยอมพูดจากับทั้งสอง เทซูจึงไปทูลพระเจ้าจองโจ
“พูดแบบนี้หมายความว่าไง ให้ข้าเลื่อนตำแหน่งให้ซอจังบูแทนเจ้าหรือ ใช่ไหม”
“พะยะค่ะ หม่อมฉันรู้ว่าที่ทรงทำแบบนี้เพราะตำแหน่งนายทหารขั้น 2 มีได้แค่สองคน เลยอยากให้เขา”
“ไม่ ข้าเลื่อนเขาไม่ได้”
“เอ่อ ฝ่าบาท”

“เรื่องนี้ เป็นไปตามคำสั่งของข้า ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความพอใจของเจ้า”
“เอ่อ ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ”
” การที่ข้าไม่เลื่อนตำแหน่งเขา เพราะผลงานมีน้อย บวกกับนิสัยหุนหันพลันแล่น ฉะนั้นเรื่องนี้ เจ้าไม่ต้องพูดมากอีก กลับไปบอกให้เขารับรู้ไว้ ถ้าเดือนหน้าไม่มาทำงานอีก ข้าจะถือว่าขอลาออก”
เทซูอึ้ง “เอ่อ คือ ฝ่า ฝ่าบาท”
เทซูกลับไปบอกคังซกกีและพากันกลุ้มใจว่าจะพูดอย่างไรกับซอจังบูดี
แชซกจูกับพวกขุนนางไปดูการฝึกซ้อมของพวกมินจีซู ซึ่งเขาบอกว่าทุกคนเตรียมพร้อมหมดแล้ว รอคำสั่งจากเขาคนเดียว
คังซกกีให้ทหารตามพวกแชซกจูไปแต่ไม่ทัน เขากลับมารายงาน คังซกกีนำขึ้นทูลพระเจ้าจองโจทันที
“ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ เพราะพวกเขาเตรียมม้าไว้ระหว่างทาง ทำให้เราตามไปไม่ทัน”
เทซูทูลต่อว่า “ถ้าพวกเขาไปทางเขาพงวา จริง ก็แสดงว่าที่นั่น คงเป็นแหล่งซ่องสุมกำลัง ถ้าไงเราไปตรวจค้นเขาพงวาให้ทั่ว”
” ไม่ ถ้าไม่รู้แหล่งกบดานที่แน่ชัด หลับหูหลับตาไปค้น เราจะแหวกหญ้าให้งูตื่นมากกว่า สุดท้ายก็จะกลายเป็นเสียแรงเปล่า ข้าเคยบอกไว้ แค่เห็นพวกเขาไปชุมนุม เราคงทำอะไรไม่ได้ อีกอย่าง เราไม่มีหลักฐานที่พวกเขาซ่องสุมกำลังด้วย เลยต้องรอคอยเวลา ถึงจะรู้ว่านี่เป็นการเสี่ยง แต่ก็ต้องรอให้พวกเขาเผยโฉมมาเอง อย่าใจร้อน ทหารบางส่วน ต้องกันไว้ดูแลงานสักการะอาทิตย์หน้า ฉะนั้น ตอนนี้ต้องแบ่งกำลังให้ดี พวกเจ้าส่งคนไปอีก ตามดูพวกเขาไปเรื่อยๆ”
“พะยะค่ะ น้อมรับพระบัญชา” ทั้งสองออกไป
นัม ซาโชทูลถามพระเจ้าจองโจว่า “ฝ่าบาท หม่อมฉันขอถาม แค่ให้คนสังเกตการณ์ก็พอหรือพะยะค่ะ เกิดพวกเขามีการวางแผนชั่วจริง คงจะทำอย่างมิดชิดและรอบคอบ ไม่ให้ใครเห็นพิรุธอย่างแน่นอน”
“ท่านพูดก็ถูก ฉะนั้น เลยต้องให้พวกเขาเผยไต๋มาเอง รอดูไปเถอะ”

ซอ จังบูได้ยินชาวบ้านเทิดทูนพระเจ้าจองโจก็ไม่พอใจ ทำให้ถูกชาวบ้านรุมซ้อม จนมินจีซูมาช่วยไว้ และเขาก็คาดหวังจะให้ซอจังบูมาเป็นพวก ยิ่งรู้ว่าซอจังบูโดนอะไรมาบ้าง แถมเขากลับไปฝึกทหาร ก็โดนบอกให้ไปรับผิดชอบงานอื่นแทนยิ่งทำให้ซอจังบูแค้นใจมาก
พระเจ้าจองโจทรงยืนทอดพระเนตรไปไกล พระหมื่นปีจองซุนเห็นก็เข้ามาทรงทัก
“มีอะไรทำให้ฝ่าบาทกังวลใจหรือ ดูเหมือนสีหน้าไม่สู้ดีด้วย ทำไมออกมายืนที่นี่คนเดียวล่ะ”
“เปล่าเลย ไม่มีอะไรทำให้หม่อมฉันกลุ้มใจได้ เพราะเห็นอากาศดี เลยออกมารับแดดซักครู่เท่านั้น”
” งั้นหรือ งั้นก็โล่งอกไปที เรากำลังจะมีงานฉลองเมืองใหม่ เกิดฝ่าบาทไม่สบายขึ้นมาคงจะแย่ ขอให้รักษาสุขภาพดีๆ ไหนๆ ก็ทุ่มเทเพื่อเมืองใหม่ขนาดนี้ ยังไงก็ตาม น่าจะได้ชื่นชมผลงานให้คุ้มหน่อย”
“แน่นอน หม่อมฉันก็หวังอย่างงั้น ทุกอย่างจะจบลงด้วยดี ไม่ต้องทรงเป็นห่วงแทนหรอก”
“หึ ได้ งั้นข้าขอตัวไปที่อื่นก่อน”
มิ นจีซูมาพบแชซกจู ขากลับเจอกับซอจังบูและทหาร ทำให้ถูกตามล่า ซอจังบูเห็นเป็นมินจีซูที่เคยช่วยเขาไว้จึงบอกให้หนีไป และสั่งทหารว่าไม่ให้บอกใครว่าจับคนร้ายไม่ได้ แชซกจูรู้ก็ไปทูลให้พระหมื่นปีจองซุนทราบ
“ว่าไงนะ เป็นความจริงหรือนี่”
“จริงพะยะค่ะ ดูเหมือนว่าฝ่าบาท รับสั่งให้คนสะกดรอย ดูพวกเราอยู่เงียบๆ เผื่อจะเห็นช่องโหว่ จะได้เล่นงานทันที”
“หึ แต่ได้ยินว่า มินจูซีติดต่อคนของหน่วยพิทักษ์ราชย์ได้คนหนึ่ง เป็นความจริงหรือเปล่า”
“ตอนนี้ยังไม่มั่นใจเท่าไหร่ แต่ว่า ถ้าโชคดีละก้อ เราอาจได้ผู้ช่วย ที่เป็นคนในของฝ่าบาทมาเป็นกำลังสำคัญ”
“เดี๋ยวก่อน เรื่องนี้อย่าเพิ่งด่วนสรุป เราต้องดูคนๆ นั้นให้ดี ข้าอยากรู้ว่าเรื่องเป็นมายังไงกันแน่”
“หม่อมฉันเข้าใจ แต่ว่า เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เราน่าจะเปลี่ยนแผนซักนิดดีมั้ยพะยะค่ะ”
“เปลี่ยนแผนหรือ หมายความว่าไง”
” ถ้าฝ่าบาททรงจับตาดูความเคลื่อนไหวของเราจริง ไม่แน่ว่า อาจทรงเห็นพิรุธบางอย่างก็ได้ เพราะงานนี้เกี่ยวพันถึงชีวิตพวกเราทุกคน จะให้ผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด ฉะนั้น เมื่อฝ่าบาททรงเกิดความระแวง เราก็ควรลงมือก่อน เล่นงานให้ตรงจุด อย่าได้รอช้า”
“เล่นงานให้ตรงจุด หมายความว่าไง”
เวลาเดียวกันพวกเทซู คังซกกี ก็กำลังคุยกันเรื่องกำหนดการ
“กำหนดการเสด็จออกมาแล้ว พรุ่งนี้เช้าเคลื่อนขบวนออกทางประตู “ทุนวา” ฉะนั้น คนที่ถวายอารักขา ต้องเตรียมการก่อนหน้าให้พร้อม”

“ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้เราได้เตรียมพร้อมหมดแล้ว”
นัมซาโชบอกว่าพระเจ้าจองโจเสด็จมา เทซูจึงทูลว่า
“นี่คือ 24 จุดสำคัญ ระหว่างทางเสด็จไปป้อมฮวาซอง เราจะวางทหารไว้ทุกจุด เพื่อถวายอารักขาอย่างเข้มงวด”
“แล้วการดูแลป้อมในเวลากลางคืนล่ะ”
“พร้อมแล้วทุกด้านพะยะค่ะ”
“งานฉลองเมืองใหม่คราวนี้ เราจะให้แสดงศักยภาพของไพร่พล ฉะนั้น อย่าให้มีอะไรผิดพลาดได้ล่ะ”
“พะยะค่ะ”
“แต่ว่า ทำไมเมื่อวานไม่ได้รับรายงานการสะกดรอย เกิดอะไรขึ้นน่ะ”
“เอ่อ เพราะว่า ไม่มีอะไรผิดสังเกตพะยะค่ะ” เทซูทูล
“งั้นหรือ พรุ่งนี้ก็จะเดินทางแล้ว พวกเขาจะไม่เคลื่อนไหวอะไรบ้างเลยหรือ” พระเจ้าจองโจทรงสงสัย
คังซกกีทูลว่า “เพราะป้อมฮวาซองมีทหารมากมายคอยเฝ้า พวกเขาเลยไม่กล้าทำบุ่มบ่ามก็ได้พะยะค่ะ”
“นั่นสิ ว่าแต่ ทำไมไม่เห็นซอจังบูล่ะ”
“เอ่อ เห็นว่าไม่ค่อยสบาย ออกเวรตั้งแต่บ่ายพะยะค่ะ”
“งั้นหรือ เขาเป็นอะไร ไม่สบายตรงไหน” พระเจ้าจองโจทรงเป็นห่วง
มินจีซูให้คนไปนัดซอจังบูออกมาพบ
“กล้าดียังไงให้คนมาหาข้า ไม่กลัวข้าจะจับท่านหรือไง”
“ที่ข้ายอมเสี่ยงมาอยู่ที่นี่ ก็เพื่อจะพบท่านซักครั้ง เชิญดื่มก่อนดีมั้ย”
“ช่างเถอะ มีอะไรก็ว่ามา”

” ได้ข่าวว่า คราวนี้ท่านไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง คนอื่นผลงานน้อยกว่า ยังได้ดิบได้ดีไปหมด ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่านดี เพราะเคยผ่านจุดนี้มาก่อน อุตส่าห์ทำงานให้คนๆ หนึ่ง สุดท้ายกลับถูกมองข้ามไม่เห็นความดี ข้าเข้าใจความรู้สึกนี้ที่สุด”
“ถ้าเป็นห่วงข้าละก้อ ขอบอกว่าไม่จำเป็น เพราะว่า ข้าไม่อยากยุ่งกับท่าน และไม่สนใจด้วย”
“แต่ข้ามีบางอย่างให้ท่านสนใจ”
ถึงวันเดินทาง พระเจ้าจองโจทรงคิดถึงพระสนมซองซงยอน ทรงบอกกับนางในพระทัยว่า
“ไปด้วยกันนะซงยอน ข้าอยากให้เจ้าเห็น เมืองใหม่ที่ข้าสร้างขึ้น”
เทซูประกาศให้ทหารทราบทั่วกันว่า
” การเสด็จคราวนี้ เพื่อไปป้อมฮวาซอง ใช้การเดินทางทั้งหมด 8 วัน ฉะนั้น ต่อหน้าชาวเมืองทั้งหลาย จึงต้องแสดงถึงพระบารมีของฝ่าบาทและความยิ่งใหญ่ของราชสำนัก หน้าที่ของทหาร จึงต้องดูแลอย่างเข้มงวด ฉะนั้น ทุกคนต้องตั้งใจถวายอารักขา จนกว่าฝ่าบาทจะเสด็จกลับมาอย่างปลอดภัย ถ้ามีอันตรายก็ต้องปกป้องด้วยชีวิต เข้าใจหรือเปล่า”
“เข้าใจครับ”
คัง ซกกีกล่าวต่อว่า “ตอนนี้ข้าจะแบ่งหน้าที่ สำหรับทหารแต่ละหน่วย หน่วยหนึ่ง ประตูทุนวา หน่วยสอง ถนนจองโน หน่วยสาม ประตูซึนยี หน่วยสี่ ถนนซกโว
ทางด้านปาร์คยองมุนก็สั่งช่างภาพทุกคนให้เก็บภาพเหตุการณ์ให้ครบ
“แล้วพิธีถวายสักการะพรุ่งนี้ และการแสดงของทหารจะแบ่งงานยังไง” ปาร์คยองมุนถาม
“ครับ งานช่วงเช้าเป็นหน้าที่ช่างเขียนกัม ส่วนการแสดง เป็นหน้าที่ข้ากับช่างเขียนลีครับ”
“อึม การแสดงในเวลากลางคืน มักจะเขียนรูปลำบาก แต่ยังไง ทุกคนก็ต้องทำให้ดีล่ะ”
ด้านมินจูซีก็ทราบจากแชซกจูว่ามีการเปลี่ยนแผน

“คืนพรุ่งนี้ที่มีการแสดงกำลังพล จะมีการสับเปลี่ยนเวรยามใหม่ ทำให้เปิดทางให้พวกเจ้าลำบากกว่าที่คิด”
“สรุปแล้วยังไงกันแน่ครับ เราจะยกเลิกแผนที่วางไว้”
” ไม่ ไม่ใช่อย่างงั้น หึ พรุ่งนี้ฝ่าบาท หลังจากถวายสักการะแล้ว ช่วงบ่ายจะใช้เส้นทางนี้ เสด็จไปวัดยงจู และช่วงนี้ คือเวลาที่ฝ่าบาททรงปลอดจากทหารคุ้มกันทั้งหลาย เพราะจะสนทนาธรรมกับนักบวชหลายรูปเพียงลำพัง และช่วงนี้ภายนอกของวัดจะมีทหารคุ้มกัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนของเรา จะแอบเปิดทางให้พวกเจ้า มีเวลาให้พวกเจ้าทำงาน ไม่เกินครึ่งชั่วยาม พลาดจากนี้แล้วสถานการณ์จะเปลี่ยน เพราะอีกครึ่งชั่วยาม หน่วยพิทักษ์ราชย์ที่อยู่ด้านนอกของวัด จะมาสมทบกับฝ่าบาทเพื่ออารักขาในการเสด็จกลับ ที่สำคัญ ระหว่างที่พวกเจ้าลงมือ เราจะแกล้งไปที่อื่นซะก่อน ให้มีทหารบางส่วนคอยคุ้มกันเราก็พอ เข้าใจมั้ย”
“ครับใต้เท้า หึ”
กลางคืนพระเจ้าจองโจทรงอ่านฎีกาที่ได้รับมามากมาย ชางแทวูมาขอเข้าเฝ้า
“แล้วความหมายของท่านคืออะไร ข้าใช้ป้อมฮวาซองลดอำนาจของขุนนาง เป็นความคิดที่ไม่ถูกงั้นหรือ” พระเจ้าจองโจทรงถาม
” ใช่แล้วพะยะค่ะ หลายร้อยปีที่ผ่าน รากฐานของขุนนางอยู่ที่เมืองฮันยาง แล้วฝ่าบาททรงมาสร้างเมืองใหม่ มิเท่ากับบั่นทอนฐานอำนาจของเหล่าขุนนางหรอกหรือ”
“แต่มันก็น่าแปลก ข้าดูสีหน้าท่านวันนี้ ทำไมรู้สึกเครียดนัก นี่หมายความว่าไง แสดงว่าในใจท่าน มีเรื่องบางอย่าง ที่ไม่สามารถพูดได้หรือเปล่า”
“หม่อมฉันไม่เข้าใจที่รับสั่ง”
” ท่านเป็นขุนนางเก่าก็จริง แต่ข้าเชื่อว่าเป็นคนสุจริตพอ ข้อนี้ คงไม่มีใครปฏิเสธ และท่านก็น่าจะเข้าใจดีว่า สิ่งที่ข้าทำ ไม่มีอะไรผิด ท่านพูดถูกแล้ว ทุกวันนี้ ข้าต้องการสลายขั้วอำนาจทั้งหมด แต่ว่า นี่ไม่ใช่การกลั่นแกล้ง สิ่งที่ข้าทำ เพื่อจะช่วยราษฎรที่ถูกขุนนางกดขี่ ให้ได้รับความเป็นธรรม”
“ฝ่าบาท”

“ข้าจะปฏิรูปการเมืองใหม่โดยเริ่ม จากที่นี่ ถ้าจะพัฒนาโชซอนก็ต้องเน้นเกษตรและการค้า หากจะมุ่งสองอย่างนี้ก็ต้องส่งเสริมให้ราษฎรมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ที่นี่จะไม่มีการแบ่งพวก ไม่มีแก่งแย่งทางการเมือง มีแต่พระราชาที่ห่วงใยราษฎร และขุนนางที่ตั้งใจทำงานเพื่อบ้านเมือง โดยให้ที่นี่เป็นตัวอย่าง แล้วเมืองอื่นก็จะเจริญรอยตาม ข้าจะทำให้บ้านเมืองของเราก้าวหน้ายิ่งกว่าต้าชิงด้วยซ้ำ แต่นี่คงไม่ใช่เรื่องง่าย ข้าจึงอยากขอความร่วมมือจากท่านมหาเสนาบดีซักครั้ง เพื่อให้งานนี้ลุล่วง ข้าอยากถามท่านในฐานะพระราชา ข้าทำแบบนี้ ถือว่าผิดหรือเปล่า”
เช้าวันรุ่งขึ้น ในพระราชพิธี พระพันปีเฮคยองทรงมีรับสั่งกับพระเจ้าจองโจน้ำตาคลอ
“ขอบใจมากนะฝ่าบาท ที่แม่อดทนมานาน ก็เพื่อรอดูผลงานของเจ้าในวันนี้”
“เสด็จแม่”
“เจ้าสามารถล้างมลทินให้เสด็จพ่อที่ถูกปรักปรำในอดีต ตอนนี้ถึงให้แม่ตายก็ไม่เสียดายแล้ว รีบมาถวายการคำนับเร็วเข้า”
” พะยะค่ะเสด็จแม่ เสด็จพ่อ หม่อมฉันมาแล้ว หม่อมฉันคือลูกซาน ทรงทอดพระเนตรอยู่หรือเปล่า หม่อมฉันได้สร้างเมืองใหม่ โฉมใหม่แห่งโชซอนตามเจตนาของเสด็จพ่อแล้ว”
มินจูซีให้คนไปตามซอจังบูมาพบจนได้ เขาดีใจที่เห็นซอจังบู
“มีธุระอะไร”
“มีเรื่องหนึ่ง ข้าอยากได้คำตอบจากเจ้า”
“คำตอบหรือ”

” ได้ยินว่าวันนี้จะมีการสับเปลี่ยนทหารที่เฝ้ายาม จากกลางวันไปเป็นเวลากลางคืน จริงหรือเปล่า ส่วนชุดกลางคืน ให้ไปเฝ้าวัดยงจู และอุทยานฮอนยงแทน”
ซอจังบูอึกอัก “เอ่อ ใช่ แต่ว่าท่านรู้ได้ไง”
“หึ แค่นี้แหละ ขอบใจที่บอก”
“เดี๋ยว อย่าเพิ่ง ท่านจะทำอะไร”
“บุญคุณของเจ้า ข้าจะไม่มีวันลืม ขอบใจอีกครั้ง”
และ ขณะที่พระเจ้าจองโจทรงเข้าไปสนทนากับเจ้าอาวาสวัด พวกมินจูซีก็บุกเข้ามาเพราะไม่เห็นทหารยืนรักษาการณ์อยู่ มินจูซีคิดว่าซอจังบูเปิดทางให้แล้ว แต่ปรากฎว่าคังซกกีเห็นความผิดปกติจึงสั่งทหารสู้ เทซูรีบทูลพระเจ้าจองโจให้ทรงหลบก่อน
พวกลูกน้องมินจูซึทำงานล้มเหลวก็พากันหนี เทซูร้องบอก
“ถ้าไม่อยากตาย วางอาวุธแล้วยอมแพ้ซะดีๆ จับมัดไว้ให้หมด”
พระ เจ้าจองโจทรงตรัสกับเทซูว่า “ไม่นึกว่าจะได้เจอท่านอีก ข้ารอให้ท่านมาลอบทำร้ายซักครั้ง รู้มั้ยว่ารอนานแค่ไหนน่ะ คนลงมือถูกจับหมดแล้ว รีบไปคุมตัวผู้บงการมาให้ข้า”
“พะยะค่ะ”
เทซูพาทหารไปจับเสนาขวาแชซกจู และเจ้ากรมปกครองโอแทจิก ส่วนคังซกกีไปจับเจ้ากรมอาญา และเจ้ากรมราชทัณฑ์ด้วย แต่ทั้งสี่หนีไปได้
“อะไรนะ พวกเขาหนีไปหมดหรือ” พระเจ้าจองโจทรงแปลกพระทัย
“พะยะค่ะ คิดว่าคงจะไหวตัวทัน เลยหนีไปซะก่อน”
“เฮ่ย ส่งทหารไปจับเดี๋ยวนี้ เข้าใจมั้ย ส่งทหารไปให้หมด ยังไงก็ต้องจับมาให้ได้”
“พะยะค่ะ”

เวลาต่อมาเทซูกลับมารายงานผลให้พระเจ้าจองโจทรงทราบ
” ส่งคนไปเฝ้าด่านตรวจและค้นหาในเมืองซูวอน เชื่อว่าพวกเขาคงหนีไปไม่ไกล ภายในวันนี้ต้องจับกลับมาได้แน่ ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ หม่อมฉันลืมจับตาคนพวกนี้ไว้”
“ไม่หรอก ข้าเองก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะกล้าลงมือ”
แชจีคยอมทูลถามว่า “ฝ่าบาท หม่อมฉันขอทูลถาม เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ แล้วการแสดงในคืนนี้ให้เลื่อนไปมั้ยพะยะค่ะ”
” ไม่ ไม่จำเป็นต้องเลื่อน การแสดงกำลังพลเป็นพิธีสำคัญอย่างหนึ่ง เพื่อแสดงศักยภาพของทหารให้ทุกคนได้ประจักษ์ ฉะนั้นจึงต้องมีต่อไปเหมือนเดิม ส่วนการตามหาพวกขุนนาง ให้หน่วยอื่นไปรับผิดชอบ หน่วยพิทักษ์ราชย์ ให้เตรียมพร้อมสำหรับแสดงการต่อสู้คืนนี้ เข้าใจหรือเปล่า”
เทซูน้อมรับ “พะยะค่ะ”
เทซูออกมาก็คุยกับคังซกกีและซอจังบู และพากันแปลกใจเมื่อฟังความจากซอจังบู
“หมายความว่า เป็นคำสั่งลับจากฝ่าบาท ให้ท่านทำแบบนี้น่ะหรือ”
“ใช่ ถ้าพวกเขามีการวางแผนจริง คงอยากรู้เรื่องของหน่วยทหาร ข้าเลยแกล้งทำเนียนแสดงความไม่พอใจ”
เทซูกับคังซกกีพากันโล่งอก ซอจังบูกล่าวต่อว่า
“ทีแรกก็เล่นละครไปอย่างงั้น ไม่นึกว่าจู่ๆ มินจูซีจะมาหลงกลซะได้”
“เจ้าก็เหลือเกิน อย่างน้อยน่าจะบอกเราก่อน รู้มั้ยข้ากับเทซูเป็นห่วงเจ้าแค่ไหนน่ะ”
“เฮ่อๆๆ ถ้าบอกให้รู้ก่อน พวกมันก็ต้องรู้ทัน เพราะพวกเจ้าไม่รู้ มินจูซีถึงได้เชื่อไง”
“เฮ่อๆๆ สรุปคือ ในที่สุดพวกมันก็หลงกล บุกเข้าวัดยงจู ตามที่เราคิดไว้หรือ”
“ใช่ เอ่อ แต่ยังไง ข้าก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้”
“อดห่วงไม่ได้ เรื่องอะไรอีกล่ะ”

“รู้สึกว่า จะจับพวกเขาได้ง่ายเกินไป ถ้าวางแผนก่อการร้ายจริง น่าจะทำอะไรรอบคอบกว่านี้”
” โธ่เอ๊ย จับได้ก็ถือว่าดีแล้ว ให้พวกมันวางแผนยังไงก็หนีไม่พ้นมือเราหรอกน่า เร็วเข้าไปดีกว่า ใกล้ถึงเวลาแสดงแล้ว ข้าจะค่อยๆ เล่าให้ฟังว่าไปเจออะไรมาบ้าง เร็วเข้า ไป บอกให้มาไง”
การแสดงเริ่มแล้ว แชซกจูกับพวกขุนนางหลบอยู่ รอสถานการณ์ ขุนนางถามว่าเหตุการณ์ข้างนอกเป็นยังไงบ้าง แชซกจูบอกว่า
” เริ่มแสดงกำลังพลแล้ว อีกหนึ่งชั่วยาม ทุกอย่างก็จะจบ เราปล่อยให้มินจูซีถูกจับ เชื่อว่าคงทำให้ฝ่าบาทชะล่าใจ แล้วคนที่เราเตรียมไว้อีกส่วน ก็จะลงมือตามแผนทันที”
ซอจังบูถามทหารว่างานถึงไหนแล้ว ทหารตอบว่า

“การแสดงต่อสู้ที่กำแพงเมืองเพิ่งจะผ่านไปครับ”
“ฮ่า งั้นอีกไม่นาน คงมีการดับไฟทั่วบริเวณนี้”
” ใช่ครับ ถ้ามีการดับไฟจริง เปิดเฉพาะข้างกำแพงคงจะดูอลังการ์มาก แต่ทุกอย่างจะอยู่ในความมืด โดยเฉพาะป้อมนี้แล้วยิ่งใหญ่ เกิดอะไรขึ้นก็แทบไม่มีใครรู้”
“เฮ่อๆ นั่นสิ ก็มันมืดนี่นา เอ่อ ว่าแต่ ทำไมเจ้ายังไม่ไปอีก มัวแต่พูดอยู่นั่นแหละ รีบไปเฝ้าประตูตะวันออกเร็วเข้า”
“ประตูตะวันออก ที่นั่นมีทหารจาก 5 กองพลมาเฝ้าแล้วไม่ใช่หรือครับ”
“งั้นหรือ เอ ไม่ใช่คนของเราหรือไง” ซอจังบูแปลกใจ
“ไม่ใช่ครับ วันนี้ตอนฝ่าบาทไปถวายสักการะ ก็มีการสับเปลี่ยนเวรยามแล้วนี่”
“อ้อ งั้นหรือ ข้าก็ลืมไป เฮ่อๆๆ เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน เอ”
ซอ จังบูยังแปลกใจและคิดถึงคำพูดของมินจูซี บวกกับเทซูที่บ่นว่าจับพวกคนร้ายได้ง่ายเกินไป ทำให้ซอจังบูนึกบางอย่างแล้วก็ตกใจมากรีบไปหาพวกเทซูกับคังซกกีทันที ซึ่งเทซูกำลังสั่งทหารว่าช่วงดับไฟให้ทุกคนระวังมากขึ้น
“เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่ง เราถูกหลอกแล้ว พวกเราหลงกล”
“หือ หลงกลอะไร ท่านเอาอะไรมาพูดน่ะ”
“คนร้ายจะลงมือเวลานี้ต่างหาก ถือโอกาสที่เราชะล่าใจ พอดับไฟเมื่อไหร่ พวกมันก็จะลงมือทันที”
คังซกกีตกใจ “ว่าไงนะ”

จบ ตอนที่ 75

최수종-유동근, 왕 역활에 가장 잘 어울리는 배우 /ผล Vote นักแสดงที่เหมาะสมกับบทบาทของกษัตริย์ประวัติศาสตร์และผู้นำเกาหลี

2009-06-11T16:32:00.000+07:00

최수종-유동근, 왕 역활에 가장 잘 어울리는 배우
OSEN 원문 기사전송 2009-06-10 10:52

포털사이트 '디시인사이드'가 지난 2일부터 9일까지 "'왕' 역할에 가장 잘 어울리는 남자배우는?"이라는 주제로 실시한 설문조사에서 최수종-유동근이 각각 1·2위를 차지했다.

총 1559표 중 243표(15.6%)의 지지를 얻은 최수종은 꽃미남 외모로 각종 멜로드라마를 섭렵했으나 이후 사극 '태조 왕건'과 '해신', '대조영' 등을 통해 인간적이고 책임감 강한 지도자의 모습을 선보였다. 특히 나이를 가늠할 수 없는 동안 덕에 청년시절부터 중년까지, 세대를 뛰어넘는 캐릭터 소화력이 장점으로 꼽힌다.

이어 유동근이 222표(14.2%)의 지지를 얻어 근소한 차이로 2위를 차지했다. 사극 '용의 눈물'과 '명성황후', '연개소문' 등에서 카리스마 넘치는 군주의 모습을 연기해 호평 받았다. 특히 태종 이방원 역으로 등장한 '용의 눈물'은 왕권을 둘러싼 형제들과의 피바람 속에 마침내 조선을 건국하지만 그 이면에 감춰진 인간적 고뇌와 상처를 깊이 있는 눈빛으로 연기해 강한 인상을 남겼다.

3위에는 165표(10.6%)로 '내조의 여왕' 최철호가 뽑혔다. 그동안 '장길산', '불멸의 이순신', '대조영' 등 다양한 사극작품에 출연했지만 시청자들에게 배우 최철호를 왕의 이미지로 깊이 각인시킨 것은 단연 '천추태후'다. 기존의 폭군들과 달리 최철호의 '경종'은 인간적 공감과 연민을 불러일으키며 큰 사랑을 받았다.

이 외에 '이산'의 이순재와 '태왕사신기'의 배용준, '대장금'의 임호 등이 그 뒤를 이었다.

miru@osen.co.kr

Korean to Thai Translated by ร้อยตะวัน (Roytavan)

ผล Vote นักแสดงที่เหมาะสมกับบทบาทของกษัตริย์ประวัติศาสตร์และผู้นำเกาหลี

ผลการสำรวจ คะแนน Vote จากผู้ชมละครประวัติศาสตร์และผู้นำเกาหลี ทั้งสิ้น 1,559 คนวันนี้ 10 มิถุนายน 2009 จาก หนังสือพิมพ์ Osen ปรากฎว่าผู้ที่ได้รับคะแนนสูงสุด คือ

อันดับ 1 Choi Soo Jong ได้รับคะแนน 243 (15.6%) เหมาะสมกับบทบาทกษัตริย์ประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลีมากที่สุด ซึ่งผลงานของเขาได้แก่ Dae Jo Yeong (KBS, 2006) , Emperor Wang Gun (KBS, 2000) , Sea God (KBS, 2004)

อันดับ 2 Yu Dong Geun ได้รับคะแนน 222 (14.2%) จากเรื่อง Yeon Gae Somun (SBS, 2007) ในบทบาทของ แม่ทัพยอนเกโซนัม

อันดับ 3 Choi Chul Ho ได้รับคะแนน 165 (10.6%) ซึ่งแสดงเป็น Gyeong Jong / Wang Yu (The 5th King) ในเรื่อง Empress Chun Chu (KBS2) นอกจากนี้มักจะเห็นเขาปรากฎในละครประวัติศาสตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น Dae Jo Yeong (KBS2, 2006) , The Immortal Lee Soon-Shin (KBS, 2004) , Jang Gil San (SBS, 2004)

อันดับ 4 คือ Lee Soon Jae ได้รับคะแนน 143 (9.2%) จากเรื่อง Yi San (MBC, 2007) , ผลงานละครประวัติศาสตร์ได้แก่เรื่อง Queen Seon Duk (MBC, 2009) ซึ่งกำลังออกอากาศอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ขนะนี้

อันดับ 5 คือพระเอกของเรา Bae Yong Joon ได้รับคะแนน 90 (5.8%)จากเรื่อง The Legend (MBC, 2007) King Damdeok (King Gwanggaeto the Great)

อันดับ 6 Im Ho ได้รับคะแนน 88 (5.6%) จากเรื่อง Queen Seon Duk (MBC, 2009) ในเรื่องนี้เขาแสดงเป็น King Jinji , ผลงานละครประวัติศาสตร์ได้แก่ Dae Jo Yeong (KBS1, 2006) , Dae Jang Geum (MBC, 2003) แสดงเป็น King Jeong Jong

อันดับ 7 Bae Soo Bin ได้รับคะแนน จากเรื่อง The Painter of the Wind (SBS, 2008) แสดงเป็น King Jeong Jo ผลงานละครประวัติศาสตร์ ได้แก่ The Book of Three Han (MBC, 2006) , Sea God (KBS, 2004)

ยิ่งไปกว่านั้น นักแสดงที่ทำให้ละครมีสีสันและน่าติดตาม ได้แก่ Lee Soon Jae ในเรื่อง Yi San , Bae Yong Joon ในเรื่อง The Legend , Im Hoo ในเรื่อง Dae Jang Guam ...

Roytavan@Copyright

คำพูดเป็นดั่งสายลมในยามใบไม้ผลิหรืออาจเป็นหิมะที่หนาวเหน็บในยามเหมันต์

2009-06-11T16:30:00.000+07:00

วาทะแห่งท่านซิงหยุนต้าซือ

.....คำพูดที่ไม่ไว้หน้า...
ไว้เกียรติ ไว้ศักดิ์ศรี
ประดุจมีดที่ปลิดชีพได้
ทำลายซึ่งอนาคตที่สดใสรุ่งโรจน์
อีกทั้งชีวิตอันงดงามแห่งวัยรุ่น
ไปอย่างไม่เหลือเศษ.....

...อักษรคำพูดสามารถพัดเป็นลม
อันอบอุ่นแห่งฤดูใบไม้ผลิ
แต่ก็สามารถตกเป็นหิมะ
ที่ทวีคูณความหนาวเหน็บในเหมันต์

....การเปิดโปงความลับคนอื่น
การปลุกระดมสร้างความแตกแยก
โดยการป้อนความคิดที่เป็นอริให้กับมวลชน
คำพูดคำหนึ่งสามารถสร้างชาติได้
คำพูดคำหนึ่งก็สามารถ
ทำให้ชื่อเสียงศักดิ์ศรีของคน
เสื่อมเสียและพังทลาย....

.....คนที่ไม่มีศีลธรรมในใจนั้น
ไม่ต่างไปจากซากศพที่เดินได้...
....คน....เสมือนเกาะที่จมอยู่ในทะเลขยะ...
...แห่งกิเลสและความโลภ.....

...อาตมาเคยกล่าวไว้ว่า...
.... “ถ้าหากปลายปากกาของสื่อมวลชนมีศีลธรรม...
ก็สามารถฉุดช่วยไต้หวันได้ในปัจจุบัน
...และถ้าหากปากของผู้คนมีศีลธรรม
ไม่กล่าวคำพูดที่ขัดต่อสามัญสำนึก
ก็สามารถฉุดช่วยตัวเองได้”.....

...คำพูดคำวิจารณ์หรือบทความ
ที่ไม่ตรงกับความจริงขัดต่อศีลธรรม
ไม่เพียงแต่จะทำให้ผู้ตกเป็นเหยื่อ
หรือเป้าหมายโจมตีเสียหาย เสียเปรียบ...
เสียศักดิ์ศรีถูกเหยียบย่ำทำลาย
อีกทั้งยังก่อให้เกิดกระแส
แห่งความมืดมนขึ้นในสังคม
ที่จะทำให้ผู้คนท้อแท้และสูญเสียกำลังใจ
ที่จะเป็นคนดีต่อไปในสังคม....

...การแถลงข้อมูลที่บิดเบือนความจริง.....
ทำให้สังคมที่เดิมผู้คนห่างเหินกันอยู่แล้ว
ยิ่งทวีความแตกแยกยิ่งขึ้น
และทำให้โลกที่เต็มไปด้วยความยากเย็นใบนี้
...ยิ่งหนาวเหน็บขึ้นเป็นทวีคูณ....

The Rhetorics of Venerable Master Xing Yun of Fo Guang Shan

The words with on respect,
No dignity, no prestige
Are alike sword which could bereave the life
Destroy the glorious opportunity
For the rest of our adolescent time
Untill the dead end of our beautiful life

Words could be a gentle warm wind of springtime
Whereas it could become a viciously blizzard
Emphasize us to the dark shivery wintriness

Sell someone down the river by their secret,
Make agitation for dividing against the people
By giving the thought of opponent and enemy,
Would bring the damage to yourself

One word could build the nation
One word could bring the honour to the end

The man with no morality in the heart
Is not different from the corpse which can walk,
Look alike an island in the rubbish sea of evil wish and avarice

If the pen of mass media is full of morals,
It could elevate the nation.
If the mounth of people is full of morals,
Without the words which contrary to conscious,
It could elevate themselves.

The commentary which is distorted
And against the morality
Not only disparage the victims
By destroying their honour
It causes the darkness to the society
Which make the people downhearted and discouraged
From being the welldoer in the world

Giving the distrorted information
Makes more and more estrangement to the people,
Increases the disharmony in the society,
And make the difficult world full of cold

--------------------------------------------------------

...วาทะนี้ผู้เขียนได้คัดลอกเก็บไว้นานกว่า 10 ปี
เป็นวาทะที่ใช้เตือนใจสำหรับผู้ที่ใช้ชื่อว่า "นักเขียน"
...เพราะคมใดก็ไม่คมเท่าคมปากกา...
เพราะ...ปลายปากกาของท่านสามารถฆ่าคนได้...
ตราบจนถึงประวัติศาสตร์และจิตวิญญาณ...
ยากนักที่จักลบเลือนได้...
"นักเขียน"...จึงเป็นอาชีพที่มีบทบาทสำคัญที่สุดในสังคม...
เพราะทุกอักษรที่จารึกลงบนแผ่นกระดาษนั้น
ล้วนเป็นอักษรในประวัติศาสตร์ทั้งสิ้น

กาญจน์มุนี (ร้อยตะวัน)

-------------------------------------

Roytava has kept hese rhetorics for more than 10 years.
These are rhetorics to remind everyone who is the writer.
There is nothing sharper than penpoint.
Cause it can kill people deeply to history and soul
Harder to fade what you wrote away
Then "The Writer" is instrumental in everything of every society
Every character which was wrote on the paper
would be come a character in history at all

Written by Roytavan(Kanmunee Srivisarnprob)

Translation from Thai to English by Kelley

Roytavan & Kelley@Copyright

Gongmin of Goryeo:[공민왕 영정] : The Artist King.

2009-06-08T18:36:00.001+07:00

"A Frozen Flower" Korean Movie

คุณ ร้อยตะวัน มี VOD ให้ชม จนต้องไปแสวงหาแผ่นหนังมาดู แต่แผ่นยังเดินทางมาไม่ถึง พอดีนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ เลย ขออนุญาต หยุดเรื่อง ของ ลี มินฮุง และ คัง จุนซาง ไว้ก่อน คือ ดิฉัน มัว แต่ติดตาม จุนซาง ไปตามหา พ่อ เลยยังไม่มีเวลาเล่าตอนที่ 16 ของ WLS ต่อ น่ะค่ะ จุนซาง ก็ มัวแต่ เทียวไปเทียวมา ระหว่าง โซล และ ชุนชง ดิฉัน ติดตามจุนซาง ไป ตลอด ก็เลย เหนื่อยมาก ๆ ( จุนซาง เริ่ม ตามหาพ่อ เมื่อ สิบปีที่แล้ว ( จริงๆ คือ เมื่อปี 2002) แต่ปีนี้ 2009 ที่เมืองไทยบ้านเรา น้องๆหลายคนหลายจังหวัด ทั้งน้อง ผู้ชาย น้องผู้หญิง ตามหา คุณพ่อ ญี่ปุ่น กันจ้าละหวั่น เป็นข่าวรายวันเลยทีเดียว ซึ่งน่าชื่นชมเจ้าหน้าที่ต่างประเทศของไทยเรานะคะที่พยายามตามหา คุณ พ่อ ให้น้องๆ เหล่านั้น ไม่รู้ ว่าน้อง ๆ in trend การตามหาพ่อ ของ คัง จุนซาง หรือ คัง จุนซาง เมื่อ ปี 2002 กลับมา in trend เรื่อง จริง ในเมืองไทย ในปัจจุบัน

ดิฉัน เลย ขอ ทิ้งเรื่องของพลเมืองคนที่วุ่น ๆ วาย ๆ เหลือเกิน ของกรุงโซล ( ก็ อาณาจักร โซซอน แหล่ะค่ะ ) คือ ลี มินฮุง และ คัง จุนซาง ย้อน ไป ที่ GORYEO ดีกว่า

Gongmin of Goryeo

ก็ "กษัตริย์ศิลปินแห่งโครยอ" มาจุดประกาย นั่นเอง
ฉาก ที่ทรงดนตรี และ ทรงร้องประกอบที่คุณร้อยตะวันบอกว่าคล้าย ขับเสภา ของบ้านเรา น่าติดตามมากเลย แถม ทรงวาดภาพ ได้อีกด้วย
จู จินโม และ โจ อินซอง ประชันบทบาท กษัตริย์ และองครักษ์ ที่ มีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา กันบนจอ

เมื่อชิลลา รวม สามอาณาจักร โคคุเรียว แพคเจ และชิลลา เป็นหนึ่งเดียว ได้ ในปลายศตวรรษที่ 9 ต่อมาบ้านเมือง ก็เริ่มไม่สงบ เพราะบรรดาขุนนางของชิลลา ฉ้อราษฏร์ บังหลวง ทั้ง โคคุเรียว และแพคเจ ก็มีคนมีฝีมือ แยกตนเป็นอิสระ เกิด โคคุเรียว ยุคหลัง แพคเจ ยุคหลัง กลับ เป็น สามอาณาจักรอีกครั้ง สำหรับ โคคุเรียว หรือ โคกุริออ ยุคหลัง ได้เปลี่ยน ชื่อ อาณาจักร เป็น โคเรียว หรือ โคริออ หรือ โครยอ โดย กษัตริย์ TaeJo Wang Geon และต่อมาได้รวม สามอาณาจักร สำเร็จ ใหม่ ใน ปี ค.ศ. 936

TaeJo of Goryeo

เริ่ม ต้นราชวงศ์ โคเรียว เป็นกษัตริย์ TaeJo of Goryeo

Goryeo มีความมั่นคงเป็นปึกแผ่น เริ่ม ทำการค้าระหว่างประเทศ จากการ ค้าขาย กับต่างประเทศนี้เอง
เป็นที่มา ของ คำว่า KOREA ซึ่งก็มาจากชื่อของอาณาจักรนี้ ที่มีการค้าขาย กับ ชาวต่างชาติมาก ส่วน ไทย เราเรียก เกาหลี ตามสำเนียง จีน

Goryeo เป็นอาณาจักร ในช่วง ค.ศ . 918-1392 ( ค.ศ .918 ยัง มีอาณาจักร Balhae และ Silla เป็น ช่วงท้าย ของ 2 อาณาจักร นี้)

กษัตริย์ กงนิม องค์ ที่ 31 ของ GORYEO ในช่วงปี ค.ศ. 1330-1374 ก็นับเป็นช่วงปลายของราชวงศ์ GORYEO
ราชวงศ์นี้ มีกษัตริย์ ทั้งสิ้น 34 พระองค์ กษัตริย์พระองค์ ที่ 32 ทรงครองราชย์เพียง 14 ปี กษัตริย์องค์ที่ 33 ทรงครองราชย์ เพียง ปี เดียว และ องค์ สุดท้าย ทรงครองราชย์เพียง 3 ปี
เพียง 18 ปี หลังจาก กษัตริย์ กงนิม สิ้นพระชนม์ อาณาจักร GORYEO ที่รุ่งเรือง ใน หลายๆ ด้าน โดยเฉพาะ ศาสนาพุทธ นั้น อาณาจักรนี้ก็ ล่มสลาย แล้ว กลายเป็น อาณาจักร โซซอน

Goryeo เกิดความไม่สงบจากภายในอาณาจักร และการรุกรานจากประเทศจีน จน นายพล ลี ซองแก แม่ทัพของ GORYEO ได้ นำกองทัพ ยึดอำนาจจากกษัตริย์ เพราะ กษัตริย์ อ่อนแอ ไม่สามารถปกครองให้บ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุขได้ นายพล ลีซองแก ตั้งตนเป็นกษัตริย์ และเปลี่ยนชื่อ ประเทศ จาก GORYEO เป็น JOSEON ในปี ค.ศ. 1392 และเป็น กษัตริย์ TaeJo Of Joseon

TaeJo Of Joseon

และในปี ค.ศ. 1394 อันเป็นปีที่ สาม ของ โซซอน กษัตริย์ TAEJO OF JOSEON ได้ ย้ายเมืองหลวง มาตั้งที่เมือง ฮันยาง ซึ่ง ก็คือ กรุงโซล ในปัจจุบันนี้

อาณาจักร GORYEO บาง ท่านเรียก โคเรียว บางท่าน เรียก โคริออ บางท่านเรียก โครยอ

เมื่อ วันวิสาขบูชา คุณ ร้อยตะวันเขียนเรื่อง วันวิสาข ที่ประเทศกาหลี มีภาพน่ารัก ๆ ของหนูน้อย ที่แต่งตัว แบบหลวงจีนน่าเอ็นดู หลากหลายอารมณ์ของหลวงจีนน้อยหลายๆ คนมากเลย ขอตัดตอน ข้อความของคุณร้อยตะวันมาดังนี้
ประเทศเกาหลีจะมีเทศกาลงานบุญวันวิสาขบูชาเช่นเดียวกันกับบ้านเรา แต่บ้านเขานั้นเขานับวันเดือนทางจันทรคติต่างกับบ้านเรา… พูดง่ายๆก็คือถ้าเอาวันวิสาขบูชาของบ้านเราลบด้วย 7 ในปีนี้เทศกาลวันวิสาขบูชาของเกาหลีใต้จะอยู่ราววันที่ 2 พฤษภาคม ที่ผ่านมา แต่เขาจะจัดงานเฉลิมฉลองในช่วงก่อนจะถึงวันวิสาขาบูชาราวๆ 3 สัปดาห์ต่อเนื่องเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์งานบุญวันวิสาขบูชา

ไฮไลต์จริงๆ คือเทศกาลโคมบัว จะเริ่มก่อนวันวิสาขบูชา ราวๆ 1 สัปดาห์ก่อน เขาถือว่าบัวเป็นสัญลักษณ์ของพระพุทธเจ้า ช่วงนั้นจึงมีทั้งเทศกาลจุดโคมประทีป นิทรรศการต่างๆ เกี่ยวกับพุทธศาสนา การสอนทำโคมบัว และมีวันแห่งการปิดถนนพระเดิน พิธีเปิดขบวนพาเหรดไล่เรียงกันไป

ในงานเทศกาลนี้ทางหน่วยงานราชการเกาหลีจะให้ความสำคัญกับเทศกาลไม่น้อย และ ทุกปีจะมีการประดับประดาโคมไฟดอกบัวทั่วกรุงโซลและจะมีมากที่สุดก็เห็นจะเป็นแถบๆ วัดพงอึนซาที่ใช้จัดงานพิธีต่างๆ เหล่านี้โดยเฉพาะในช่วงนี้ใครที่นับถือศาสนาพุทธมหานิกายก็จะเข้าไปในวัด เข้าไปทำโคมดอกบัวไปแขวนถวายที่วัดถือเป็นพุทธบูชาค่ะ บางคนก็จะมารักษาศีลกินมังสวิรัติ คล้ายๆ บ้านเราเช่นกัน

ศาสนาพุทธ
ก่อน อาณาจักร Goryeo ในช่วงของ อาณาจักร ชิลลา นั้น เป็นที่กล่าวกันว่า ยุค ชิลลา รวม 3 อาณาจักร คือ โคคุเรียว ของกษัตริย์ จูมง และ ทัมด๊ก เพคเจ ของ กษัตริย์ มู ( ซอดองโย) รวม กับ ชิลลา นั้น ถือเป็น ยุคทอง ของ วัฒนธรรมเกาหลี โดยเฉพาะทางด้าน พุทธศิลป์

ศาสนา พุทธ เข้าไปในเกาหลี เมื่อ ราชวงศ์ โคคุเรียว ในสมัยพระปิตุลา ของ กษัตริย์ กวางแกโตมหาราช ใน ค.ศ. 372
Goguryo was the first Korean Kingdom to adopt Buddhism as a state religion in 372,under King Sosurim reign.

ที่แพคเจ ในรัชสมัยของ กษัตริย์ Chimnyu ( ค.ศ. 384-385) ขอลอกทั้งประโยคเลยว่า
Also in 384 .the Indian Buddhist monk Marananta came to Bakeje from Eastern Jin. King Chimnyu welcomed him into the palace,and shortly thereafter adopted Budddhism .In 385 he order that a Buddhist temple be built at the Bakeje capital of Hansan and ten people became monks..

สำหรับ ชิลลา เพราะไม่ค่อยสนใจ ชิลลา เลยไม่ทราบว่า ศาสนาพุทธ เข้ามา ชิลลา เมื่อไรน่ะค่ะ ฝากคุณ ร้อยตะวัน มาเสริมให้ทีหลังได้ไหมคะ

ในอาณาจักร GORYEO (ค.ศ 918-1392) ศาสนาพุทธมีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุด มีงานจิตรกรรมแบบพุทธ และศิลปวัตถุอื่นๆเกิดขึ้นมากมายในวัดต่างๆทั่วประเทศ มีการจัดตั้งรัฐบาลแห่งชนชั้นปกครอง พุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ และมีอิทธิพล ต่อระบบการเมืองการปกครองเป็นอย่างมาก

มีวัดแฮอินซา ตั้งอยู่ในบริเวณอุทยานแห่งชาติ คายาซาน สร้างขึ้นในปี ค.ศ 802 เก็บรักษาศิลปวัตถุจำนวนมาก ในอาคาร 90 อาคาร (ศาลเจ้าและกุฎิและอาคารย่อยต่างๆ ) เป็นที่เก็บรักษาแผ่นไม้แกะสลัก สำหรับพระไตรปิฎก ฉบับ เกาหลี จำนวน 8 หมื่นแผ่น เป็นการรวบรวมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่สมบูรณ์ ที่สุด ของเอเชีย ตะวันออก แผ่นไม้เหล่านี้ทำขึ้นในปี ค.ศ 1251 เป็นการขอร้องให้พระพุทธเจ้าคุ้มครองประชาชนในช่วงที่ กองทัพมองโกเลียกำลังรุกรานประเทศ

Tripitaka Koreana Woodblocks

Haeinsa Temple Janggyeong Panjeon,
the Depositories for the Tripitaka Koreana Woodblocks

ในปี ค.ศ.1995 องค์การยูเนสโกได้จัดให้แผ่นไม้แกะสลักพระไตรปิฎก (Tripitaka Koreana Woodblocks) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า พระไตรปิฎกแห่งจางยองพันจอน (Tripitaka Koreana of Janggyeong Panjeon) เป็นหนึ่งในมรดกอันมีค่าของโลก

( วัด แฮ อึนซา จากหนังสือ เล่มนี้ กับ วัด พงอึนซา ของคุณ ร้อยตะวัน จะเป็น วัดเดียวกันไหมหนอ)

(ใน ค.ศ .802 มี อาณาจักร ชิลลา และ บัลแฮ)

ส่วนสมัยราชวงศ์โซซอน (ค.ศ.1392-1910) มีการยกย่องลัทธิขงจื้อกลายเป็นหลักปรัชญาในการบริหารประเทศ เป็นคติธรรมประจำชาติและสร้างสรรค์งานด้านวรรณศิลป์ บรรดา ปัญญาชนในสมัยโซซอนจึงผลิตงานศิลปะที่แสดงถึงอิทธิพลของลัทธิขงขื้อและศิลปะแบบจีน ในขณะเดียวกัน จิตรกรรมพื้นบ้านซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่สามัญชน กลับไม่ได้รับอิทธิพลจากแนวความคิดใดความคิดหนึ่ง จึงมีการใช้เทคนิคการเขียนภาพที่เป็นอิสระ แสดงออกถึงอารมณ์และความรู้สึก รวมทั้งใช้สีสันสดใสเพื่อสื่อถึงพลังอารมณ์และความรื่นเริง

Lee Seo Jin - Yi San (King Jeong Jo of Joseon

King Jeong Jo's Portrait

Yi San - Seong Yeon

เกาหลี มีละคร ที่สื่อ เรื่องศิลปะการวาดภาพ ของ สมัยโซซอน เรื่อง YI-SAN นั่นเอง จิตรกร สาว ที่ได้ เป็นพระสนมเอกของกษัตริย์ Jeongjo คือ พระสนม ซงยอน เคยไปศึกษา ศิลปะการวาดภาพที่ ประเทศจีนด้วย

เกาหลี และจีน ต้องรบกันตลอด สำหรับจีน ตั้งแต่ ราชวงศ์ ฮั่น (ก่อนกษัตริย์จูมง สถาปนา โคคุเรียว) ราชวงศ์ สุย ราชวงศ์ ถัง ( โคคุเรียว ล่มสลายในราชวงส์ถัง)

จนมาถึง GORYEO ต้อง รบกับ จีน ใน ราชวงศ์ หยวน ซึ่ง กุบไลข่าน หลานชาย ของ เจงกีสข่าน เข้ามาล้มล้างราชวงศ์ ช่ง และตั้งราชวงศ์หยวนขึ้น แต่ ราชวงศ์หยวน หรือ มองโกล ก็ ปกครองจีน ได้ประมาณ 90 ปี เท่านั้น ระหว่างราชวงศ์ถัง และ ราชวงศ์หยวน ยังมีราชวงศ์ ซ่ง และเหลียว แทรก ต่อจากราชวงศ์หยวน จะเป็น ราชวงศ์ หมิง และสุดท้าย คือ ราชวงศ์ ชิง ( แมนจู )

ในสมัยโซซอน ละคร ย้อนยุค หลายๆ เรื่อง จะกล่าวถึง ต้าหมิง
ชนชาติเกาหลีได้ถ่ายทอดความเป็นอัจฉริยะทาง ศิลปะ ผ่านทางดนตรี นาฎศิลป์ และจิตรกรรม ซึ่งมีการพัฒนามาตลอดเวลา

고려 도자기 / Goryeo's Pottery

รวมทั้งเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งเกาหลีรับเอาศิลปะเครื่องปั้นดินเผา มาจากประเทศจีน ศิลปะแขนงนี่ได้เจริญรุ่งเรือง และปัจจุบัน ก็เป็นศิลปะที่ชาวเกาหลีภาคภูมิใจ เครื่องปั้นดินเผาแบบศิลาดลสีเขียวอมฟ้าที่มีความสวยงามอย่างลึกซึ้งของราชวงศ์ โคเรียว (โคริออ, โครยอ ) เป็นที่รู้จักกว้างขวางไปทั่วโลก เป็นที่ต้องการของผู้ที่นิยม วัตถุโบราณ

백자 조선 / Joseon white porcelain

เช่นเดียวกับเครื่องกระเบื้องสีขาวจากราชวงศ์ โซซอน ศิลปะแขนงนี้ได้เข้าไปมีอิทธิพลต่อศิลปะญี่ปุ่นในยุคสมัยต่างๆ โดยเฉพาะในช่วงที่ญี่ปุ่น รุกรานประเทศเกาหลีในช่วงปี 1950 และทำให้ศิลปะแขนงนี้เจริญรุ่งเรื่องที่ญี่ปุ่นจนถึงทุกวันนี้

คงร้อง อ๋อ กันนะคะ ที่ ขวัญใจของพวกเรา เบ ยองจุน สนใจไปเรียน ศิลปะแล็คเกอร์ ที่ญี่ปุ่น และ
เบยงจุนได้รับเลือกให้เป็นผู้อำนวยการกิตติมศักดิ์ของพิพิธภัณฑ์ศิลปะอิวายาม่า (เมืองโมริโอกะ อิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น)

เบ ยองจุน คงภาคภูมิใจกับ ความรุ่งเรืองในศิลปะด้านต่างๆ ที่ยืนยาวมาพร้อมกับ ประวัติศาสตร์อันยาวนาน หลายพันปี ของ ประเทศเกาหลี

ข้อมูล มาจากหนังสือ นี่คือเกาหลี เป็นหนังสือ สำหรับการท่องเที่ยวประเทศเกาหลี

Amornbyj@Copyright

Han Ji Min CF : ฮันจิมิน

2009-06-06T16:45:00.008+07:00

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ดอนที่ 74

2009-06-05T18:05:00.007+07:00

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ดอนที่ 74

พระมเหสีโยอึยและพระพันปีเฮคยองเสด็จไปที่วัด เพื่อขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยหวังว่าอาการป่วยของพระสนมซองซงยอนจะทุเลาขึ้น พระเมตตาของพระมเหสีโยอึยที่มีต่อพระสนมซองซงยอนทำให้พระพันปีเฮคยองทรงตื้นตันพระทัยไม่น้อย
พระสนมซองซงยอนให้เทซูช่วยตามซองซงอูมาพบ
“ทำไมยืนอยู่ล่ะจ๊ะ นั่งเร็วเข้า หึ นึกๆ ดู ข้าช่างไม่เอาไหนจริงๆ เหลือไว้ให้เจ้า มีแต่เรื่องเศร้าโศกเสียใจทั้งนั้น”
“ทำไมรับสั่งอย่างงั้นล่ะพะยะค่ะ หม่อมฉันไม่เข้าใจ ทำไมพระสนมถึงได้ ฮือ”
“ซงอู”
ซองซงอูร้องไห้อย่างไม่อาย “ฮือๆๆ”
“หึ มาเยี่ยมก็ดีแล้ว ร้องไห้ทำไม พี่ไม่ได้เป็นอะไร เจ้าอย่าร้องไห้เลยนะ”
“ฮือ พระสนม”
ทางด้านพระเจ้าจองโจทรงตามหมอข้างนอกมาตรวจ หมอได้แต่มองว่าอาการของพระสนมซองซงยอนยากจะรักษา เพราะปล่อยไว้นานเกินไป ซองซงอูมาขอเข้าเฝ้า
“ฝ่าบาท”
“มาแล้วหรือ”
“พะยะค่ะ”
“ได้พบซงยอนแล้วหรือยัง”
“พบแล้วพะยะค่ะ”
“อาการของนาง นับวันจะยิ่งทรุดหนักลง หมอทุกคนที่มาดู ต่างบอกว่าหมดทางเยียวยาทั้งนั้น แต่ว่าข้าไม่อยากเสียนางไปแบบนี้ จะไม่ยอม ยังไงก็ไม่ยอมเด็ดขาด ถ้าหมอในโชซอนเกินความสามารถ ข้าจะให้หมอที่อื่นมารักษาดู ไม่ว่าใครก็ตาม ขอเพียงรักษานางได้ ข้าจะไม่ปฏิเสธเลย”
“ฝ่าบาท”

“ที่ข้าตามเจ้ามา ก็เพื่อจะปรึกษาเรื่องนี้ คิดว่าเจ้า น่าจะมีความรู้ทางนี้มากกว่า”
“เอ่อ หม่อมฉันมีความรู้ ทรงหมายถึงเรื่องอะไรหรือพะยะค่ะ”
พระเจ้าจองโจคิดจะให้หมอต่างชาติมารักษา นัมซาโชได้ยินก็ตกใจ
“ฝ่าบาท จะให้หมอต่างชาติมารักษาหรือพะยะค่ะ”
“ใช่ เห็นว่าทุกวันนี้ หมอฝรั่งไปทำงานที่ต้าชิงมากมาย และข้าก็รู้มาว่า คนที่มาเผยแพร่นิกายชอนจู มีบางส่วนรู้เรื่องการแพทย์ของชาติตะวันตก”
“เกี่ยวกับการแพทย์ตะวันตก หม่อมฉันก็เคยได้ยินคนร่ำลือเหมือนกัน แต่วิธีรักษาของพวกเขา มักนิยมใช้การผ่าตัด กรีดเฉือนอวัยวะต่างๆ ซึ่งล้วนแต่เป็นวิธีโหดร้ายเกินจะรับได้นะพะยะค่ะ” แชจีคยอมว่า
“ข้าก็รู้ว่าวิธีเหล่านี้ คนทั่วไปมักจะกลัวและไม่เชื่อถือ แต่พวกเขาก็ใช้แนวทางนี้ รักษาโรคร้ายมาหลายชนิดจนหายเป็นปกติไม่ใช่หรือ”
ชองยายงทูลว่า “เรื่องนี้หม่อมฉันก็เคยได้ยินพะยะค่ะ มีการใช้น้ำแข็งทำให้เนื้อชา,หรือใช้ยาระงับความเจ็บปวด จากนั้นก็ตัดเอาชิ้นส่วนที่เป็นเนื้อร้าย ปล่อยให้ร่างกายสมานเอง”
“ถูกต้อง จริงอยู่ เป็นการรักษาที่ค่อนข้างเสี่ยง แต่คราวก่อนมีทูตไปต้าชิง ใต้เท้าชางชุงซกบอกว่า เขาเคยเห็นหมอฝรั่งคนหนึ่งใช้วิธีผ่าตัด รักษาคนที่เป็นเนื้อร้ายให้หายได้”
“แต่ว่าฝ่าบาท แม้จะเคยมีตัวอย่างมา แต่พระสนมเป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงของเรา ถ้าใครรู้ว่ามีการลงมีดกับพระวรกาย หม่อมฉันเกรงว่า เหล่าขุนนางอาจไม่เห็นด้วยก็ได้” นัมซาโชทูลแย้ง
“ยังไงก็ช่างเถอะ ขอเพียงรักษาพระสนมให้หายได้ จะด้วยวิธีไหนก็ไม่เกี่ยงทั้งนั้น”
พระเจ้าจองโจเรียกเทซูมาพบ และทรงมีรับสั่งว่า
“เจ้าไปต้าชิงได้ไหม”
“ฝ่าบาทจะทรงทำอย่างงั้นแน่หรือพะยะค่ะ แม้ว่า หม่อมฉันจะไม่รู้เรื่องการแพทย์ก็จริง แต่ว่า เกี่ยวกับการเฉือนเนื้อ ผ่าตัดร่างกาย มิเสี่ยงไปหน่อยหรือพะยะค่ะ”
“เจ้ากลัวใช่ไหม ใช่ บอกตรงๆ ว่าข้าก็กลัวเหมือนกัน ข้ากลัวที่จะทำอย่างงั้น”
“เอ่อ ฝ่าบาท”
“แต่เทียบกับผ่าตัดแล้ว ข้ายิ่งกลัวว่าเวลาผ่านไปแต่ละ วัน โดยไม่มีประโยชน์ และไม่รู้ว่าวันไหน ซงยอนจะไปจากข้า นี่คือสิ่งที่ข้ากลัวที่สุด ไม่แน่ว่านี่อาจเป็น ความหวังสุดท้าย สำหรับชีวิตนางก็เป็นได้ เพราะฉะนั้น รบกวนเจ้าไปต้าชิงซักครั้ง ถ้าเจอหมอที่เก่ง ก็รีบพามาให้เร็วที่สุด”
ลีชองรู้เรื่องที่พระเจ้าจองโจให้เทซูไปตามหาหมอที่ต้าชิงก็กลับมาเล่าให้ทุกคนฟัง และชวนทุกคนช่วยกันอธิษฐาน ขอให้พระสนมซองซงยอนหายจากโรคร้ายไวๆ
ขณะที่พระสนมซองซงยอนรู้เรื่องก็ห้ามไม่ให้เทซูไป
“รับรองว่าไม่ต้องทรงรอนานนัก หม่อมฉัน จะรีบหาหมอที่เก่งมารักษา”
“อย่าเสียเวลาอีกเลย ได้ยินหรือเปล่า ไม่ต้องไป ทางด้านฝ่าบาท ข้าจะทูลให้เอง”
“พระสนม”
“เป็นการเสียแรงเปล่า เชิญมาก็ไม่มีประโยชน์ เพราะข้า อาการหนักเต็มทีแล้ว”
“ใครว่าอาการหนัก หม่อมฉันไม่ให้รับสั่งอย่างงั้น มันยังไม่สายไป ทุกอย่างยังไม่สายเกินแก้”
“ไม่หรอกเทซู เจ้าก็รู้อยู่แก่ใจ ข้าไม่อยาก ไม่อยากให้ฝ่าบาท ทรงคาดหวังในการรักษาข้าอีก”
“พระสนม”
“ฮือ เข้าใจหรือเปล่า ฝ่าบาทจะทรงเป็นทุกข์ แต่ละครั้งที่ทรงคิดว่ามีทางรักษาข้า มันจะกลายเป็น ภาระที่หนักอึ้งสำหรับพระองค์ ฉะนั้น ถ้าทรงทำพระทัยให้ยอมรับแต่เนิ่ นๆ อาจจะดีกว่า”
“ทำใจอะไร หม่อมฉันยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เลย”
“เทซู”
“ทรงลืมแล้วหรือว่า พระสนมมีความสำคัญต่อฝ่าบาทแค่ไหน ตลอดเวลาที่ผ่าน ฝ่าบาททรงอยู่มาได้ยังไง พระสนมไม่รู้บ้างหรือ เพราะมีความมุ่งมั่นที่จะรักษาพระสนม ทำให้ฝ่าบาทมีกำลังพระทัยที่จะอยู่ หม่อมฉันรู้ดีว่า ทุกวันนี้ ที่ฝ่าบาทอยู่มาได้ก็เพราะความเชื่อในส่วนนี้ ถ้าหากให้พระองค์สิ้นหวัง ฝ่าบาทจะทรงเป็นทุกข์แทบอยู่ไม่ได้ด้วยซ้ำ แล้วทำไมพระสนมทรงยอมแพ้ง่ายๆ นัก ทำไมรับสั่งว่า สิ่งที่เราทำเป็นการเสียแรงเปล่า”
“เทซู”
“ฮือ หม่อมฉัน จะรีบออกเดินทางไปต้าชิงเดี๋ยวนี้ จะไม่หยุดพัก ไม่หยุดรอแม้แต่นิดเดียว เป็นตายร้ายดีก็จะพาหมอฝรั่งมารักษาพระสนมให้ได้ ขอแค่ทรงรอหม่อมฉัน อย่าทรงท้อซะก่อน จนกว่าหม่อมฉันจะกลับมา พระสนมต้องทรงเข้มแข็งเอาไว้”
พระสนมซองซงยอนได้แต่ร้องไห้ตื้นตันใจมาก
พระสนมซองซงยอนทรงลุกขึ้นมาเพื่อจะเขียนรูปถวายพระเจ้าจองโจ แม้ว่าทุกคนจะคัดค้าน
“เจ้าบอกว่าไงนะ จะเขียนรูปให้ข้าหรือ”
” เพราะมันเป็น สิ่งที่หม่อมฉันตั้งใจมานานเพคะ กะว่าทุกๆ ปี จะเขียนพระรูปให้ฝ่าบาทหนึ่งรูป เผื่อว่าแม้เวลาจะผ่านไป หม่อมฉันยังมีพระพักตร์ของฝ่าบาท ประทับอยู่ในใจ และจารึกไว้เป็นภาพเขียน ด้วยเหตุนี้ แม้จะรู้ว่าผิดต่อธรรมเนียมของฝ่ายใน ก็อยากให้ฝ่าบาททรงอนุญาตเพคะ”

“แต่ว่า เจ้าจะเขียนรูปได้ยังไง ในเมื่อร่างกายอ่อนแอ ยังจะถือพู่กันไหวหรือ ถ้าอยากเขียนรูปข้าจริงๆ ไว้หายดีก่อนแล้วค่อย”
“ฝ่าบาท หม่อมฉันถือว่านี่คือ กำลังใจที่จะอยู่ต่อเพคะ เหมือนที่ฝ่าบาท ทรงคาดหวังว่ายังไงหม่อมฉันต้องรักษา ได้ หม่อมฉันก็เช่นกัน หวังว่าจะเขียนพระรูปให้ฝ่าบาท หม่อมฉันตั้งใจอย่างงั้นจริงๆ หวังจะให้เสร็จสมบูรณ์ และทุกๆ วัน ได้เห็นพระพักตร์ของฝ่าบาท เพื่อเป็นกำลังใจที่ดี แค่นี้หม่อมฉันก็มีหวัง ที่จะอยู่ต่อไปได้แล้ว”
“ซงยอน”
“หึ ที่สำคัญ อยากให้ทรงรับปากเรื่องหนึ่ง เพื่อเห็นแก่หม่อมฉันด้วย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฝ่าบาทต้องทรงเข้มแข็ง อยู่ต่อไปเหมือนปกติ เหมือนที่หม่อมฉันได้อยู่กับฝ่าบาท เพราะความมุ่งมั่นที่ไม่เคยเปลี่ยน จึงอยากให้ฝ่าบาท ทรงเห็นแก่ความรักที่หม่อมฉัน มีให้มาอย่างยาวนาน ต้องทรงสัญญาว่าฝ่าบาทจะเข้มแข็ งนะเพคะ ที่สำคัญ ยังมีลูกของเราอีกคน”
“ซงยอน”
“ขอเพียงแค่นี้แหละเพคะ สิ่งที่หม่อมฉันจะขอ ก็มีเพียงแค่นี้ ฮือ จึงอยากให้ฝ่าบาททรงรับปากหม่อมฉัน และต้องทำให้ได้นะเพคะ”
“ได้ ข้ารับปากเจ้า ข้าจะเข้มแข็ง อยู่ต่อไปเหมือนเดิม เมื่อข้าให้สัญญาแล้ว ก็ต้องทำให้ได้”
“ฮือ ฝ่าบาท”

วันต่อมาหมอหลวงมาตรวจอาการของพระสนมซองซงยอน พระมเหสีโยอึยทรงเสด็จมาถาม
“พระสนมเป็นไงบ้าง”
“เอ่อ ชีพจร ดูจะเต้นอ่อนลงพะยะค่ะ เฮ่ย”
“หม่อมฉันไม่เป็นไรหรอกเพคะ พระมเหสีไม่ต้องเป็นห่วง”
“หึ ซงยอน หึ อีกไม่นาน เทซูคงจะพาหมอจากต้าชิงมาได้ เพราะฉะนั้นเจ้าต้องเข้มแข็งไว้นะ ที่แล้วมา เจ้าไม่เพียงเป็นเพื่อนของฝ่าบาท ยังนับว่า เป็นเพื่อนกับข้าด้วย เพราะฉะนั้น ถือว่าเห็นแก่ข้า เจ้าต้องอดทนให้มากล่ะ”
“พระมเหสี”
ทุกคนต่างเฝ้ารอการกลับมาของเทซู ดัลโฮถึงกับออกไปรอที่ชานเมืองพร้อมกับพวกซอจังบูและคังซกกี แล้วไม่นานก็เห็นเทซู ทุกคนดีใจมาก เทซูบอกว่าหมอกำลังตามมา คังซกกีรีบให้เทซูไปเฝ้าพระเจ้าจองโจ
พระเจ้าจองโจทรงดีพระทัยรีบไปหาพระสนมซองซงยอนแต่ปรากฏว่าพระสนมซองซงยอนหายไปจากตำหนัก ทุกคนพากันออกตามหา แล้วพระเจ้าจองโจก็ทรงพบพระสนม
“ซงยอน หึ ซงยอน อึ๊บ ซงยอนๆๆๆ หา ฮือ”
“ฝ่าบาท”
“นี่มันอะไรกัน ไม่สบายแล้วมาเดินแถวนี้ทำไม”
“เพื่อจะหา ของสิ่งนี้เพคะ หึ” พระสนมซองซงยอนทูลแล้วก็สลบไป
” ซงยอน เจ้าเป็นไรไป ซงยอนๆๆ ทุกคนมานี่หน่อย ไปตามหมอหลวงเร็วเข้า ซงยอน เจ้าอย่าเพิ่งหลับนะ เทซูกลับมาแล้ว เขาหาหมอมารักษาเจ้าได้ ได้ยินหรือเปล่า เจ้ามีทางรักษาแล้ว ฮือ”
“หึ ฝ่าบาท”
“ฮือ อดทนอีกหน่อยได้ไหม หมอต้าชิงกำลังจะเดินทางมา เพราะฉะนั้นแข็งใจไว้ แข็งใจอีกหน่อยก็พอแล้ว”
“หึ หึ ทรงอภัยด้วยเพคะ หึ หม่อมฉัน คงต้องจากฝ่าบาท ไปอยู่กับเซจาซะก่อน หึ”
” พูดอะไรอย่างงั้น เจ้าจะไปหรือ เจ้าจะทิ้งข้าลงคอได้ยังไง ไม่มีทาง ข้าไม่ยอมให้เจ้าไป ซงยอน ได้ยินหรือเปล่า อย่านะ ข้าไม่ให้เจ้าไปแบบนี้ ฮือ ข้าไม่ให้เจ้าทิ้งข้าไป ฮือๆๆ”
“หึ อย่าทรงกรรแสงเพคะ หึ อย่าทรงเสียพระทัยเพราะหม่อมฉัน หึ หม่อมฉันจะนำ ความรักของฝ่าบาท ไปในภพหน้า หึ แค่นี้ ก็พอแล้ว” พระสนมซองซงยอนสิ้นลม
“หา ซงยอน ฮือ ซงยอนๆ” พระเจ้าจองโจทรงกรรแสงออกมาทันที)
เทซูเข้ามาก็แทบช็อก “ท่าน ว่าไงนะครับใต้เท้านัม บอกว่าพระสนม สิ้นพระชนม์แล้วหรือ ใต้เท้า”
“เทซู” นัมซาโชสีหน้าเศร้า ซงอูร้องไห้
” ไม่จริง เป็นไปได้ยังไง ทำ ทำไมเร็วขนาดนี้ ฮือ ฮือ ข้า ข้าพาหมอมาได้แล้ว ฮือ จากต้าชิง ฮือ พาหมอจะมารักษาพระสนม ฮือ อีกนิดเดียวเขาก็มาถึงวังหลวง แค่เย็นนี้เท่านั้น แล้วทำไม บอกว่าพระสนมไปแล้ว ท่านจะมาโกหกข้าได้ยังไง”
“เทซู ใจเย็นก่อน”
” ไม่ ไม่จริง ข้าไม่เชื่อหรอก ฮือ พระสนมเคยตรัสว่า จะรอให้ข้ากลับมา บอกว่า นางจะรอข้า รอจนกว่าหมอจะมาถึง ฮือๆๆ ข้าเชื่อว่า นางไม่ผิดคำพูด นางไม่จากไปแบบนี้หรอก ฮือ พระสนมๆ ฮือๆๆ พระสนม ฮือๆๆ ฮือๆๆ”
ทุกคนพากันร้องไห้เสียใจกับการจากไปของพระสนมซองซงยอน โดยเฉพาะพระพันปีเฮคยองทรงเสียพระทัยมาก
“นางเป็นคนดี ไม่นึกว่าจะอายุสั้นขนาดนี้ เมื่อก่อนข้าน่าจะดีต่อนางให้มาก ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ข้าน่าจะใส่ใจนาง ให้มากกว่าที่แล้วมา ฮือ”

“พระพันปี”
คนที่ศูนย์ศิลปะก็พากันเสียใจมาก เทซูนั่งคิดถึงพระสนมซองซงยอน
“ถึงข้ามีสิทธิ์แค่มองก็ไม่เป็นไร ขอเพียงแต่ ให้เจ้าอยู่กับฝ่าบาทมีความสุขชั่ว ชีวิตก็พอแล้ว แต่ว่าทำไมเจ้าถึงด่วนจากไปก่อน แล้วต่อไปจะให้ข้า อยู่เพื่ออะไรอีก นับแต่นี้จะไม่ได้เห็นหน้าเจ้า แล้วจะให้ข้ามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร ฮือ”
นัมซาโชเข้ามาเตือนพระเจ้าจองโจ “ฝ่าบาท ได้เวลาเสด็จแล้วพะยะค่ะ ฝ่าบาท”
“ไปบอกให้พวกเขารออีกหน่อย ข้ายังมีเรื่องบางอยาง จะพูดกับพระสนม”
พระเจ้าจองโจทรงตรัสกับศพของพระสนมซองซงยอนว่า
” เจ้ารู้หรือเปล่า สมัยที่เรายังเด็ก ข้าเคย ปลดสายคาดเอวไปผูกกับแขนเจ้า ในเวลานั้น ใจข้าก็ได้ผูกกับเจ้าด้วย รู้หรือเปล่า เพราะฉะนั้น เมื่อหัวใจข้าอยู่กับเจ้า ก็จงเอามันไปด้วยกัน ตอนนี้ เจ้าคงได้พบลูกแล้ว อยู่บนสวรรค์ ได้เห็นลูกของเราใช่ไหม เจ้า เจ้าเคยบอกว่า จะเก็บข้าไว้ในความทรงจำ งั้นก็รอหน่อยนะ ซักวัน ข้าจะไปหาเจ้า ไปหาลูกของเรา ถึงวันนั้นเมื่อไหร่ เจ้าต้องรอพบข้าด้วยนะ”
ชองยายงไปหาคนผลิตเครื่องปั่นด้าย และสอบถามเกี่ยวและขอลองใช้เครื่องปั่นด้าย พอกลับมาก็ทราบว่าพระเจ้าจองโจทรงมารออยู่
“วันนี้ไปไหนมาอีก”
“เอ่อ ฝ่าบาท”
“เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะไม่รู้เวลา ไปอยู่ที่ไหนกันแน่”
“ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ เพราะมีเรื่องด่วนบางอย่าง เลยออกไปข้างนอกซักครู่พะยะค่ะ”
“งั้นก็นั่งลง ข้าฟังรายงานจากคนอื่นหมดแล้ว เหลือแต่เจ้าคนเดียว”
“หา เอ่อ”
“ว่าไงล่ะ”
“เอ่อ ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ หม่อมฉันรีบร้อนมาเฝ้า เลยลืมเอารายงานมาด้วย”
“อะไรนะ”
“หม่อมฉันจะรีบไปเอามาเดี๋ยวนี้”
“ไม่ต้องไปก็ได้ งานที่เจ้ารับผิดชอบ ไปดูสถานที่จริงก็เหมือนกัน”
พระเจ้าจองโจเสด็จไปพลางถามชองยายงว่า
“ค่าแรงคนงานที่มาทำงานที่นี่ จ่ายกันยังไง”
“ทั้งช่างหิน ช่างไม้และช่างอิฐ จ่ายวันละ 4 เฟื้อง คนงานทั่วไปวันละ 2 เฟื้องครึ่งพะยะค่ะ เพราะว่าต้องใช้แรงงานที่แตกต่าง,จึงเกณฑ์ชาวบ้านมาช่วยหลากหลายรูปแบบ ใครถนัดอย่างไหนก็ทำอย่างงั้น เพื่อให้งานเดินเร็วพะยะค่ะ”
“ดีมาก ถึงเราจะมีแรงงานประจำ แต่งานบางอย่างก็ไม่เหมาะกับพวกเขา ชาวบ้านยอมสละเวลามาช่วย,ถือว่าทำงานเพื่อบ้านเมือง เราจึงไม่ควรให้เหนื่อยเปล่า”
พระเจ้าจองโจเสด็จไปดูที่ป้อมและตรัสกับเชกาว่า
“ทำไมมีแต่ป้อมนี้ที่ดูคืบหน้าช้านัก เป็นเพราะอะไร”
“เพราะผนังยิ่งสูง การลำเลียงขึ้นไปก็ยิ่งลำบาก ทำให้ต้องใช้เวลาพะยะค่ะ”
“ถ้าเป็นปัญหานี้ ข้าเคยมอบหนังสือ “พัฒนาด้านวิทยาการ” ให้เจ้าไปศึกษาแล้วนี่นา แล้วยังไง จนป่านนี้ยังหาวิธีไม่ได้อีกหรือ”
“เอ่อ คือ มีปัญหานิดหน่อยพะยะค่ะ”
“ปัญหาหรือ”
ชองยายงพามาดูเครื่องชักรอก แชจีคยอมมองแล้วกล่าวว่า
“อ้อ ลักษณะใหญ่กว่าที่คิดไว้นะพะยะค่ะ”
“หม่อมฉันดัดแปลงจากเครื่องชักรอกในอดีตพะยะค่ะ หากใช้เจ้าตัวนี้ จะสามารถยกของหนักขึ้นที่สูงได้อย่างง่ายดาย”
พระเจ้าจองโจทรงพินิจแล้วตรัสว่า “ต่างจากที่เคยเห็นทั่วไป ปกติเครื่องชักรอก ใช้วิธีเหมือนตักน้ำขึ้นจากบ่อ แล้วทำไม ไม่ทำให้รอกอยู่คงที่ล่ะ”
“นั่นเป็นเพราะ รอกที่อยู่คงที่ ต้องใช้แรงงานคนมากกว่าแขวนลอยถึงสองเท่า แต่หากใช้วิธีนี้ แค่ใช้แรงประมาณ 40 ชั่ง จะรับน้ำหนักได้ถึง 2 หมื่น 5 พันชั่งพะยะค่ะ”
“จริงหรือนี่”
“พะยะค่ะ ด้วยเหตุนี้ หม่อมฉันจึงตั้งชื่อเครื่องนี้ใหม่ว่า เป็นเครื่องยกน้ำหนัก”
“แล้วทำไมยังมีปัญหาอีก เท่าที่ฟังดู เจ้าเครื่องนี้น่าจะมีประโยชน์ต่อการก่อสร้างของเราไม่ใช่หรือ”
“เอ่อ นั่นเป็นเพราะ หม่อมฉันขอทูลตรงๆ มันมีการทรงตัวไม่สมดุล จึงใช้ไม่ค่อยดีนัก”
“งั้นหรือ ถ้าจะใช้เครื่องมือตัวนี้ ต้องให้คนดึงเชือกทั้งสองข้างพร้อมกัน ไม่งั้นมันจะเสียสมดุล ทำให้ของตกลงไป”
“ถูกแล้วพะยะค่ะ แต่ว่า เนื่องจากเวลามีน้อย เรา ผูกเชือกทั้งสองด้าน แล้วออกแรงดึงจากตรงกลางได้ไหมพะยะค่ะ”
“ทำแบบนี้ยิ่งไม่ได้ เกิดจับเชือกไม่แน่นหรือทานน้ำหนักไม่ไหวล่ะ มิเท่ากับทำให้คนงานบาดเจ็บหรอกหรือ เรื่องนี้ เกี่ยวพันถึงชีวิตผู้คน ต่อให้ใช้เวลาแค่ไหน ก็ต้องหาวิธีที่ปลอดภัยที่สุด”
“เอ่อ ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ เพราะหม่อมฉันใจร้อน เลยไม่ได้คิดรอบคอบ”
“ไม่เป็นไร ข้าไม่ได้ตำหนิเจ้าหรอก อย่าคิดมากไปเลย”
“ฝ่าบาท”
“ข้าจะให้เวลาอีก 5 วัน พอหรือเปล่า จะหาวิธีแก้ไขได้ไหม”
“ได้พะยะค่ะ หม่อมฉัน จะพยายามทำให้ดีที่สุด”
มินจีซูให้ลูกน้องเฝ้าสังเกตแล้วนำเรื่องนี้ไปบอกแชซกจู จากนั้นแชซกจูก็นำทูลพระหมื่นปีจองซุน
“งานก่อสร้างที่เมืองซูวอนใกล้เสร็จแล้วหรือ งั้นก็แสดงว่าฝ่าบาท เตรียมลับมีดที่คมกริบ เพื่อจะเอามาเล่นงานพวกเรา”
” แล้วจะทำไงดีพะยะค่ะ เรื่องมาถึงขั้นนี้ เราจะนิ่งดูดายได้หรือ นับแต่ปรับโครงสร้างในหน่วยทหาร ทำให้ 5 กองพลแทบไม่มีความสำคัญ เพราะเรื่องนี้ ทำให้แม่ทัพหลายฝ่ายล้วนไม่พอใจต่อฝ่าบาทอย่างมาก”
“แล้วยังไง”
“พระหมื่นปี ให้พวกเขามาเข้าเฝ้าดีมั้ยพะยะค่ะ คนที่ไม่พอใจฝ่าบาท ไม่แน่อาจจะรวมตัว หันมาช่วยเราก็เป็นได้ พระหมื่นปี”
เวลานั้นพระเจ้าจองโจทรงเรียกขุนนางประชุมที่ท้องพระโรง และทรงรับสั่งให้เทซูเฝ้าจับตาดูพวกพระหมื่นปีจองซุน
ที่ประชุมท้องพระโรง ชางแทวูทูลพระเจ้าจองโจว่า
“ฝ่าบาท รับสั่งว่าจะทรงพัฒนาเมืองซูวอน และให้ขุนนางบางส่วนไปอยู่ที่นั่นหรือพะยะค่ะ”
” ใช่ ข้าจะขอประกาศ ให้เมืองซูวอนเป็นเมืองชั้นเอก และป้อมปราการที่สร้างขึ้นใหม่ ให้ชื่อว่า “ฮวาซอง” พวกท่านไม่ต้องคัดค้าน หน่วยงานไหนที่จะถูกย้ายบ้าง ข้าได้คัดเลือกไว้แล้ว อีกสองวันจะบอกให้รู้”
“ฝ่าบาท หม่อมฉันขอทูลว่า เรื่องนี้ไม่สมควรอย่างยิ่งพะยะค่ะ เมืองซูวอน อยู่ไกลจากเมืองหลวง สภาพก็แร้นแค้น ให้ผู้คนไปอยู่ แต่สิ่งปลูกสร้างไม่เพียงพอ แล้วยังจะย้ายหน่วยงานราชการไปอีก แล้ว “ฮันยาง” ซึ่งเป็นเมืองหลวงแต่โบราณจะมีความหมายอะไรอีก”
“ใช่ ฮันยางจะถูกลดความสำคัญลงไป แล้วยังไง ท่านจะบอกว่าทำไม่ได้ใช่ไหม”
แชซกจูอึ้ง “เอ่อ”
“อีกหน่อยซูวอนก็จะเหมือนฮันยาง กลายเป็นศุนย์กลางแห่งใหม่ ข้ามีความเชื่อว่า สิ่งที่ทำทั้งหมด ล้วนเป็นผลดีต่อการพัฒนาประเทศ แล้วทำไมพวกท่านมีแต่คัดค้านท่าเดียว เพราะเสวยสุขอยู่ในเมืองหลวงจนชิน บางคนก็ครอบครองที่ดินมหาศาล ปักหลักจนไม่อยากไปไหนแล้วใช่ไหม”

“ฝ่าบาท”
“รอให้ป้อมปราการสร้างเสร็จก่อน ข้าจะบอกให้ชาวบ้านโยกย้าย เพราะที่นั่น จะมีทุกอย่างไว้รองรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ และข้าจะให้จัดงานฉลองวันประสูติของพระพันปีที่ป้อมฮวาซอง รวมถึงเซ่นไหว้พระวิญญาณของเสด็จพ่อด้วย และยังมีอีกเรื่อง ที่ข้าขอบอกไว้ก่อน ต่อให้ใครมาถวายฎีกาท่วมหัว หรือจะกดดันหน้าตำหนักก็ช่าง ความตั้งใจของข้าก็จะไม่มีวันเปลี่ยน จงรับรู้ไว้ด้วย”
แชซกจูส่งข่าวให้พระหมื่นปีจองซุนทราบ พระหมื่นปีจองซุนสั่งให้แม่ทัพ 5 กองพลมาพบคืนนี้ เพราะในจดหมายแชซกจูบอกว่า
“ตอนนี้ ทางเลือกสำหรับพวกเรา มีแค่ทางเดียวเท่านั้น และทุกคนคงรู้ว่า นี่เป็นทางที่ยากเย็นแสนเข็ญแค่ไหน ในเมื่อฝ่าบาททรงบีบให้เราจนตรอก เราก็ต้องให้พระองค์ ได้รับการตอบแทนในสิ่งเดียวกัน”
ขณะที่พระเจ้าจองโจทรงคิดถึงคำพูดสุดท้ายของพระสนมซองซงยอนที่ให้พระองค์ทรงเข้มแข็ง
” ใช่ สิ่งที่รับปากเจ้า ข้าไม่เคยลืม ข้าจะอยู่ต่อไปแน่นอน จนถึงวาระสุดท้าย แห่งการเป็นพระราชา ข้าจะทำหน้าที่ของข้า เพื่อราษฎรอย่างดีที่สุด”
เทซูกลับมาทูลรายงานพระเจ้าจองโจว่า
“คนที่ไปชุมนุม ไม่เพียงแต่พวกขุนนางเก่า ยังมีแม่ทัพ ลีซกจอง และเจ้าเมือง โนแทจู ด้วยพะยะค่ะ”
พระเจ้าจองโจทรงพยักหน้าเข้าใจ “อึม”
“จะทรงทำไงดีพะยะค่ะ ถือโอกาสนี้กวาดล้างพวกเขา”
” อย่าเพิ่ง นี่ยังไม่ใช่เวลา ลำพังแค่ไปชุนนุมอยู่ข้างนอก เอาผิดพวกเขาไม่ได้หรอก ถ้าจะให้ดี เราต้องรอให้โอกาสสุกงอมกว่านี้ คิดว่าทุกอย่าง น่าจะจบที่เมืองซูวอน พวกเขาต้องวางแผน เล่นงานข้าที่ป้อม “ฮวาซอง” แน่ และข้าก็จะอยู่นั่น รอพวกเขา รอให้มาอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา”

จบดอนที่ 74

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ดอนที่ 73

2009-06-05T18:01:00.002+07:00

ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน ดอนที่ 73

องค์ชายมุนโฮออกหัด ทำให้มีผื่นทั่วใบหน้าและมีไข้สูง บรรดาหมอหลวงถูกเรียกตัวเข้าวังหลวง แต่แล้วองค์ชายมุนโฮก็ต้องเสียชีวิต พระสนมซองซงยอนไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกจะจากนางไป นางได้แต่กอดศพลูกชายร้องไห้ด้วยความเศร้าโศกเสียใจ
“ฮือ เซจา ลูกแม่ ไม่นะ ฮือ ไม่จริง ลืมตามาเดี๋ยวนี้ ได้โปรดลุกขึ้นมาพูดกับแม่หน่อย แม่บอกให้ตื่นไง ฮือ ไม่นะ อย่าทิ้งแม่ไปแบบนี้ ลูกแม่ ฮือๆๆ เจ้าไม่รักแม่แล้วหรือ ฮือๆๆ ลูกแม่ ฮือๆๆ ฮือๆๆ ลูกรักของแม่ ฮือๆๆ ลูกแม่ ทำไมทิ้งแม่ไปแบบนี้ ฮือๆๆ”
การจากไปขององค์ชายมุนโฮ สร้างความเสียใจให้กับทุกคนอย่างมาก ทำให้พระมเหสีโยอึยต้องดูแลทั้งพระพันปีเฮคยอง พระสนมซองซงยอน และทรงดูพระสนมซองซงยอนเป็นพิเศษ เพราะกำลังตั้งครรภ์อยู่
หมอหลวงจะมาตรวจครรภ์แต่พระสนมซองซงยอนไม่ยอมให้ตรวจ พอดีพระเจ้าจองโจเสด็จมาและพาออกมาเดินเล่น
“ออกมาเดินแบบนี้จะดีหรือ เจ้าไม่ค่อยสบายนัก ข้าว่าไม่ควรออกมาตากลม”
“หึ ไม่เป็นไรเพคะ หม่อมฉันสบายดี”
“แล้วเมื่อกี้ ทำไมไม่ยอมให้หมอตรวจชีพจรล่ะ ข้าอยู่ข้างนอกเผอิญได้ยิน เจ้าไม่ยอมให้หมอหญิงตรวจชีพจร ใช่หรือเปล่า”
“เอ่อ ฝ่าบาท นั่นเป็นเพราะ”
“ซงยอน จะยังไงก็ช่าง อย่าให้ตัวเองเสียสุขภาพเด็ดขาด เข้าใจที่พูดใช่ไหม”
“หึ เพคะฝ่าบาท หม่อมฉันเข้าใจ ต่อให้ เห็นแก่ลูกในท้อง,หม่อมฉันก็ต้องดูแลตัวเองอย่างดี ฝ่าบาทไม่ต้องทรงเป็นห่วงหรอกเพคะ”
พระสนมซองซงยอนเรียกให้เทซูมาพบ
“มาแล้วหรือ นั่งลงสิ ดูเหมือนว่านานเต็มที ที่เราไม่ได้เจอกันแบบนี้นะ”
“พะยะค่ะ”

“หึ มองอะไร อย่าทำหน้าอย่างงั้นสิ ข้าไม่ได้เป็นไร อย่าห่วงเลย”
“พระสนม”
“เอ่อ จริงๆ แล้วคือ ข้ามีเรื่องบางอย่างจะขอไหว้วานเจ้า”
“ไหว้วานหรือ”
“อึม เจ้าออกไปข้างนอก หาหมอให้ข้าซักคนได้ไหม”
“พระสนม จะหาหมอชาวบ้านหรือพะยะค่ะ”
“อึม ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี และพามาพบข้า อย่าให้ใครรู้เด็ดขาด จะทำได้ไหม”
“แต่หม่อมฉันไม่เข้าใจ ในวังมีหมอหลวงมากมายอยู่แล้ว ทำไมต้องหาหมอชาวบ้านอีก”
“เรื่องนี้ ไว้วันหลังข้าค่อยบอกเจ้า เอ่อ อีกอย่าง อยากให้เจ้ารับปากเรื่องหนึ่งด้วย เรื่องนี้ ห้ามไปทูลฝ่าบาท ที่สำคัญ ถ้าข้าไม่อนุญาต เจ้าห้ามถามหมอว่าข้าเป็นอะไร ทำไมต้องให้เขามาพบ หรือว่าข้ามีจุดประสงค์อื่นกันแน่”
“แต่ว่าพระสนม”
“ถือว่าข้า ขอร้องเจ้า ในฐานะเพื่อนเก่าเถอะนะ ถ้ายังไง โปรดรับปากข้า ปิดเป็นความลับได้ไหม รับปากข้ามาเร็ว”
เวลานั้นพระเจ้าจองโจทรงงานอยู่กับชองยายง
“อึ๊บ นี่คืออิฐก้อน ที่ผสมดินแดงแล้วนำไปเผาพะยะค่ะ มีความแข็งแกร่งคงทนเป็นพิเศษ ไว้สำหรับสร้างกำแพงเมือง จะดูสวยงามและมั่นคง”
“แต่การใช้อิฐสร้างบ้าน ในสมัยโกคูรยอก็ไม่ค่อยนิยมแล้วนี่นา” พระเจ้าจองโจตรัส
“แต่ว่าฝ่าบาท ที่ต้าชิงไม่เพียงแต่กำแพงเมืองเท่านั้น แม้แต่บ้านคนก็นิยมสร้างด้วยอิฐพะยะค่ะ”
เชกาเห็นด้วย “นั่นสิพะยะค่ะ ถ้าใช้ก้อนหินนอกจากขนส่งลำบากแล้ว ยังเสียทั้งเงินและเวลาโดยใช่เหตุ”
“ไม่เพียงแค่นี้ ความคงทนก็น้อยกว่า ความสวยงามก็สู้ไม่ได้ด้วย”
“ถึงอย่างงั้นก็เถอะ ด้วยวิทยาการของเรา ยังไม่พอที่จะผลิตก้อนอิฐที่มีความคงทนถาวรนี่นา”
“อ้อ ถ้าไม่ดีจริง หม่อมฉันคงไม่ทูลเชิญมาทอดพระเนตร หม่อมฉันได้สร้างโรงงานที่เมืองซูวอน สามารถแก้ปัญหาที่ฝ่าบาททรงกังวลได้หมดพะยะค่ะ”
เมื่อจะเสด็จเข้าตำหนักทรงกำชับกับพวกเทซูว่า
“คราวก่อนที่มีคนบุกรุกวังหลวง เราแทบจับมือใครดมไม่ได้ แต่เชื่อว่าพวกเขา คงไม่ได้หวังจะฆ่าข้า แต่ต้องการของบางอย่างที่อยู่กับข้ามากกว่า ถ้ารู้ว่าเราจะสร้างเมืองใหม่ พวกเขาต้องมาก่อกวนแน่ ข้าจึงอยากให้พวกเจ้าไปอยู่กับคนทำงานที่นั่น เผื่อมีอะไรน่าสงสัย จะเป็นเบาะแสบ้าง”
“พะยะค่ะฝ่าบาท”
ขณะที่เทซูพาหมอมาให้พระสนมซองซงยอนเรียบร้อย หมอตรวจอาการแล้วตกใจมาก พระสนมซองซงยอนเห็นอาการของหมอก็รู้ทันที

“หึ ก่อนหน้านี้ไม่นาน ข้าคลำเจอก้อนเนื้อที่ใต้อก เลยไปอ่านตำราแพทย์ บวกกับอาการข้างเคียงที่เป็น คล้ายกับโรคเนื้อร้ายไม่มีผิด เลยเชิญท่านมาตรวจให้แน่ใจอีกที เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วง ที่ข้าสันนิษฐาน คงไม่ผิดใช่ไหม”
“ทรงอภัยด้วย พะยะค่ะ ถ้าอย่างงั้น หม่อมฉันขอทูลพระสนมว่า โรคที่ทรงเป็นอยู่ คือเนื้อร้ายจริงๆ พะยะค่ะ อีกทั้งอาการลุกลาม อยู่ในขั้นที่น่าเป็นห่วง หม่อมฉันขอเสนอให้แจ้งสำนั กหมอหลวง เพื่อทำการรักษา”
“อีกนานมั้ย ข้าจะอยู่อีกนานแค่ไหน”
หมอชาวบ้านอึกอัก “เอ่อ”
“ข้ารู้ว่าโรคแบบนี้ เทวดาก็รักษาไม่หาย ฉะนั้นจงบอกมาสั้นๆ ข้าจะมีเวลาอีกเท่าไหร่ หึ บอกให้ข้ารู้ตามตรง ท่านหมอ”
“เอ่อ คือ เรื่องนี้ หม่อมฉันคงไม่อาจให้คำตอบที่แน่ชัดได้ โรคประเภทนี้ แม้จะอยู่ในขั้นรุนแรง แต่หากกินยา ประเภท “อุนแบวอน” หรือว่า “โยยีตัน” อย่างต่อเนื่อง ก็พอจะช่วยประทังได้”
“ไม่ ข้าจะไม่กินยา”
“หา อะไรนะ”
“อุนแบวอนเป็นยาที่มีฤทธิ์แรง คนที่กินมากๆ อาจมีผลกระทบต่อเด็กในครรภ์”
“เอ่อ แต่ว่าพระสนม ถ้าไม่ยอมเสวยยาประเภทนี้”
” เข้าใจผิดแล้ว ที่ข้าเชิญมา ไม่ใช่ให้มาเกลี้ยกล่อมข้า หึ ที่อยากรู้ก็แค่ว่า ถ้าผู้ป่วยที่ไม่รับยาชนิดไหน ปกติจะอยู่ได้นานเท่าไหร่ หึ ท่านตอบมาตามนี้ก็พอ หึ อยู่ได้อีกหลายเดือนจนกว่าจะคลอดลูก เป็นไปได้หรือเปล่า ข้าจะมีความหวังขนาดนั้น ฮือ จะเป็นไปได้มั้ย”
หมอชาวบ้านอึ้ง “พระสนม”
ใน ที่สุดหมอก็บอกว่า “ถ้าสวรรค์เมตตา ไม่ให้อาการกำเริบเร็วนัก ไม่แน่ว่า อาจจะอยู่ถึงวันที่มีประสูติกาล แต่ว่า กว่าจะถึงวันนั้นจะทรงทรมานมาก เพราะทุกวันนี้ อาการเจ็บปวดก็เริ่มมีแล้ว ยิ่งถ้าไม่เสวยโอสถ ใครก็ยากจะต้านทานความเจ็บปวดได้นะพะยะค่ะ”
พอหมอออกมาเทซูก็ถามว่าพระสนมมีเรื่องอะไร พอดีพระสนมซองซงยอนออกมาห้ามไม่ให้หมอบอก แล้วก็ขอร้องเทซูไม่ให้ทูลอะไรกับพระเจ้าจองโจ เทซูจึงนิ่งไป
ชองยายงให้พวกคังซกกีมาช่วยงาน ทำให้พวกเขาเจอหน้าคนร้ายที่หลบหนีไป เขาจับมาคาดคั้นจนรู้ว่าผู้ที่บงการเขาคือมินจูซี แล้วพากันไปตรวจค้นที่บ้านผุกชุน แชซกจูรีบรายงานให้พระหมื่นปีจองซุนทราบทันที พระหมื่นปีจองซุนทรงตกพระทัยมาก
ด้านเทซูก็กลับมาทูลรายงานพระเจ้าจองโจ
“แม้จะตรวจค้นบ้านนั้นจนทั่ว แต่ดูเหมือนนักโทษจะรู้ตัวเลยหนีไปก่อน ทรงอภัยด้วยพะยะค่ะ”
“ถ้าหนีก็คงไปไม่ไกล ส่งทหารไปตามล่าอีก ยังไงก็ต้องจับมาให้ได้ เข้าใจมั้ย”
“พะยะค่ะ น้อมรับพระบัญชา หึ”
พระเจ้าจองโจมีรับสั่งกับแชจีคยอมว่ายังไงก็ต้องจับตัวมินจูซีมายันความผิดของพระหมื่นปีจองซุนให้จงได้
พระสนมซองซงยอนทรงหมดสติไป พอฟื้นขึ้นมาก็ไม่ยอมให้ หมอหลวงตรวจ แม้พระมเหสีโยอึยจะเข้ามาขอร้อง พระสนมซองซงยอนยังขอออกไปอยู่นอกวัง
“พระมเหสีเพคะ หม่อมฉันขอบังอาจ ทูลขออนุญาตซักเรื่องได้ไหม หม่อมฉัน อยากไปอยู่ข้างนอกซักพัก จนกว่าจะถึงกำหนดคลอดได้ไหมเพคะ”
“จะไปอยู่ข้างนอกหรือ”
“ใช่แล้วเพคะ”
พระมเหสีโยอึยสงสารพระสนมซองซงยอนจึงไปทูลพระพันปีเฮคยองให้
“งั้นหรือ นางบอกว่าจะไปอยู่ข้างนอกหรือไง”
“เพคะ เพราะหลังจากเสียลูกไป นางก็แทบไม่มีความสุข จึงขออนุญาตไปอยู่ข้างนอกเพคะ”
“ก็น่าอยู่หรอก เรื่องแบบนี้มันน่าเห็นใจ เอาเถอะ ตามใจนางก็ได้ เผื่อบางทีจะเป็นผลดีต่อลูกในครรภ์ งั้นเจ้าก็ช่วยจัดหาบ้านที่สะดวกสบาย ให้นางไปพักผ่อนเถอะนะ”
“เพคะเสด็จแม่”

ขณะที่เทซูรู้ข่าวพระสนมซองซงยอนหมดสติ แถมยังไม่ให้หมอตรวจ ก็ยิ่งสงสัย เขาจึงกลับไปหาหมอที่พาไปตรวจอาการพระสนมซองซงยอนจนรู้เรื่องโรคเนื้อร้าย
ด้านพระสนมซองซงยอนก็มาทูลลาพระเจ้าจองโจ
“เฮ่อ จะไปอยู่ข้างนอก จำเป็นอย่างงั้นเชียวหรือ”
“หึ ทรงอภัยด้วยเพคะ”
” เพราะคิดถึงลูก เลยไม่อยากอยู่นี่ล่ะสิ ใช่ ขนาดข้ายังเกือบจะแย่ แล้วนับประสาอะไรกับเจ้า ข้ายังหวังให้เจ้าอยู่ในวังอีก คงจะเป็นการฝืนใจมากไป”
“ฝ่าบาท”
“แต่ว่า ทำไมต้องไปถึง “ฮาชอง” ในเมืองก็มีบ้านให้เลือกเยอะแยะ ทำไมต้องไปไกลขนาดนั้น”
“หึ น้องชายหม่อมฉัน ไปอยู่ที่นั่นน่ะเพคะ เลยคิดว่า อยู่กับเขาอาจช่วยให้สบายใจขึ้นบ้าง”
“งั้นหรือ อย่างงี้นี่เอง”
“ยังไงซะ ไม่นานหม่อมฉันคงกลับมา แต่จะคอยส่งข่าวมาถวายอยู่เสมอ แม้แต่ฝ่าบาทเองก็ต้องหมั่นเขียนจดหมาย ให้คนส่งข่าวถึงหม่อมฉันบ้างนะ เพคะ”
“ไม่ล่ะ ข้าจะไปหาเจ้า”
“ฝ่าบาท”
“ตั้ง 4 เดือนเชียวนะ ใครจะยอมจากเจ้าตั้งนานขนาดนั้น ยังไงข้าจะหาเวลาไปเยี่ยมเจ้าให้ได้”
เทซูรีบกลับมาทูลพระเจ้าจองโจ เพื่อยับยั้งไม่ให้พระสนมซองซงยอนเดินทางออกนอกวังหลวง แล้วเทซูก็ตามไปขวางขบวนของพระสนมซองซงยอน
“เทซู”
“หึ เพราะอย่างงี้ใช่ไหม เป็นเพราะเรื่องนี้ ถึงขอให้หม่อมฉันอย่าพูดอะไร ออกมา ฮือ แล้วทรงคิดว่า จะปิดบังทุกคนไปถึงเมื่อไหร่กัน ฮือ จนกว่าพระสนม ฮือ จะ ฮือ จะไปจากโลกนี้หรือ ฮือ และถึงตอนนั้น ฮือ ก็ยังจะปิดฝ่าบาทไม่ให้ ทรงทราบความจริงหรือไง”
พระสนมซองซงยอนร้องไห้ออกมา “ฮือ เทซู”
“ฮือ หันขบวนกลับวังเดี๋ยวนี้”
“เอ่อ เทซู”
“ไม่ได้ยินหรือไง นี่คือพระบัญชาของฝ่าบาท ยังไม่รีบพาพระสนมกลับไปอีก”
เมื่อกลับถึงวังหลวง พระเจ้าจองโจทรงรอพบพระสนมซองซงยอน
“ฝ่าบาท”
” เพราะอะไร ทำไมถึงทำแบบนี้ โรคเนื้อร้ายหรือ ทำไมเจ้าถึง เป็นโรคแบบนี้ได้ ฮือ แถมยังปิดบัง ไม่ให้ข้ารู้อีก โดยการออกจากวัง เจ้าไม่คิดว่า นี่เป็นการโหดร้ายต่อข้าหรือ”
“ฮือ ฝ่าบาท ฮือ หม่อมฉันแค่อยากรักษาลูกไว้ ฮือ จะด้วยวิธีไหนก็ตาม หม่อมฉันก็จะรักษาลูกเอาไว้เพคะ”
“ทำแบบนี้ เจ้าต้องแลกด้วยชีวิตเชียวนะ เพื่อลูกของเรา เจ้าอาจต้องตาย เพื่อจะมีเขางั้นหรือ ลูกจะมีเมื่อไหร่ก็ได้ ทำไมเจ้าถึง”
“ไม่หรอกเพคะ ฮือ หม่อมฉันไม่อาจทำใจได้ หม่อมฉัน ไม่อยากสูญเสียลูกคนนี้ไปอีก”
“ซงยอน”
” ในวันที่ เซจาจากเราไป ฮือ หม่อมฉันได้ฝันถึงเขา เขามาหา ฮือ และบอกหม่อมฉันว่า จะกลับมาอีก หม่อมฉันได้ยินเขาพูด ฮือ เพราะฉะนั้น ลูกคนนี้ ฮือ ต้องเป็นเซจามาเกิดใหม่ ฮือ”
พระเจ้าจองโจทรงอึ้ง “ซงยอน”
“ฮือ มันเป็นโรคที่รักษาไม่หายอยู่แล้ว ฝ่าบาทก็ทรงทราบ หม่อมฉัน ไม่อยากให้ตัวเองมีชีวิตยืนยาว โดยการแลกกับลูก หม่อมฉัน ไม่อยากเป็นแม่ที่ แม้จะแค่ปกป้องลูกตัวเองยังทำไม่ได้เพคะ ฉะนั้น ฮือ ฝ่าบาทโปรดอย่าทรงขัดใจหม่อมฉันอีกเลย ให้หม่อมฉัน อยู่จนกว่าจะคลอดลูกเถอะเพคะ ฮือๆๆ”
“ถ้าอย่างงั้น แล้วข้าจะทำไง เจ้า จะไม่เป็นห่วงข้าบ้างหรือ ถ้าเสียเจ้าไป ข้าจะอยู่ได้ยังไง เจ้าไม่คิดถึงจิตใจข้าใช่ไหม”
“ฮือๆๆ ฝ่าบาท”
” ข้าไม่อาจขาดเจ้าได้ เข้าใจหรือเปล่า ถ้าข้ายังอยู่ ยังไงก็ไม่ให้เจ้าไปก่อน เจ้าต้องกินยาประทังไว้ พรุ่งนี้ ไม่ใช่ ต้องกินยาเดี๋ยวนี้ ข้าจะรักษาเจ้าก่อน เข้าใจมั้ย ฮือ”

“ฝ่าบาทเพคะ ฝ่าบาทๆ ฮือๆๆ ฮือๆๆ ฝ่าบาท ฮือๆๆ”
พระเจ้าจองโจทรงมีรับสั่งกับแชจีคยอมว่า
“ใครที่ไม่ตั้งใจรักษาพระสนม ให้ปลดจากตำแหน่งและไต่สวนเอาผิดด้วย”
“พะยะค่ะ”
” และให้คนไปติดประกาศทั่วเมือง ใครมีวิธีรักษาโรคนี้ก็เสนอมา ไม่ว่าเป็นหมอที่ไหนก็ช่าง ขอเพียงรักษาโรคนี้ได้ ให้มาพบข้าในวังให้หมด เข้าใจมั้ย”
“พะยะค่ะ”
โชบีรู้ข่าวก็รีบไปรายงานพระสนมซองซงยอน
“พระสนม ฝ่าบาทมีรับสั่ง ไม่เพียงระดมความคิดจากหมอหลวง ยังให้ทหารออกไปหาหมอชาวบ้านที่เคยรักษาโรคแบบนี้มาเข้าเฝ้าด้วยเพคะ หึ หม่อมฉันเชื่อว่า พระสนมต้องทรงหายดี พระสนมต้องทรงเข้มแข็ง อย่ายอมแพ้ง่ายๆ นะเพคะ”
“พระสนม พระพันปีเสด็จมาเพคะ”
“เสด็จแม่”
“หึ ซงยอน”
“โรคของหม่อมฉัน ได้ยินว่าเข้าถึงภายในจนไม่อาจเยียวยาได้อีกแล้วเพคะ ไม่ว่าหมอคนไหนก็ตาม คงไม่อาจรักษาได้อีก”
“ซงยอน ทำไมพูดท้อแท้อย่างงั้นล่ะ เจ้าต้องเข้มแข็งไว้ ฝ่าบาทกำลังหาหมอจากทั่วเมืองมา ข้าเชื่อว่า ยังไงต้องมีทางรักษาแน่”
“หม่อมฉันรู้ตัวเองดีเพคะ แต่ว่า ลูกในท้องยังพอมีทางรอดได้ ไม่น่าห่วง ขอเพียงหม่อมฉันไม่กินยาเท่านั้น ไม่แน่ว่า ลูกอาจจะออกมาอย่างปลอดภัยก็ได้เพคะ”
“ซงยอน”
” ฮือ หม่อมฉันจึงอยากทูลขอ ให้เสด็จแม่ ช่วยไปเกลี้ยกล่อมฝ่าบาทให้ที เพื่อให้หม่อมฉันได้รักษาลูกไว้ ขอให้ฝ่าบาท อย่าทรงเสียแรงเปล่าอีกเลยเพคะ”
พระพันปีเฮคยองทรงถอนพระทัย
“ฮือ เสด็จแม่เพคะ ฮือๆๆ ฮือๆๆ”
พระสนมซองซงยอนไม่ยอมกินยา จนพระเจ้าจองโจเสด็จมาและทรงบังคับให้กินด้วยพระองค์เอง
“ถือว่าขอร้องล่ะ ได้โปรด รีบกินยาเข้าไปเร็วเข้า”
“ฮือ ฮือ”
” ข้าขาดเจ้าไม่ได้ ถ้า ถ้าไม่มีเจ้า ข้าแทบไม่อยากอยู่ต่ออีก เจ้าเคย เคยพูดกับข้าว่า จะอยู่กับข้าชั่วชีวิต เจ้าเคย สัญญากับข้าไว้ ชาตินี้จะไม่มีวันทิ้งข้าไป”
“ฮือ ฮือ ฝ่าบาท ฮือๆๆ ฮือ โปรดอย่าทรงทำแบบนี้ ฮือ อย่าทรงเสียพระทัย เพราะเรื่องของหม่อมฉันอีกเลยเพคะ ฮือๆๆ”
“ฮือ อยู่ต่อไป ได้ไหม ถือว่าข้าขอร้องเจ้า อยู่ต่อเพื่อข้าเถอะนะ ฮือ”
“ฮือ ฝ่าบาท ฮือๆๆ ฝ่าบาท ฮือๆๆ ฮือๆๆ ฝ่าบาท ฮือๆๆ”

จบดอนที่ 73

Lee Seo Jin is back!

2009-06-05T00:24:00.005+07:00

Lee Seo-jin brings horror to summertime

06-02-2009 / Korea

source: TV report
Translations: dramabeans

Summer doesn’t just mean horror films (like the upcoming Suicide Pact); it also means horror television (like last year’s Hometown of Legends anthology series).

Lee Seo-jin’s new project Soul [혼(魂)] fits the bill, airing in August as a ten-episode horror drama. The plot features a ghost seeking to punish evildoers after suffering a wrongful death. It’s set in high school and deals with issues like college entrance exams.

With Soul, MBC is reviving its summertime horror drama programming after 14 years; it first kicked off the subgenre in 1994 with M, which I remember watching and being sufficiently creeped out by. In retrospect, the special effects were cheesy and laughable (also, Shim Eun-ha as a vengeful ballerina!), but at the time it was fresh and new, and marketed as a way of giving viewers a “chill” in the hot summer months.

This follows a year-long break after Lee Seo-jin’s last project, the long historical series Yi San (as well as a high-profile breakup with actress and former co-star Kim Jung-eun).

The female lead, Im Joo-eun, was selected after a fierce open audition; the 21-year-old newcomer got her start in 2007’s Merry vs. Daegu Battle. A team of three writers will pen scripts (In Eun-ah of Goong and Love & Marriage; Park Young-sook of Hello Miss; and Go Eun-nim of Bungee Jumping of Their Own). Directing is Fantasy Couple’s Kim Sang-ho and Auction House’s Kang Dae-sun. It follows Triple.

배우 이서진이 MBC 납량드라마 ‘혼’ 출연을 확정지었다.
[2009-06-02 10:48:43]

이서진 컴백앞두고 골프 헬스로 몸만들기

탤런트 이서진이 1년만의 연기 컴백을 앞두고 골프와 헬스로 몸 만들기에 돌입했다.

이서진은 오는 8월 방송예정인 MBC 납량드라마 '혼' 남주인공으로 캐스팅 됐다. 2008년 5월 종영된 MBC '이산' 이후 1년 여 만의 연기 활동 재개다. 이서진은 이를 위해 최근 골프와 헬스 등으로 몸 만들기에 돌입했다.

한 관계자는 "이서진이 컴백을 앞두고 체력 단련과 함께 몸 만들기에 나섰다. 매일 헬스장에서 서너시간씩 운동을 하며 골프연습장에서 유연성을 기르는 등 컴백을 준비하고 있다"고 전했다.

‘혼’은 억울하게 살해된 귀신이 주인공의 몸을 통해 악을 응징한다는 내용으로 학교를 중심으로 입시 문제 등 현재의 이슈를 담아 새로운 한국형 공포 드라마를 선보일 예정이다.

이서진은 여고생에게 빙의된 억울하게 살해된 남자의 혼령을 이용, 절대권력의 악을 응징하는 범죄심리학자로 출연한다. 이를 위해 냉철하고 카리스마 있는 캐릭터를 소화하기 위해 몸 만들에 나선 것.

‘혼’은 MBC가 1994년 심은하의 '엠'(M), 1995년 이승연의 '거미' 후 14년만에 부활시키는 납량특집 드라마. 차세대 호러퀸으로 신예 임주은이 캐스팅됐다.

한편 이서진은 지난해 11월 탤런트 김정은과 결별의 아픔을 겪은 후 외부 활동을 자제해 왔다.

이재환 star@newsen.com

Details
Title: 혼 (魂) / Hon
Also known as: Soul / Spirit / Ghost
Episodes: 10
Genre: Horror
Broadcast Network: MBC
Broadcast period: 2009-Aug-05 to 2009-Sep-??
Air time: Wednesday & Thursday 21:55

Synopsis
The plot will focus on a girl who has a ghost who had been unfairly murdered living in her body and the drama also center on the lead's entrance examination problems. Lee Seo Jin portrays a criminal psychoanalyst.

Production Credits
Screenwriter: In Eun Ah, Go Eun (고은), Park Young Sook (박영숙)
Producer: Kim Sang Ho, Kang Dae Sun (강대선)

Source : http://www.newsen.com/
http://wiki.d-addicts.com/Soul

ลีซานการ์ตูนน่ารักมากจาก www.loveseojin.com

2009-06-03T09:50:00.004+07:00

ลีซานการ์ตูนน่ารักมากจาก www.loveseojin.com

3 ดารา : บทบาทพระเจ้าจองโจ

2009-06-02T08:23:00.015+07:00

Lee Seo Jin : King Jeong Jo ใน Wind of the Palace

Bae Soo Bin : King Jeong Jo ใน The Painter of the wind

Kim Sang Joong : King Jeong Jo
ใน Eight Days Mystery of Jeong Jo Assassination

ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าจองโจที่ 22 แห่งราฃวงศ์โชซอน ทำให้ผู้ผลิตละครของประเทศเกาหลีใต้ สร้างละครที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าจองโจถึง 3 เรื่อง ได้แก่

The Painter of the Wind (SBS, 2008)

Yi San (MBC, 2007)

Eight Days Mystery of Jeong Jo Assassination (CGV, 2007)

ที่มา : http://wiki.d-addicts.com/